‘’ΑΝ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ’’ * του Πέτρου Βελούδα

Μην μιλάς όταν χτυπάει το τηλέφωνο

ενοχλητικά

Μην ταίζεις τον νού σου

με φθηνές αναμνήσεις

σε ακίνητα πορτρέτα…

Χάσε και μια ευκαιρία

η ομορφιά με την δυστυχία

ματαιοπονούν να βρούν διέξοδα στον

πλατωνικό τους έρωτα.

Μην εμπόδίζεις τα παιδιά

που παίζουν και τρέχουν

στην μεγάλη πλατεία

Τί θα καταλάβεις εαν πάλι

επιμείνεις στις δικές σου εμμονές;

Θα χάσεις τον ήλιο

Θα αναπολείς μελαγχολικά

το φεγγάρι

και θα γράφεις ποιήματα

στα αστέρια

Σαν πολύ ψηλά δεν κοίταξες σήμερα;...

Σαν ψηλά δεν υψώνεις την φωνή σου ;..

Άν ποτε δεν ξημερώσει  ποιός  θα εξημερώσει

τις παλίρροιες του θυμού σου;...

Με ποιόν πάλι καυγάδισες

Μα τί ρωτάω;..

Ξέρω , το ξέρω με την αχώνευτη…σιωπή σου!.

ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΥΔΑΣ-πρεσβευτής της Ελληνικής ποίησης στο Bangladesh, ακαδημαικός ποιητής στην Βραζιλία, μέλος των διεθνών ποιητικών ομάδωνWORLD SOCIETY OF POETS-WSP, WRITERS UNION, μέλος της ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ-ΔΕΕΛ, Δημοσιογράφος, πτυχιούχος ανθρωπιστικών επιστημών τμήματος Ελληνικού πολιτισμού Ανοικτού Πανεπιστημίου Πατρών.-

*(βραβευμένο ποιήμα απο Αμερική και Ισπανία)

ΠΟΙΗΜΑ "ΑΠΟΣΤΑΣΗ"΄/ Βελούδας Κ. Πέτρος

 

Απόσταση από τα μάτια του ήλιου

Σώμα  νεκρό  καμμένο στις χρονοβόρες

 παραισθήσεις  του ονείρου…

Απόσταση μοναξιά από το παράθυρο των επιστολών

του χρόνου

Γράμματα μακρινά πεταγμένα στα

σιωπηλά ταξίδια των κρυφών σου Αναζητήσεων’,

στα ναυαγισμένα καράβια του πόθου…

.

Απόδραση σε απόσταση αναπνοής

από σήμερα

Με την ίδια απόσταση πνίγεται

Στα δάκρυά του το φάντασμα του...πόνου!..

ΠΕΤΡΟΣ Κ ΒΕΛΟΥΔΑΣ-παιδαγωγός προσχολικής αγωγής, μελος της ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ-ΔΕΕΛ.-

΄΄ΤΑ ΛΙΜΝΑΖΟΝΤΑ ΥΔΑΤΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ’’ / ΠΕΤΡΟΣ Κ ΒΕΛΟΥΔΑΣ

Τα νερά που λιμνάζουν προκαλούν συγκρούσεις

σε επίπεδο αδιαπραγμάτευτου υπερβολικού εγωκεντρισμού

Προτάσεις ανταλλαγής εκφράσεων κάτω από την κάλυψη

ανώριμων μελανιών...

Εικονικές συχνότητες κυμάτων,

μια μαγεμένη παλίρροια

σκέψεων που διαπερνούν την ψυχή σύρματα.

Οι σκέψεις αναδεύονται τη νύχτα,

η αϋπνία τους γίνεται σφουγγάρι φεγγαριού

που παλεύει με αστρικά σπαθιά που

θωρακίζουν τα ουράνια μαξιλάρια

των απείθαρχων σύννεφων.

Διασταυρωμένα επιρρήματα

ξύλινες επικεφαλίδες

σελίδας

το λυτρωτικό φιλί της

ποίησης μεταχειρίζεται λέξεις χωρίς την ανούσια

ενανθράκωση μιας

παγωμένης..μοίρας, Ο εσωτερικός ψυχικός ήλιος λούζει με

τις λυρικές του ακτίνες τον

κουρασμένο ταξιδιώτη

της διανόησης χαμογελώντας ευγενικά

στις διψασμένες για την αισθητική καρδιές

του οι στίχοι...

‘’ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΙ ΤΗΣ ΘΛΙΨΗΣ’’ / ΠΕΤΡΟΣ Κ ΒΕΛΟΥΔΑΣ

 

Προέκταση του χεριού

του η πέννα..

Μαξιλάρι των ονείρων

του ο ήλιος…

Μια γραία θλίψη κυρτωμένη

ζωγραφίζει με μπογίες

από το αίμα των συννεφιών

το παράπονό της!...

ΠΟΙΗΜΑ ‘’ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΣΤΙΓΜΩΝ’’ / Βελούδας Κ. Πέτρος

Εγκατάλειψη στα σωθικά της νύχτας

Μια επιπόλαιη επιδρομή

από σμήνη άστεγων αστεριών…

Εγκατάλειψη

φωτεινές επιγραφές

σε κακόκεφους μαγαζάτορες

Πωλητές ονέιρων…

Μια συστεγαζόμενη

εγκατάλειψη

μιας σκεπτόμενης

νεκρικής πομπής ιδέα

Προπορεύεται

στα συνθήματα

αφηρημένων

ξεβαμμένων παραδομένων

τοίχων…

Επανάληψη

εγκαταλελειμμένων

επικούριων στίχων,

αναγραμματισμοί

απελπισμένων συναισθημάτων.

Μια σεισμική

εγκατάλειψη

μιας νοσηρής

και αγοραίας….αυτοπεποίθησης!

.-

ΦΕΓΓΑΡΙ ΤΣΕΠΗΣ του Πέτρου Βελούδα

Στο βροχερό απόδειπνο

μέσα στα δακρυσμένα μάτια σου

επιπλέουν οι νοσταλγικές

στιγμές των ανομολόγητων

παρορμήσεων…

Δεν ξέρω αν μέσα

σου ο ψυχισμός

ειναι γέννημα θύελλας

είσαι καταιγίδα ή

απάνεμο λιμανι;...

Ευτυχώς η ομπρέλα

της συνείδησής μου

είναι πάντα ανοικτή

σε μπόρες και χιονισμένα

συναισθήματα.

Άκου μια γλυκειά μελωδία

από το τραγούδι που σου

εγραψα να σου χαιδεύει

τα αυτιά μια παραπονιάρικη

μουσική σαν θάλασσα

γαλήνης

μια γαλανή

θάλασσα

ασμάτων νηνεμίας..

Μην μιλάς

αρκεί η εσωτερική

προσευχή σου

να γίνεται σιωπηλά

Νομίζεις δεν σε ακούει

ο Ουρανός;

Ο πανσοφος Θεός

όλα τα ακούει

και την καταλληλη στιγμή

δίνει λύσεις

Μην χαραμίζεις

την καρδιά σου

σε ταχυπαλμίες

αναλώσιμων συναισθηματικών

δεσμών

Το προσωπό σου τώρα

που διαβασες ευλαβικά

την ευχή δείχνεις

να λάμπεις

Σε παρακαλώ μην

προσκαλείς την μοναξιά

και την κερνάς νέκταρ

μιας πικρής οινοποσίας..

Καθε που βλέπεις

να μικραίνει

το ολόγιομο φεγγάρι

Για δες! το φεγγάρι

τρυπώνει στον πυθμένα

της σκέψης σου μιας

τσέπης ιδεών

Τωρα πριν σε αποχαιρετίσω

σε προκαλώ μια εκπληξη

στα μαλλιά σου ανεμίζω

Κοίτα στην τσάντα

που σου δωρισα

κατι λησμόνησα..

Ναι, θυμήθηκα

στην τσάντα σου

ξέχασα το...χαμόγελό μου!

Βράβευση του Αγρινιώτη ποιητή Πέτρου Βελούδα

 Το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου οι εκδόσεις κοράλλι πραγματοποίησαν στην Αθήνα όδος  πολυτεχνείου στο βιβλιοπωλείο των εκδόσεων ώρα 9.30 πρωινή έως 2 το μεσημέρι εκδήλωση παρουσίαση του έντυπου τόμου με τους 150 βραβευθέντες ποιητές για τον πανελλήνιο διαγωνισμό ποίησης.Αξίζει να σημειωθεί πώς στον εν λόγω διαγωνισμό συμμετείχαν συνόλικα 1000 ποιητές από την Ελλάδα.Στην εντυπη αυτη ανθολογία με τους 150 βραβευμένους ποιητές βραβεύθηκε μεταξύ άλλων και ο Αγρινιώτης ποιητής Πέτρος Κυριάκου Βελούδας και προέβει στην ακόλουθη δήλωση ΄΄Αισθάνομαι ιδιαίτερα συγκινημένος για την βράβευσή μου αυτή ,γράφω ποίηση για να εκφράσω συναισθήματα, να αφουγκραστώ μέσω της τέχνης-του ποιητικού λόγου τους παλμούς των προβλημάτων του ανθρώπου του σήμερα, να προσπαθήσω με την γραφίδα μου να ομορφύνω το σύγχρονο κοινωνικό γίγνεσθαι, η ποίησή μου περιστρέφεται σε υπαρξιακές αναζητήσεις του ανθρώπου, μιλάει για την φύση, τον έρωτα, την ελλειψή πολλές φορές της ανθρώπινης επικοινωνίας και την ανάγκη να έχει ουσιαστική συναναστροφή ο ανθρωπος ο νεοέλληνας,που αγωνίζεται στον κοινωνικό στίβο,ο άκαματος βιοπαλαιστής της συγχρονής καθημερινότητας για επιβίωση.Τελειώνοντας εύχομαι και ελπίζει η ταπεινοτητά μου πώς άν κατορθώσω έστω λίγο να προσθέσω και εγώ ενα λιθαράκι στο πνευματικό οικοδόμημα που καλειται λογοτεχνία, νεα Ελλήνικα γράμματα,σας ευχαριστώ, με εκτίμηση

ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΥΔΑΣ-Καθηγητής πολιτισμού,μέλος της Διεθνούς Εταιρείας Ελλήνων λογοτεχνών,μέλος της ένωσης Αιτωλοακαρνάνων λογοτεχνών,πρώην δημοτικός σύμβουλος-αναπληρωτής πρόεδρος δημοτικής κοινότητας Αγρινίου,αντιπρόεδρος του συλλόγου ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ Αγρινίου, σπουδαστής νηπιαγωγός.

[Αντίδοτο στην θλίψη ] / Βελούδας Κ. Πέτρος

΄΄...Αντίδοτο στην θλίψη της αγκαλιάς

της η πλήξη, όταν ρουτίνα ξημερώνει κάνε τη μέρα

χελιδόνι στον ουρανό η χαρά σου μεγαλώνει....΄΄

΄΄....Τα μάτια σου ζητάς που χάθηκαν

στο δάσος,στον ήλιο προσκυνάς

το αγιάτρευτό σου πάθος!...-

ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΥΔΑΣ.-

Πέτρος Βελούδας: Όσοι γνωρίζουν να αναγνωρίζουν τις λέξεις δεν ντρέπονται να τις κοιτάξουν κατάματα

 

 

Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΔΑΙΜΟΝΑΣ

 

Με όπλο στα χέρια ένα δρεπάνι
περιφέρεται νύχτα και μέρα
από πόλη σε πόλη, από πόρτα
σε πόρτα με το έτσι θέλω
κλέβει ανθρώπινες ζωές…
Φρικιαστική η όψη του
ένα  δαιμονικό πανδημίας
τέρας που φορά ένα κατάμαυρο
πέπλο για να ταιριάζει στο
σκοτεινό του βλέμμα.
Στήνει ανθρώπινες παγίδες
παντού όπου συναθροίζεται
η ανθρώπινη χαρά αυτός
με το δρεπάνι του σπέρνει
τον θάνατο και σμιλεύει
τον πανικό.
Για λίγους μήνες
οι πόλεις ερήμωσαν
γυμνές κραυγές
δίχως αντίλαλους
σε νεκρά μέρη
σε μαραμένα
πάρκα , τοπίο
θλιμμένου φεγγαριού
στις ανθρώπινες πληγές.
Όμως δεν υπάρχει μόνο
ο τρόμος έρχονται λευκοντυμένοι
γιατροί, νοσηλευτές με γεμάτη τη
φαρέτρα της υγείας βέλη κομβικά
που προσδοκούν να αφανίσουν
τον κορωνοιό παντοτινά.
Μονομαχούν σε χώρους νοσηλείας
αποκρούουν του ματωμένου δρεπανιού
το φαρμακερό θανατικού μίσος
υπάρχουν τραυματίες ίσως και κάμποσοι
νεκροί ένας πόλεμος με ύπουλο εχθρό
του πόνου γητευτή.
Οι ήρωες αγωνιστές ιππότες
της υγείας στοχεύουν στου ιού
την καρδία τον ζαλίζουν έστω και
μια φορά, δεν καταθέτουνε τα όπλα
ούτε και εμείς οι θνητοί, στο τέλος
η ανθρώπινη η φύση θα επικρατήσει
και ο ιός στην ανυπαρξία διαλυμένος
θα εξολοθρευθεί!.-

*

Λιμνάζοντα Ύδατα Των Σκέψεων

Λιμνάζοντα ύδατα αφορμές συγκρούσεων

στο επίπεδο μιας αδιαπραγμάτευτης

υπερφίαλης εγωκεντρικότητας.

Προτάσεις για ανταλλαγή εκφράσεων

κάτω από την σκέπη ανώριμων μελανιών.

Εικονικές συχνότητες κυμάτων, μιας μαγεμένης

παλίρροιας στοχασμών που διαπερνά νοητικά

καλώδια, τεχνητής όσφρησης, μελαγχολικών

φορτισμένων ψυχικά συναισθηματισμών

και αντιλήψεων...

Όσοι γνωρίζουν να αναγνωρίζουν

τις λέξεις δεν ντρέπονται να τις κοιτάξουν

κατάματα, αφού ούτε οι ίδιες κολυμπούν

σε ρηχά στοχαστικά ύδατα, ούτε όμως

διαπερνούν εξοργιστικά υπόγεια ρεύματα

και τρυφηλά σκαμπανεβάσματα σε πλοίο

ποίησης που αγκυροβολεί σε στεριές

πνευματικής σιωπής.

Οι σκέψεις τυραννιούνται την νύχτα

η αϋπνία τους γίνεται σπόγγος φεγγαριού

παλεύοντας με αστρικά ξίφη και ασπίδες

τα ουράνια μαξιλάρια των ατίθασων συννεφιών.

Λιμνάζοντα μα εσωτερικά γαλήνια ποιητικά

ύδατα φράσεις και επιφωνήματα αναψυκτικά

ροφήματα στα χείλη των διψασμένων για αιώνια

δροσιά χάρτινων σελίδων έχοντας σκαρώσει λέξεις

και σταυρωμένα επιρρήματα σε ολόκληρες επικεφαλίδες

της σύγχρονης πληκτικής και άγευστης γνώσης και έρχεται

το καρδιακό φιλί της ποίησης λυτρώνει δισταγμούς, έγνοιες

και δροσισμένες οι σελίδες της αναπλάθουν φωτεινά χωρίς

ρουτίνες και γκρίζα σπίτια ,γκρίζα γειτονιά ,ο έσω ψυχικός

ήλιος λούζει με τις ποιητικές αχτίνες του δίνοντας αληθινό

νόημα σε έναν κουρασμένο ταξιδιώτη ,τον πληθωρικό....ντουνιά!

''ΕΚΤΑΚΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΒΡΟΧΟΠΤΩΣΗΣ'' / ΠΕΤΡΟΣ Κ ΒΕΛΟΥΔΑΣ

Όταν πίνουν δάκρυα οι φτωχοί

γαληνεύει το απόβρεχο..

Φορούν κουκούλα στην

ενοχή,έφθασε πάλι το φθινόπωρο..

Έχουν μάθει να πεθαίνουν εκατοντάδες

εποχές,είναι η ώρα που αλητεύουν της

γής οι πύρινοι αγωνιστές..Λίγο νερό

στάζει η θλίψη από μια βρύση των

μεταθανάτιων συλλογισμών...Όταν

πικραίνονται οι πέτρες ,βροχή ξυπνάνε

οι επαίτες,αυτοί δεν έχουν πλέον ταραχή

γιατί τους πάντες κέρδισε ..η προσεύχη!...-

[Στου Αιγαίου τα γαλάζια κύματα] Βελούδας Κ. Πέτρος

Στου Αιγαίου τα γαλάζια κύματα,απλώνει

το σώμα της η μέρα,γοργόνες και νύμφες

πλεούμενες,βουτούν στην ψυχή του νερού,

απιθώνουν τα δαχτυλίδια σαν τα μάτια

τους στο πρόσωπο ενος καθρέφτη,και

κρατούν τ’ουρανού το κατάρτι…

Περιμένουν τους υποψήφιους γαμπρούς

και κάθε τόσο γέυονται γάλα που ρέει

άφθονο,παραπέρα στέκει ολόλευκο ένα

πανέμορφο ξωκλήσι,ευοδιάζοντας

θυμίαμα…

Οι βράχοι σαν ώμοι κουρασμένοι

κουβαλούν επάνω τους τις νύμφες,

σε κρυφούς αιγιαλούς τραγουδάνε

άσματα αγάπης…

Η μέρα περπατά πάνω στ’ούρανου

το πεζοδρόμιο και τα μαλλιά της

φέγγουν χρυσοκίτρινα κομμένα

λουλούδια πλάι στην αμμούδια

αιγαιοπελαγίτικου χορού…

Μανόλιες,ορχιδέες,κρίνα και

πασχαλιές μια γιορτή θαμπώνουνε

της μέρας τις αγκαλιές…Νερό τρεχούμενο

λούζει τα δέντρα και σκεπάζει τη φύση

Μύρισε καλοκαίρι,καίρος για αρραβωνιάσματα

στου Αιγαίου το μεσημέρι.

Πέτρος Κ. Βελούδας (Μικρό βιογραφικό)

Ο Πέτρος Κ. Βελούδας γεννήθηκε το 1977 στο Αγρίνιο. Σπούδασε Ελληνικό Πολιτισμό στο Ε.Α Πανεπιστήμιο Πατρών και είναι καθηγητής Πολιτισμού και δημοσιογράφος στον τοπικό τύπο.

Είναι εκλεγμένος Δημοτικός Δημοτικός Σύμβουλος του Αγρινίου, Αντιπρόεδρος του Λαογραφικού Μουσείου Αιτωλ/νίας, μέλος της Πανελλήνιας καθώς και της ένωσης Αιτωλ/νών και  της ένωσης συγγραφέων – Λογοτεχνών των πέντε ηπείρων.

Ποιητικές Συλλογές:

·         ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ/  2001 / ΙΒΥΚΟΣ

·         ΔΕΣΜΩΤΗΣ ΗΛΙΟΣ / 2007 / ΙΒΥΚΟΣ