Τρίστιχο

Οπως λιώνουν αργά τα χιόνια
έτσι λιώνει η καρδιά μας μοναχὴ
μέσα στα χρόνια.

Πού πήγε

Πού πήγε αλήθεια η πρώτη νιότη
που μάγευε το νου
κι άστραφτε ο κόσμος δροσερός
σαν ποίημα του θεού;

Τι έγινε κείνος που ήμουνα
πριν πόσα χρόνια;
Πέρασε ο αέρας μες απ' τα κλαδιά
και σκόρπισαν τ' αηδόνια.

Τι είμαι

Τι είμ' εγώ;
Ενα άστρο που 'χει απ' αλλού το φως του
ένα φύλλο μοναχό
ριγμένο μέσα σε ποτάμι
αφρισμένο δυνατό.
Τι είμαι αλήθεια;
Σταγόνα μες στη θάλασσα
κηλίδα του ήλιου
η κορφή μιας φλόγας
ένας χορός πάνω απ' τα βάραθρα.