Σύντομα θα αναγγελθεί
ο θρίαμβος του θανάτου μου.
Επικαλούμαι μια τελευταία συμπόνια
για να 'χει κέρδος ο θάνατος
και ανόθευτη να μείνει η γαλήνη
στην ουράνια διαδρομή
να μην ηχούν
καμπάνες ή ρολόγια.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανδρουλάκη Αθηνά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανδρουλάκη Αθηνά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 6 Οκτωβρίου 2017
Αντηχείο: Ποιητική Συλλογή της Αθηνάς Ανδρουλάκη / Γαβριηλίδης, 2012
Σύντομα θα αναγγελθεί
ο θρίαμβος του θανάτου μου.
Επικαλούμαι μια τελευταία συμπόνια
για να 'χει κέρδος ο θάνατος
και ανόθευτη να μείνει η γαλήνη
στην ουράνια διαδρομή
να μην ηχούν
καμπάνες ή ρολόγια.
Πέμπτη 5 Οκτωβρίου 2017
ΟΙ ΜΥΛΟΙ ΤΗς ΘΑΛΑΣΣΑΣ: Ποιητική Συλλογή της Αθηνάς Ανδρουλάκη από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης το έτος 2016
Ως κυνηγός της χίμαιρας γεμίζει καταδίκες η ετυμηγορία: στην πέτρινη εξορία αλλάζεις ονόματα στρώνεις το τραπέζι με απόντες.
***
Λιγώθηκα
τραβώ τα δάχτυλα
των όρκων
έχει η γλύκα
τον τρόπο της και πνίγει
όπως τις μέλισσες το μέλι.
Αθηνά Ανδρουλάκη (βιογραφικό σημείωμα)
Η Αθηνά
Ανδρουλάκη γεννήθηκε στο Αρκαλοχώρι Ηρακλείου Κρήτης. Σπούδασε στην Ιατρική
Σχολή Αθηνών με ειδικότητα την παθολογοανατομία.
- 2010 Ανεμπόδιστο
φως, Γαβριηλίδης
- 2011 Οφθαλμαπάτη,
Γαβριηλίδης
- 2012 Αντηχείο,
Γαβριηλίδης
- 2014 Φραγή,
Γαβριηλίδης
- 2016 Οι μύλοι της Θάλασσας, Γαβριηλίδης
Φραγή / της Αθηνάς Ανδρουλάκη
ΣΥΓΧΥΣΗ
Για τον περίπλου
του είναι και του
τίποτα
σαν το διαβήτη
κάνει κύκλους
με κέντρο
τον ασάλευτο
λυγμό
κατά μήκος της
σύγχυσης
νομίζει πάει εμπρός.
Αντηχείο / της Αθηνάς Ανδρουλάκη
Σύντομα θα
αναγγελθεί
ο θρίαμβος του
θανάτου μου.
Επικαλούμαι μια
τελευταία συμπόνια
για να 'χει
κέρδος ο θάνατος
και ανόθευτη να
μείνει η γαλήνη
στην ουράνια
διαδρομή
να μην ηχούν
καμπάνες ή
ρολόγια.
Ανεμπόδιστο φως / της Αθηνάς Ανδρουλάκη
Κάθε τέρμα μια αφετηρία
και μία εκκρεμότητα
που αν η ζωή το θελήσει
ζερβόδεξα ξαναενώνονται
ο θόρυβος από τα ζάρια
διαφεντεύει την αγωνία μας
στο πρόστυχο χώμα
δεν είναι βέβαια τα δάκρυα
που υγραίνουν τα μάτια
η ξάγρυπνη αδικία το κάνει..
Τρίτη 31 Μαρτίου 2015
Οφθαλμαπάτη / της Αθηνάς Ανδρουλάκη
Πώς να
συγκρατήσεις
τα πράγματα ν'
αλλάξουν
όταν απεγνωσμένα
θέλουν
ν΄αναπαυθούν;
Πώς να
συγκρατήσεις
την καρδιά να
ζητάει αγάπη,
το θάνατο να είναι
παράφορη
βεβαιότητα;
Τι θα μερώσει το
όνειρο
που το δασκάλεψαν
στην εγκαρτέρηση
με το άσπρο
δόλωμα ανέγγιχτο,
αλλά του
απέκρυψαν από την αρχή
ότι το άσπρο και
το μαύρο
είναι οφθαλμαπάτη
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)