Αντιποίηση Νοήματος: Ποιητική Συλλογή του Χάρη Συνοδινού / έτος 2014

ΕΥΡΗΜΑΤΑ

Φωτογραφία,
σάρκα της μνήμης,
σάβανο μιας δολοφονημένης νιότης.

Ρολόι,
ασέβεια τρομαγμένων γειρατειών,
ευάλωτη φυλακή της μελλοθάνατης αιωνιότητας.

Κερί,
εύφλεκτη ύλη της απελπισίας,
ανυπόστατη ελπίδα που αργοσβήνει.


Λουλούδι,
μαραμένο ενθύμιο του έρωτα,
ιδανικά που ξεράθηκαν στο βουρκόνερο.

Κουδούνι,
χαλί με μαύρο χρώμα,
θαμπά γράμματα από τις ακτίνες της αυγής 


η ποιητική συλλογή υπάρχει στη σελίδα: https://issuu.com/iolkos/docs/synodinos_poems_2014_demo_pdf

Χάρης Συνοδινός (μικρή αναφορά)

Ο Χάρης Συνοδινός γεννήθηκε στην Αθήνα το 1995.

Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ασχολείται με τη συγγραφή διηγημάτων και ποίησης. 

Ποιητική Συλλογή:  

«Αντιποίηση νοήματος» /2014

Περιπλάνηση / Συνοδινός Χάρης

Στο θολό ακρογιάλι της λήθης

ψάχνω να βρω ένα κοχύλι

να του πω πως πάντα μου λείπεις

κι ας χαθεί κι αυτό το δείλι.

Τα ίχνη μας σβήνει ο μπάτης

κι ας ξέρω πως πια δεν υπάρχεις.

Σε περιμένω στο μόνο αγκυροβόλι

κι ας ξέρω πως γι ´αλλού έβαλες πλώρη.

Στ´απάνεμο της καρδιάς μου λιμάνι

άραξε το κορμί του πάθους

και λέξεις σαν κόμπους θα κάνει

όποιος αφέθηκε στη δίνη του λάθους.

Το νερό γλυφό σε κάθε αμμουδιά

και της απώλειας ο μόλος είναι γερός.

Όποια Σειρήνα κι αν μου γνέφει μπροστά

πάντα ξεβράζομαι στον πόνο μισός.

Με πιο σώμα για σανίδα

θα βρω τη χαμένη ελπίδα

τώρα που ´λυσα της χαράς τους κάβους

και γκρέμισα της αλήθειας τους φάρους;

Ερυσίχθονας / Συνοδινός Χάρης

Είναι η ζωή μας σαν του Έρυσίχθονα

είναι το τέλος μας προδιαγεγραμμένο.

Το βασίλειο του Μυρμιδόνα μας είναι δοσμένο

όμως εμείς ποθούμε της Αρτέμιδος το άλσος.

Αν και οι Νύμφες προειδοποιούν για την ύβρη

την αξίνα παραδίδουμε στο μοιραίο πάθος.

Της αλαζονείας η ρίζα επωδύνως θα φύγει

και ο Ποσειδώνας δεν μπορεί να βοηθήσει.

Η πείνα μας τώρα γυμνούς μας έχει αφήσει

και όσα χτίσαμε πλέον γινήκαν ανώφελη εμπειρία.

Από τον πόνο ψάχνουμε μάταια διαφυγή

κι είναι ο ξεπεσμός μας των θεών η τιμωρία.

Την αγαπημένη Μύστρα θυσιάζουμε ευτελώς

κι ας ξέρουμε πως η ψυχή μας έχει χαθεί,

πως της αχαριστίας μας περιμένει ο βωμός.

Δείχτες / Συνοδινός Χάρης

Δείχτες που μετρούν την απουσία

είναι τα κορμιά μας.

Σ´ένα χάδι,στου χρόνου τη φιλοτιμία

βρίσκουμε κάτι απ´τη χαρά μας.

Τα γρανάζια του έρωτα θα μας ρίξουν

στου πόθου το αβέβαιο κυνήγι

κι ας ξέρουμε πως όταν το σημάδι φύγει

οι λωτοί της νοσταλγίας θα μας πνίξουν

Την ακάθεκτη προς τη θνητότητα πορεία

μόνο με της αγάπης το κλειδί καθυστερούμε

και στην ταχύτητα του πάθους μόνο η αγωνία

περιμένει για όσα Όχι διστάσαμε να πούμε.

Ο ωροδείχτης της αγάπης δε συγχρονίζεται

με του έρωτα το γοργό λεπτοδείχτη.

Όποιος βυθίστηκε στης σκέψης το ξενύχτι

ξέρει πως η απόφαση δύσκολα χαρίζεται.

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΑΞΙΔΙ / Συνοδινός Χάρης

Τι νέοι που φθάσαμε στης φθοράς τ´έρμο ακρογυάλι

κι είναι τα κύματα της λήθης που σβήνουν τ´όνομα μας.

Ο ωκεανός ξεβράζει τις τσακισμένες ιδέες

κι άνεμος αλλαγής γκρεμίζει τ´αμμώδη όνειρα μας.

Παραπαίουν οι τρύπιες των κατορθωμάτων μας σημαίες

κι είναι ο καπνός της ελπίδας που μας αφήνει πάλι.

Από μακριά οι σύντροφοι κοιτούνε και ψάχνουν τη φωτιά.

Τη χαρά να μας ρίξουν μια σανίδα δε θα τη γευτούν.

Με τηλεσκόπιο ψάχνουν την αδυναμία μας να δουν

όμως εμείς ξέρουμε πως οι φίλοι σηκώσανε πανιά.

Ελπίζουμε το τηλεγράφημα να πήγε στους δικούς μας:

“Είμαστε σώοι κι αβλαβείς και πλέουμε στους θησαυρούς μας.”

Το ναυάγιο της ζωής να ερμηνεύσουμε ποθούμε

μας στον ορίζοντα μόνο η άβυσσος μας χαιρετά.

Η πυξίδα ανούσια περιστρέφεται και μαρτυρά

πως τ´απάνεμο λιμάνι της Ιθάκης δε θα βρούμε.

Αν κι είχαμε έρμα σωστό και το καλύτερο σκαρί

βουλιάξαμε ακολουθώντας της Σειρήνας τη φωνή.

Λίγοι στίχοι μας απομένουν μόνο πριν ο νους μας δύσει,

σαν τα μπουκάλια που σκορπούν κάποιοι ναυαγοί στη τύχη,

από φοβό μήπως η θύελλα του χρόνου τα βυθίσει,

μήπως δεν μπορέσουν να ξεπεράσουν της σήψης τον πήχυ.