ΣΤΗΝ ΑΜΜΟΥΔΙΑ / Πλειώνη Μαριάνθη

‘Εχω στην άμμο ένα μυστικό
κρυμμένο σε πολύχρωμο κοράλλι
το κύμα περιμένω να ΄ ρθει πάλι
μαργαριτάρι να το κάνει στον βυθό

Παλάτια χτίζω στη χρυσή την αμμουδιά
μ΄ άστρα κεντώ ένα ασημένιο στρώμα
το καλοκαίρι λούζεται σε γαλανά νερά
κι όλα τα βάφει στο χρυσό του χρώμα

Βαρκούλα περιμένω να φανεί
τ΄ όνειρο μακριά να ταξιδέψει
κι αν χρειαστεί χρυσάφι να ξοδέψει
αμέτρητο στην αμμουδιά θα βρει

Η ΆΝΟΙΞΗ / Πλειώνη Μαριάνθη

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ / Μαριάνθη Πλειώνη

Άπλωσες δίχτυα καλοκαιράκι,
πάνω στο κύμα το γαλανό.
Τσαμπί σταφύλι στο ένα σου χέρι,
στο άλλο καπέλο ψάθινο.

Σαν αεράκι έρχεσαι, φεύγεις,
πουκαμισάκι χρωματιστό,
ψηλά αρμενίζεις κι ύστερα γέρνεις,
στην αμμουδιά χάδι χρυσό.

Μια ζωγραφιά είσαι καλοκαίρι,
στης θάλασσας την αγκαλιά,
κοράλλι με μαργαριτάρι
σε καταπράσινα νερά.

Ευλογημένο καλοκαιράκι,
του ήλιου παράθυρο ανοιχτό.
Ευχή που κάνουν παιδιά στ΄αστέρια,
στη γη να ΄ρθείς, δώρο ακριβό!

ΣΤΑ ΣΤΕΝΑ ΤΗΣ ΑΝΕΧΕΙΑΣ

Νωρίς   βραδιάζει  και  αργεί  να  ξημερώσει

στης  γειτονιάς  σου  τα  δρομάκια  τα  στενά.

Δεν  βρίσκεις  τόπο, ούτε  κάποιος  θα  σε  σώσει,

άδεια  έχεις  όνειρα, ασπρόμαυρα, μισά.

Η  μοίρα  χώθηκε  βαθιά  στην  τρύπια  τσέπη,

σε  περιπαίζει,  μόνο  δάχτυλα  μετρά,

κοιτάζεις  γύρω  τις  σιωπές  που  έχουν  απλώσει

τη  μοναξιά  σου,  σε  παράθυρα  κλειστά.

Βρίσκει  η  καρδιά  σου  χίλιους  τρόπους  να  ματώσει

πάνω  σε  λόγια,  υποσχέσεις,  δανεικά.

Μέλλον  ενέχυρο  στα  χέρια  της  ανάγκης,

αποκαϊδια  φέρνει  ο  αέρας  που  φυσά.

Δεν  ξεχωρίζεις  καλοκαίρι  από  χειμώνα,

λύγισες  με  τα  μάτια  σου  ψηλά.

Το  λίγο,  δυνατή  βροχή  πάνω  σου, καίει.

Η  ελπίδα,  λίβας,  στης  ανέχειας  τα  στενά.

Μαριάνθη Πλειώνη

Α' βραβείο στην κατηγορία τραγούδι από το Διεθνή Λογοτεχνικό περιοδικό Κελαινώ 2016