Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χατζηματθαίου Αθως. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χατζηματθαίου Αθως. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 14 Απριλίου 2020

Ένα χαμόγελο / ΑΘΩΣ ΧΑΤΖΗΜΑΤΘΑΙΟΥ



Βρισκόταν εκεί
Στη στάση του λεωφορείου
Ακουμπούσε στον πάσαλο της ηλεκτρικής
Το κουρασμένο του κορμί
Με μια τυρόπιτα στο χέρι
Με μεγάλες μπουκιές
Καταβρόχθιζε βιαστικά τη ζωή που τον ξέχασε
Τώρα που ξαναντάμωσαν
Που βρέθηκε εκείνος ο κάλος άνθρωπος
Και του πρόσφερε την ζεστή αγκαλιά της
Όρμησε μέσα μην ξεγλιστρήσει
Και του ξεφύγει και πάλι
Και η μοναξιά δεν αντέχεται
Το γνώριζε αυτό από πρώτο χέρι
Δυο μέρες ήταν νηστικός
Δυο μέρες αμίλητος
Αγέλαστος
Τώρα η όψη του προσώπου του φωτιζόταν
Από μια μαγική λάμψη
Που λες και ανέβλυζε μέσα απ’ τις σάρκες του
«Σ’ ευχαριστώ κύριε» ψιθύρισε μπουκωμένος
Όταν σταμάτησε το λεωφορείο
Απευθύνονταν στον άγνωστο που του πρόεφερε την τυρόπιττα
Που του χάρισε τη ζωή
Αυτός μπαίνοντας στο λεωφορείο του χαμογέλασε
Ένα χαμόγελο που έβγαινε αβίαστα απ' την ψυχή του.

Παρασκευή 27 Μαρτίου 2020

Ζωή / ΑΘΩΣ ΧΑΤΖΗΜΑΤΘΑΙΟΥ


Μια λεπτή κλωστή ενώνει τη λογική απ΄ τον παραλογισμό
Την ευτυχία απ΄ τη δυστυχία
Τη χαρά από τη λύπη
Σύγκρουση συναισθημάτων προς
τι;
Για το κυνήγι της ματαιότητας
Και το απόλυτο κενό εισχωρεί στο μυαλό, στην ψυχή
και εγκλωβίζει αβίαστα την ύπαρξη μας στο σκοτεινό λαβύρινθο της πλάνης
κι εκεί που θαρρείς πως όλα μέσα σου διαλύονται
και τα όνειρα σου γυμνά σέρνονται στην άμμο της ερήμωσης
και εσύ μετέωρος πια ζεις σε ένα κόσμο ανύπαρκτο, αλλόκοτο
ακολουθώντας μια ήδη προδιαγεγραμμένη πορεία με προορισμό το πουθενά
απογοητευμένος από την αχαριστία της ανθρώπινης" εξέλιξης"
κάποια στιγμή ανατέλλει ξανά ο ήλιος
και η ερημωμένη σου ζωή ανθίζει στη ζεστή του ανάσα
ένα σωτήριο χέρι που απλώνεται ένα βήμα πριν απ΄ την άβυσσο
μέσα στον καθρέπτη των ματιών του ισορροπούν οι αισθήσεις
απεγκλωβίζονται από τις συμπληγάδες που τους σύνθλιβαν την ψυχή
η καρδιά που δάκρυζε στα στήθια χαμογελάει καθώς αυτός σου χαϊδεύει το πρόσωπο
λυτρώνεσαι ξανά αποκτώντας και πάλιν τη χαμένη σου δύναμη
στο βλέμμα του ξαναβλέπεις με αισιοδοξία το αναγεννώμενο μέλλον
και πορεύεσαι στο δικό σου δρόμο που οδηγεί αβίαστα πίσω στη ζωή
που έχασες και ξαναβρήκες
γιατί δεν μπόρεσες ποτέ να την προδώσεις
όσο κι αν αυτή σε πίκρανε.

Πέμπτη 19 Μαρτίου 2020

Βράδιασε / ΑΘΩΣ ΧΑΤΖΗΜΑΤΘΑΙΟΥ


Βράδιασε και σήμερα
μία ακόμη μέρα φεύγει
πετώντας αβίαστα την ύπαρξη της
στον κάδο των σκουπιδιών
μία ακόμη μέρα
πνιγμένη απ' τον κουρνιαχτό της απόγνωσης
απολογισμός πεπραγμένων
χαμένες ελπίδες για το υποσχόμενο αύριο
που μας αποχαιρέτησε μειδιώντας σε ειρωνικό τόνο
αδικία
εκμετάλλευση
πόνος
πίκρα
τα γνωστά πλέον συστατικά στο κοκτέιλ της μέρα μας
με αναλαμπές μικρά περιστασιακά χαμόγελα
στην ανάπαυλα της έντονης διέγερσης των νεύρων
στα ολιγόλεπτα διαλείμματα για καφέ και τσιγάρο
και μετά και πάλι το ίδιο μοτίβο εντός και εκτός μας
φωνές
νεύρα
συγκρούσεις
και ένα βουνό απελπισμένων στεναγμών
να ψάχνουν να τιθασεύσουν το πανικό μας.

Τετάρτη 11 Μαρτίου 2020

Αλήθειες / Άθως Χατζηματθαίου


Έρημη πόλη
ο φόβος αιωρείται
στην ατμόσφαιρα
Ένα αδέσποτος γάτος
κοιτάει περίλυπος
την άδεια του κούπα
Κάθε πρωί ο ζωόφιλος μπάρμπας
τη γέμιζε με γάλα
σημερα όμως δε φάνηκε ακόμη
Στις ειδήσεις το είπαν καθαρά ψες
ο ιός δεν αστειεύεται
οι ηλικιωμένοι
και οι ευπαθείς ομάδες
είναι καλυτερα να περιορίζονται
στα σπίτια τους
κι αυτό έκανε κι εκείνος
κι ο γάτος εκεί να περιμένει
κοιτώντας ποτέ τον άδειο δρόμο
και ποτε την άδεια κούπα του...

Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2019

5 Χαικου / Αθως Χατζηματθαίου


γυμνές οι νύκτες
στο παγωμένο σεντόνι
της μοναξιάς μου
ανάβει το φως
στην ψυχή μου τραγουδά
ένας άγγελος
στο κύμα πάνω
ο γλάρος παιχνιδίζει
έρωτας είναι
κόκκινα ρόδα
τ ' ανθισμένα χείλη
της άνοιξης μου
βουβ' αηδόνια
πεθαίνει η άνοιξη
σ' ένα λιγμό τους

Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2019

Οι φίλοι μας / Χατζηματθαίου Αθως



Και ξαφνικά εκεί που περιμέναμε
να φτερουγίσουν γύρω μας άσπρα περιστέρια
γέμισαν οι ουρανοί μας άγρια γεράκια
βίας και απειλής θανάτου
(κι εμείς νομίζαμε ότι στις μηχανές μας εκκολάπτονταν
αυγά περιστεριών).
Ακόμη μια φορά μας ξεγελάσαν «φίλοι»
πλασάροντάς μας με δόλο
παραλλαγμένα γερακιών αυγά για εκκόλαψη.
Οι «φίλοι» μας...
ποιητική συλλογή" Μνήμη σωμάτων"

Δευτέρα 21 Οκτωβρίου 2019

Αγύριστο ταξίδι / Αθως Χατζηματθαιου


Το δάκρυ
Που κύλισε
Απ'τα θλιμμένα μάτια
Της άνοιξης
Ξέπλυνε
Το ροζ
Που χρωμάτιζε
Το πρόσωπο της ελπίδας
Έσβησε
Το κόκκινο
Απ' τις ράγες των χείλιων της
Που ταξίδευαν μόνιμα σ' ένα χαμόγελο
Και τα χελιδόνια
Που έκτιζαν
Τις φωλιές του πόθου
Στα μπαλκόνια
Των ονείρων μας
Άνοιξαν τα φτερά
Για το άγνωστο
Με ένα βουβό κλάμα
Να συνοδεύει
Το αγύριστο ταξίδι τους !

Τετάρτη 18 Σεπτεμβρίου 2019

Ερωτικό / Χατζηματθαίου Αθως


Είναι , πανέμορφο, υπέροχο, μεγάλο
αυτό που νιώθω σαν κοιτώ το πρόσωπό σου
κεράκι σβήνω στο γλυκό χαμόγελό σου
να σ’ αγαπώ μονάχα θέλω τίποτ΄ άλλο.
Είναι τραγούδι σε ονείρων συγχορδίες
εξωτικός σκοπός σε λύρα μαγεμένη
κάθε χαμόγελο δικό σ’ αγαπημένη
ηδονικός παλμός σ’ αγγέλων μελωδίες.
Ένας παράδεισος κοντά σου η ζωή μου
μι’ αλήθεια ζω π’ όμως φαντάζει μ’ ένα ψ.έμα
το κάθε χάδι σου γλυκοκυλά στο αίμα
και στο φιλί σου μέλι στάζει η ψυχή μου.
Σαν άγιο βάλσαμο στον κάθε στεναγμό μου
είναι το βλέμμα σου σαν σμίγει στο δικό μου.

Κυριακή 25 Αυγούστου 2019

Ο Θεός 'εν τζι έν' καμηλάρης / Χατζηματθαίου Αθως


΄Εβκην μουχτάρης ο Στυλλής ο πέρκαλλος
τον γέριμο ίσια 'χάσεν τον νουν του.
Τζιαι φάρασεν τζιαι κάμνει σγιαν το πέζουνον,
που 'ν του καϊλισεν, η πεζουνού του.
Επέταξεν την βράκαν τζιαι τες σίηριτζιες τζιαι την σαγιάν που ’φόρεν τόσα χρόνια. Ποδίνες επαράτζειλεν δερμάτινες, τζιαι κασμιρένια, μόνον, πανταλόνια.
Στον καφενέ θέλει να ’σιει τη θέσην του, στην εκκλησιάν τον σκάμνον επισήμων. Φορεί λοξοστραβά τωρά το φέσιν του. Σάννα ’περηφανεύτηκεν για τζιείνον;
Τζι οι χωρκανοί το μουρμουρκόν αρκέψασιν, μα τζείνου όμως, ’εν έδρωννεν το φτυν του. Το μουχταρλίκκιν έρεξεν στα σιέρκια του τζι έκαμνεν ό,τι κόψει η τζεφαλή του.
Πρίχου προλάβει να χαρεί, τον άτιμον, έν ο Θεός χαρκιέστε καμηλάρης. Ήρτεν χαπάριν που την πόλην άσσιμον. "Δεν εξελέγεις τίμια μουχταρής"
Γι' αυτόν η εκλογή σας ακυρώνεται υπήρξε ενόρκη καταγγελία έγκυρα ακυρώθηκαν ψηφοδέλτια,
θα επαναληφθεί διαδικασία ".
Τζιαι του Στυλλή που το πολλύν μαράζι του
εδήθηκεν η γλώσσα του λαλούσιν
τζι οι χωρκανοί στον καφενέ κάμνούν το χάζιν του
τζιαι πας στην ράσιην του χασκογελούσιν.
Τώρα είντα χαπάρκα, έλα σύντισιε
που 'ρταν όπως θωρείς τα πάνω - κάτω
Πκοιος θα ξαναπιστέψει πκιον τον λόον σου
στες εκλογες θωρώ να πιάννεις πάτον.

Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2019

Διαδρομή / Αθως Χατζηματθαιου


Η νύκτα άφηνε την παγωμένη της ανάσα
πίσω απ' τις σφαλιστές γρίλιες
Το μαύρο ήταν πάντα το αγαπημένο του χρώμα
Το φορούσε και γλιστρούσε στο σκοτάδι του
Μια σκιά στο αδύναμο φως των άστρων που
παιχνίδιζαν με τα νέφη
Κάθε βραδυ η ίδια διαδρομή
Με βροχή, ή με χιόνια πάντα η ίδια διαδρομή
Στεκόταν στη γωνιά του δρόμου απεναντι απ' το σπιτι τους
Με το βλέμμα καρφωμένο στη φωτισμένη μπαλκονόπορτα
Περιμένοντας την υπομονετικά ν 'ανοίξει
κι αυτή να βγει στο μπαλκόνι να καπνίσει το τελευταίο της τσιγάρο
Μια συνήθεια που είχε από τότε που οι δυο ήταν μαζί
Προτού η μοίρα τερματίσει την κοινή τους πορεία στη ζωή
κλέβοντας αιφνίδια τη δική του
Αδιόρατος μέσα στη μαύρη του ενδυμασία
παρέμενε εκεί δαμάζοντας τους δαίμονες του
κι όταν αυτή επέστρεφε ξανά στο σπίτι
αυτός χαμογελαστός γλιστρούσε μέσα απ' το παγωμένο μάρμαρο στο μόνιμο του σκοτάδι.

Δευτέρα 2 Ιουλίου 2018

Αν / Άθως Χατζηματθαίου


Περίσσεψαν τα λόγια 
στην άκρη της γλώσσας
περιπλανιούνταν τώρα
ανακατεμένα ψηφία
ασχημάτιστες λέξεις
πριονίζουν την καρδιά
στο ψέμα που ξεχειλίζει
απ’ τα απανθρακωμένα κύτταρα της ψυχής
κι ό ήλιος αγωνίζεται
να ζωντανέψει την αλήθεια
εγκλωβισμένος σ’ ένα υπόγειο
αν είναι η άκρη του νήματος
να κυλίσει μπροστά στα πόδια σου
θειο δώρο στο ματωμένο σου δρόμο
και το χαμόγελο της Αριάδνης
ν’ ανθίσει ξανά στων ματιών σου τις ράγες
θα δεχόμουν την πρόταση σου
για γίνω συνταξιδιώτης σου
για μια ακόμη φορά
θα δεχόμουν στο σώμα μου
τη σφραγίδα του έρωτα
να μάζευα απ’ τις ακρογιαλιές του κορμιού σου
τα κοχύλια των πόθων
για ακόμη μια φόρα
θα έπινα το κρασί του πάθους
απ’ τη πηγή των χειλιών σου
να χαιρόμουν το φλογισμένο φιλί της ‘άνοιξης
που θα τραγουδούσε στα δικά σου χείλη
θα πέρνα ανάσα απ’ την πνοή σου
να γινόμουν ο ουρανός σου κι ο ήλιος σου.

Παρασκευή 17 Νοεμβρίου 2017

Δύο (2) Χαικού του Άθως Χατζηματθαίου


Γλυκιά ανάσα
στου χειμώνα την οργή
μια ηλιαχτίδα


**


Χελιδονάκι
Τελειώνει η άνοιξη 
Βιάσου λίγο

Τρίτη 14 Νοεμβρίου 2017

Ανταμοιβή / Αθως Χατζηματθαιου


Βραδιάζει και τα όνειρα αντάμα
στα κύματα των πόθων ξαγρυπνούν
ψυχές τσαλακωμένες απ’ το κλάμα
στους υπονόμους μ' εφιάλτες ζουν
Και για ανταμοιβή, ένα φιλί σου
σε δυο φθαρμένα χείλη, που πονούν
τα πάθη, αλυσίδες στο κορμί σου
χαμένοι έρωτες, βουβά θρηνούν
Πόσο ακόμη χαμηλά θα πέσω
όσο ψηλά κι αν θέλω ν’ ανεβώ
τα όνειρα και πάλι θα γυρέψω
σ’ ανήλιαγο υπόγειο φτηνό.

Τρίτη 16 Μαΐου 2017

Πόθος


Άθως Χατζηματθαίου 
Στα φτερά του ήλιου θ' ανεβώ
ή σ 'ένα σύννεφο αν βρέχει.
Θα 'ρθω αχτιδούλα εγώ μικρή
ή έστω μια στάλα από βροχή.
Να σου χαϊδέψω το γλυκό
το όμορφο σου προσωπάκι.
Στο σμιλεμένο σου κορμί
ν΄ ανθίσω ψάχνω αφορμή.
Στα χρώματα του δειλινού
στου ήλιου τη στερνή ανάσα.
Μαζί σου θέλω να χαθώ
Σ’ ένα αέναο χορό.
Κι απ’ τό γλυκό σου το φιλί
σ΄ ένα αλλιώτικο μεθύσι.
Ψυχή αντάμα και καρδιά
να σμίξουνε σε μια αγκαλιά.

Κυριακή 27 Μαρτίου 2016

Φιλί


Αθως Χατζήματθαίου

Λίγο πιο πάνω απ΄το λακακι του λαιμού σου
Εκεί...κόλλησαν τα χείλη
Και οι ανάσες γίναν
Πιο καυτές
Κι από έν α πυρωμένο ποτάμι λάβας
Κι οι παλμοί
Σαν καλπασμοί αλόγων
Εκρύγνωνταν στα στήθια
Κάπου εκεί
Λίγο πιο πάνω απ΄το λακακι του λαιμού σου
Κρυβόταν η πηγή του πάθους
Που μας οδήγησε
Μέσα σε λιγα μοναχα δευτερόλεπτα
Στην κορυφή της ηδονής.

Σάββατο 12 Μαρτίου 2016

Άγγελος μου κι ουρανός


ΑΘΩΣ ΧΑΤΖΗΜΑΤΘΑΙΟΥ
΄Εχεις στο βλέμμα σου μια λάμψη
Μια φλόγα Θεέ μου ερωτική
Που στην καρδιά γλυκά μ’ αγγίζει
Σα μελώδια μαγική.
Όνειρο μου μαγεμένο
Άγγελος μου κι ουρανός
Φεγγαράκι μεθυσμένο
Του ερώτα μου στεναγμός.
Σαν με κοιτάς μέσα μου νιώθω
Να με μεθούν γλυκά φιλιά
Να ξεψυχήσω από πόθο
Μες στη δική σου αγκαλιά.
Τραγούδι , φως κάθε σου χάδι
Γλυκιά στο σώμα μου φωτιά
Μια ηλιαχτίδα στο σκοτάδι
Αλήθεια στην ψυχρή ψευτιά.

Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου 2014

Χαικου από 'Αθως Χατζηματθαίου

Σκοτεινές νύκτες
Στα τρελά όνειρά μας
Κλείνουν τα μάτια.



###

Κλαίνε οι νύκτες
Στα γυμνά τους σεντόνια
Κοιμούνται μόνες


###

Ξεγυμνώθηκα
Πισω από τον τοίχο
Της σιωπης σου.

Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2014

Όνειρα



Έτσι γεννιούνται τα όνειρα
Μέσα σ’ ένα βλέμμα που ανθίζει
Σαν μυρωμένο γιασεμί στο φιλί της άνοιξης
Που ανυπόμονα προσμένει τα χελιδόνια
να τη συνοδεύσουν στη χωρά του έρωτα.
Πάρε ανάσα από τα χείλη μου
Που στράγγισαν προσμένοντας το χαμόγελο του Μάη
Αδημονώντας να ανθίσουν σαν λευκά κρίνα
Στις μελωδίες των αηδονιών που ξέφυγαν
Απ’ την ακούσια φυλακή τους.
Δεν μπορώ να πιστέψω
Ότι μπόρεσες και ξέχασες του όρκους σου
Και χωρίς οίκτο αφήνεις πίσω σου
το καλοκαίρι που τόσο αγάπησες
ίσως γιατί τότε δεν είχες άλλη επιλογή
γράφοντας την τελευταία πράξη της παράστασης
με το ψεύτικο σου δάκρυ που έβαψε κόκκινο το αίμα μου
από το μαχαίρι της προδοσίας

που αβίαστα μου βύθισες στην καρδιά.

Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013

[Γλυκιά η νύκτα]

Γλυκιά η νύκτα
Στο μαξιλάρι μου
Τ' όνειρο
Περιμένει να βούτηξε ι
Στο πέλαγο του κορμιου σου.

Σάββατο 10 Αυγούστου 2013

Στο υγρό φιλί

Στο υγρό φιλί
Του κορμιού τα κυμματα
Ξεσηκώνουν θύελλες
Η σάρκα ουρλιάζει
Στο τρελό Χορό των χειλιών
Που ρουφούν
Με πάθος την φωτια της λαβας που ξεχυνεται σαν πυρομενό ποτάμι
Στο αναγενημενο σωμα
Φωτια κι ανάσες σμηγουν σε τρελο ηδονικο χορό
Παρασύροντας τις ψυχές στο μαγεμένο κόσμο του ερωτα.

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.