«Ο άνθρωπος του έρωτα και της στάχτης» : Ποιητική Συλλογή του Κώστα Θρακιώτη που το 1964 έλαβε

το Β΄Κρατικό Βραβείο Ποίησης 

«Ο άνθρωπος του έρωτα και της στάχτης» : Ποιητική Συλλογή του Κώστα Θρακιώτη που το 1964 έλαβε

το Β΄Κρατικό Βραβείο Ποίησης 

Θρακιώτης, Κώστας (Αλεξανδρούπολη 1909 – 1994)

Ο Κώστας Θρακιώτης (1909-1994) γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη και πέθανε στην Αθήνα. Το πραγματικό του όνομα ήταν Θαλής Προδρόμου. Σπούδασε φιλολογία στην Αθήνα και εργάσθηκε σαν εκπαιδευτικός. Έγραψε ποίηση θεατρικά έργα, σύντομη ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας (1000-1965), μεταφράσεις αρχαίων τραγικών, αισθητικά δοκίμια, λαογραφικά μελετήματα. Το έργο του χαρακτηρίζεται από την έντονη διαμαρτυρία για την άνοδο του Φασισμού, για την κατοχή. Υπέρμαχος της Ελευθερίας, της Ειρήνης και του Ανθρωπισμού. 

Έργα του:

Ποίηση

•  «Εμείς δε θα βαδίσουμε» 1933 
• Μοναξιά με φως και δίχως παράθυρα (1939) 
• «Ανεμίζουμε σημαία μας την Άνοιξη» 1955 
• «Συμφωνία του Ορφικού ρόδου» 1957
• «Ο άνθρωπος του έρωτα και της στάχτης» 1963, (Κρατικό βραβείο ποίησης 1964)

Θεατρικά: 

• Άλπματρος
• Ανοιχτή θάλασσα
• Το χαμόγελο της Μήδειας
• Τα παλικάρια μας δεν πέθαναν 
• Βιζβίζηδες

Άλλα:

•  «Η τέχνη στη ζωή και την εποχή μας» 1976
• «Λαϊκή πίστη και λατρεία στη Θράκη» 
• «Οι χαρταετοί» 1983 (διηγήματα) 
• «Θρακικές ιστορίες» 1988 
• «Ένα παιδί στην καταχνιά» 1984 (μυθιστόρημα)
• Η Ιατλική Αναγέννηση και το Κρητικό θέατρο
• Γεώργιος Βιζυηνός
• Σύντομη Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας
• Μελέτη: Ο Μύθος των Καλόγερων και του Κιοπέκ-Μπέη στους Ιχνευτές του Σοφοκλή και γενικότερα σε σχέση με τη γένεση της τραγωδίας» 

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΟΡΦΙΚΟΥ ΡΟΔΟΥ (μικρό απόσπασμα)

Πανάρχαιη πατρίδα μου καρδιά της Γης

Μάτι ορθάγρυπνο της Οικουμένης

Θράκη που υψώθης στα Ορφικά φτερά

Ψυχανεμίζοντας στα χέρια τη φωτιά

Στα μάτια αστράφτοντας των λαών

Ολόφωτο και μέγα το Ορφικό σου Ρόδο

ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΒΑΔΙΣΟΥΜΕ (μικρό απόσπασμα)

Στους καινούργιους μας δρόμους

που ξαπλώνουν λευκοί

Καθώς τ’ όραμα πλέει στα βάθη

του νου μας

Τ’ αγκαλιάζουμε άφωνοι δίχως

χέρια και μάτια

Κι ακολουθάμε πιστοί τα υνιά

οργοτόμα στη γης

Με καρδιά καρφωμένη στα γόνιμα

στήθια

Για καινούργιους καρπούς για

μια νέα σπορά

Θρακιώτης Κώστας 

[Δεν πρέπει να υποταχθείς]

Δεν πρέπει να υποταχθείς

Ούτε και να συμβιβαστείς

Παράνομα μαζί τους

Μονάχα οι άβουλοι

Οι άπιστοι

Και οι δειλοί

Δεν ένοιωσαν ποτέ

Πόσο αξίζει το μεγαλείο

Ενός Γίγαντα

Προμηθέα Δεσμώτη

Κώστας Θρακιώτης