Μικρά ΧΑΙΚΟΥ.........της Χαρούλας Φράγκου

 

,

Στο περιβόλι

των δωρεών σου ζωή

ανατέλλει φως

*

Ανθοστόλιστη

ξημέρωσε η αυγή

Στιγμή αλλάζει

*

Στο ορθρινό φως

φωτολαμπίζουν χρώματα

απείρου κάλλους

*

Χρώμα σπαθίζει

το άχρωμον της μέρας

άρωμα θείο

*

Σπάταλα άνθη

τη γη ανθοστολίζουν

κήποι θαλεροί

Άδηλη αρμονία

πλημμυροί τα σύμπαντα !!

*

*

Χαρούλ@ Φ. 29/5/2023 από τα "ΠΟΛΥΚΜΗΤΑ"

Χαρούλα Φράγκου: Είναι αψηλή πολύ αψηλή της Ποιήσεως η Σκάλα

Άνεμος αναπόλησης....

Αβίαστα η σκόνη επικάθεται
σε γωνιές και ευθείες
Διατρέχει τις γραμμές
της κομόντα και του σεκρετέρ
επιμένοντας προκλητικά
στις καμπύλες...
Φιλοδοξεί να σκεπάσει και
το τελευταίο ίχνος
στιλπνής επιφάνειας
με όση λήθη της απέμεινε
στα συρτάρια του χθες..
Λέξεις , βιβλία
ωραίες εικόνες
φευγαλέων στιγμών
κλικ και παρέμειναν,
αναιτίως σωριάζονται
Ταξίδι για δύο
το καπελίνο στο πορτ μαντό
και αναμνήσεις εκ Παρισίων
χαίρουν εκτιμήσεως
εμφανισθέντος σκώρου..

Εύελπις προσπάθεια,
ο άνεμος της αναπόλησης
να επιχειρεί
έστω το διατηρητέον...

**

Φως ιλαρόν.....
.

Λευκές σιωπές....
Ανάρριχτες
στο μπόι των βουνών
και άλλες σε ακροθάλασσες
μοναχικά ακουμπημένες
επιμελούνται αποστάσεις
απ' το χρόνο....
.
Γυμνή η πίστις
αχνομυρώνει θυμίαμα
το δειλινό
και ανερμήνευτη οδοιπορεί
μ' ένα φως ιλαρόν......
.
Ως εμεγαλύνθης τα έργα Θεέ !
Των κρίνων και των αγάπανθων
θεοχαρίτωτα μονοπάτια
αναμέλπουν εσπερινούς
ό,τι,
"Πάντα εν σοφία εποίησας"

**

Ο περί Ποιήσεως Λόγος

Είναι αψηλή πολύ αψηλή
της Ποιήσεως η Σκάλα
Μακάριοι όσοι ανέβηκαν
στην κορυφή.....
Κι' αυτοί που έφτασαν στη μέση
Ωραίοι πάλι......
Μα αν το πρώτο της σκαλί
αγγίξαν μερικοί
κι ακόμη προσπαθούν
Τιμή μεγάλη....!!!

ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΗ ΑΝΟΙΞΗ / Φράγκου Χαρούλα

Ψάχνω την Άνοιξη...
Αναποφάσιστη δείχνει....
Οι δρόμοι βουβοί αλλάζουν
κατευθύνσεις.
Με απαγορευτικόν σημειώνονται
τα χαμόγελα και κάπου κρυμμένοι
μένουν οι ενθουσιασμοί...
Και τα βλέμματα...
Ω..τα βλέμματα...
γυρεύουν ματαίως τις υποσχέσεις που
κομίζουν τα χελιδόνια μαζί
με τις πρώτες
εαρινές εφημερίες

Ψάχνω την άνοιξη
σ’ έναν επίμονα ανθισμένο χειμώνα
με τη μάσκα της απόγνωσης
Με το όνειρο ν’ ακροβατεί
στα σχοινιά μιας επαπειλούμενης
απροσεξίας....που χάσκει
φορτωμένη αμφίβολες ενοχές....

Λυπημένη με βρίσκει η αναπόληση
τρυφερών επιθυμιών της
και η αναμονή να φυτρώσουν
τα πρώτα ποιήματα
που φύτεψαν οι στοχασμοί
στις βραγιές του δωματίου μου
Λυπημένη με βρίσκει
να σκαλίζω λέξεις και
να μοιράζω σπόρους μήπως
και ανασάνει η ελπίδα
κάτω απ’ τις ανθισμένες
σεπόλιες.....

Να’ταν να’ρχόταν για λίγο η Άνοιξη
να φωτίσει διακριτικά το μονοπάτι
που κατιάζουν οι πασχαλιές...
να ξυπνήσει η παιδική μου ψυχή
και αφίλητη να τρέξει
μακρυά από Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες
Ζωή μέσα στη ζωή
Χαρά μέσα στη χαρά
Και μέλλον μέσα στο μέλλον του Κόσμου!
.
 από ανέκδοτη ποιητική συλλογή
( Ηδύαλγο Άγγιγμα)

Το ποίημα δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Θεσσαλία" του Βόλου την Κυριακή 5 Απριλίου 2020.

Νύχτες πανσέληνες / Φράγκου Χαρούλα

Πόσα φεγγάρια θα μετρήσω
για να σε φέρουν πίσω...
Πόσες πανσέληνες βραδιές
κρυμμένες στην ελπίδα
θα δώσουν νόημα στη ζωή
στου χρόνου το κενό...
Θα ταξιδέψουν και
θα κρυφτούν στον ουρανό
οπάλια και μαργαριτάρια
στων αστεριών
τον αργυρό λαιμό.....
.
Πόσα φεγγάρια νύχτες
θα ξυπνήσουν
εσένα για να ζωγραφίσουν
σε φόντο εβένινο ή μαβί
ποίημα και ρόδο
άλικη πούλια και
ξανθό αυγερινό
Νύχτες πανσέληνες
Αγάπης νύχτες
Νύχτες ηλιόλουστες
που μέρες θα θωρώ....
'
.
χαρούλα φράγκου

.....Άνεμος αναπόλησης..... / Χαρούλα Φράγκου

.
.
Αβίαστα η σκόνη επικάθεται
σε γωνιές και ευθείες...
Διατρέχει τις γραμμές
της κομόντα και του σεκρετέρ
επιμένοντας προκλητικά
στις καμπύλες..
Φιλοδοξεί να σκεπάσει
και το τελευταίο ίχνος
στιλπνής επιφάνειας
με όση λήθη της απέμεινε
στα συρτάρια του χθες..
Λέξεις, βιβλία,
ωραίες εικόνες φευγαλέων στιγμών
κλικ και παρέμειναν
αναιτίως σωριάζονται
Ταξίδι για δύο
το καπελίνο στο πορτ μαντό
και αναμνήσεις εκ Παρισίων
χαίρουν εκτιμήσεως
εμφανισθέντος σκώρου.
Εύελπις προσπάθεια,
ο άνεμος της αναπόλησης να επιχειρεί
έστω το διατηρητέον...
.
.
 ( Από την ποιητική συλλογή...κατά δύναμιν.. εκδόσεις Δωδώνη)

Χαρούλα Ηλία-Φράγκου (μικρή αναφορά)

Η Χαρούλα Ηλία-Φράγκου γεννήθηκε και κατοικεί μόνιμα στο Βόλο, όπου και σταδιοδρόμησε ως υπάλληλος του Ο.Τ.Ε.
Έχει γράψει εννέα ποιητικές συλλογές και μία για παιδιά. Παράλληλα με την ποίηση ασχολείται με την πεζογραφία. Διήγημα, δοκίμιο. 


περισσότερα για το έργο της: http://www.charoulafragkou.gr/

....Οπώρα..... Χαρούλα Φράγκου

.
Γοργά που έφυγε το καλοκαίρι....
Τα χρυσαφένια πρωϊνά
στρώσαν κρεβάτια από σταφύλια 
να κοιμηθούν
Έβρεξε στάχτη ο ουρανός
κι' από τα μάτια σταγόνες δάκρυ
γέμισαν τα ρυάκια παράπονο.
Σχιζόφτερα πουλιά νότες πεντάγραμμου
χορεύουν κι' επιμελούνται ταξίδια.
Είναι ωραία η μυρουδιά του αέρα.
Το αλέτρι οργώνοντας ξεθάφτει
την καλοσύνη
κι' ένα σπορί περαστικό
βολικά θρονιάζεται στην καρπερή γη
με την ελπίδα του θερισμού.
.
Ξανθές πορτοκαλιές λικνίζουν τους κόρφους
και ξεκουμπώνουν τις χυμώδες οπώρες
στο ιλαρό κάλεσμα του Οκτώβρη
.
Στην κοντινή καφετέρια πλάι στο κύμα
διαβάζεις ανορθογράφως
"κλειστόν ή τέλος εποχής"
Ανάμεσα στις ξεχασμένες καρέκλες
κάποια όνειρα ακροβατούν
στον απελθόντα χρόνο
υποσχόμενα μελλούμενους έρωτες.....
.
. από την ποιητική συλλογή
".....Κατά δύναμιν" εκδόσεις δωδώνη

Λυκαυγές... / Χαρούλα Φράγκου

.
Η αμφίρροπη ώρα
ανάμεσα στη νύχτα και την αυγή
Τότε που γέρνει η παλάντζα
στα πεπραγμένα κι' αυτά
που πρόκειται να συμβούν
(ή αυτά που θέλεις να συμβούν)
Κι' εσύ...γυρίζεις τις σελίδες
της αγρύπνιας
στο όνειρο που ξέχασε
να σε κοιμίσει
ή σε κρατά στη νάρκη
της απραξίας αιώνες.
Στο μεταίχμιο της αμφισβήτησης
πριν αλέκτωρ λαλήσει
τις σοφές νυσταγμένες αρνήσεις
στα ερωτηματικά σου
που φορούν το κοκτέϊλ του ένδυμα
λερωμένο από βραδυνές ατασθαλίες...
.
Εχέμυθη χαραμάδα αυτογνωσίας
πριν το ρολόϊ χτυπήσει
τις καθαρές γραμμές της μέρας...
.

από την ποιητική συλλογή "Μελίρρυτοι λόγοι"

....Παράπονο..... '

Λίγα θαρρώ τα δώρα
που σου έδωσα
Εγώ διπλά και τρίδιπλα
τα πήρα....
Χάμω κυλήσαν απ΄τα χέρια μου
και ανάμεσά τους
την καρδιά σου ηύρα !
Μου χαμογέλασε όλο παράπονο
και πάγωσε στα χείλη μου
τη λέξη......
Το "σ' αγαπώ" που σου χρωστούσα
βιάστηκε το δάκρυ των
ματιών μου να φιλέψει....

......Όνειρο στο κύμα....... / Χαρούλα Φράγκου

Κέρασα τις μέρες μας ήλιο
και τα φιλιά μας δροσινές νύχτες...
Με συνεπήρε τ' όνειρο στη σκέψη σου
και πετώντας τ' άσπρα μου ρούχα,
αγκάλιασα το γλυκοθώρητο κορμί σου...

Όνειρο στο κύμα....

Και μοίρασα στους κάβους τα χαμόγελα
με της καρδιάς τα χίλια πρωϊνά...

Άκουσε το τραγούδι μου
Άκουσε το τραγούδι μου..

Μάτια της θάλασσας
και σώπασε η αγάπη
απ' την Αγάπη μου....
Και τα κοχύλια πήραν
.............τη φωνή μου

Και η φωνή σου στο καλοκαίρι
γλυκοκοίμημα στην άμμο
Έρωτας άμμος κι' έρωτας
Σάλπαρε ο πόθος μας
στου ονείρου τα φτερά.........

.

.

 (από την ποιητική συλλογή Μελίρρυτοι Λόγοι)

......Το λίγον του χρόνου....... / Φράγκου Χαρούλα

.
.
Το λίγον που χάνεται
ώρα την ώρα
ικέτης στο αύριο
στο πριν και στο τώρα
κάθε που φεύγει
ανεπιστρεπτί
χλωμά διαγράφεται
ως άσπονδη μνήμη
ή ως
ανάμνηση
βίου ανθόσπαρτου
παρηγορητική.......