Διάθεση για κουβέντα (απόσπασμα) / Γιάννης Κορίδης

Όλοι οι ποιητές σκοντάφτουν στο τέλος
Γίνονται μωρά· αγαπούν τα παραμύθια
Στην κυριολεξία ψάχνονται
Βουτούν σαν το πεφταστέρι στο κενό
Μετά κλειδαμπαρώνονται

Ώσπου ένα πρωί σβήνουν
Μες στο μεθύσι τους.

Κορίδης Γιάννης (βιογραφικό σημείωμα)

Γεννήθηκε στη Μολόχα της Κοζάνης το 1936.  Σπούδασε νομικά και φιλολογία και εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε όλες σχεδόν   τις αθηναϊκές εφημερίδες και τα περιοδικά (Ελευθερία, Βήμα, Νέα, Ακρόπολις, Βραδυνή, Ημέρα, Ανένδοτος, Ελεύθερος Τύπος, Κέρδος, Ειδήσεις, Ταχυδρόμος, Οικονομικός Ταχυδρόμος, Εποχές, Ελληνίδα, Slim, Ελλάδα) Επίσης εργάστηκε ως ρεπόρτερ, διορθωτής, αρθρογράφος, χρονογράφος, κριτικός βιβλίου κ.λπ. και παράλληλα ασχολήθηκε με την ποίηση και την συγγραφή. Έργα του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, ιταλικά, αγγλικά, βουλγαρικά, αλβανικά και σλοβένικα

Ποίηση

• Με την ανατολή του ήλιου, 1952
• Κραυγές στη θύελλα, 1955
• Το πρόσωπο της Γης, 1957
• Διεισδύσεις, 1962
• Αφιέρωση, 1970
• Κύπρος, 1974
• Χρονολόγιο, 1978
• Η νύχτα της Θάλασσας, 1994
• Ποιήματα 1952-2002. Περιλαμβάνονται οι οκτώ παραπάνω συλλογές μαζί με την ανέκδοτη «Φωνές από το χτες και το σήμερα», 2002
• Κλειστός χώρος, 2009
• Σημείο αναφοράς, 2013.

Ανθολογίες

• Ποιητική Ανθολογία 1930-1965, 1965
• Ανθολογία Βαλκανικής Ποίησης, 1984
• Τα Ωραιότερα Δημοτικά Τραγούδια

Α΄ τόμος: Ακριτικά-Ιστορικά Β΄ τόμος: Κλέφτικα-Της Εθνικής Αντίστασης Γ΄ τόμος: Της Αγάπης και του Έρωτα Δ΄ τόμος: Μοιρολόγια - Της Ξενιτιάς - Παραλογές (Πρώτη έκδοση 2000, Δεύτερη έκδοση 2002)

Μελέτες - Δοκίμια - άλλα βιβλία

• Οι μεγάλες δίκες των αιώνων, τόμοι 3, 1968
• Οι μεγάλοι εραστές, 1971
• Βουλγαρία, ένα ταξίδι μια γνωριμία, 1978
• Βαλκάνια, απύραυλη ζώνη, α΄ και β΄ έκδοση, 1985
• Βαλκάνια, απύραυλη ζώνη, στην αγγλική, 1985
• Μορατόριουμ, η αλήθεια για τα πυρηνικά, 1988
• Τα γεράκια και οι λύκοι, 1989
• Πέτρος Μωραΐτης - ο γλύπτης, ο άνθρωπος, 1994
• Υπόθεση Οτζαλάν, 1999
• Νικηφόρος Μανδηλαράς - Η δολοφονία ενός αγωνιστή, 2002
• Το Αλβανικό Έπος (Λεύκωμα μεγάλου σχήματος), 2003
• Nέα Ιωνία 1923-2003. 80 χρόνια (Λεύκωμα μεγάλου σχήματος), 2004.

πηγή: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82_%CE%9A%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82

Χρονολόγιο/ Ποιητική Συλλογή εκδοθείσα το 1978 (απόσπασμα) / Κορίδης Γιάννης

ΤΡΟΜΑΓΜΕΝΑ ΠΟΥΛΙΑ


Τα ποιήματα είναι κραυγές
Προσπάθησε
Μέσα από τους φθόγγους τους
Να συνταριάξεις τη μουσική τους

Εκεί υπάρχει πολύ νερό
Εκεί καταφεύγουν οι τρομαγμένοι

Τρομαγμένα πουλιά
Μας παίρνει το δάσος



ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ

Κουβαλώ τη μνήμη σου στα χέρια μου
Κρατώ το πρόσωπό  σου στα μάτια μου
Τραγουδώ τα δένδρα
Και τα βουνά
Που αγάπησες





ΧΑΜΕΝΟΙ ΚΟΣΜΟΙ

Δυο βήματα πάνω στην άμμο
Δυο χαμένοι κόσμοι της καρδιάς μου





ΜΙΑ ΛΙΜΝΗ

Οι πέτρες δεν έχουν μάτια να μιλήσουν
Το χρώμα δεν έχει καρδιά να κλάψει

Ο άνθρωπος είναι μια λίμνη

Μέσα του πληθαίνει ο χαλασμός.




ΙΔΙΑ ΚΑΡΔΙΑ


Στο ίδιο φυλάκιο σκοπός

Χθες ένας φαντάρος
Σήμερα ένας πολίτης

Θεέ μου τα ίδια χέρια έχω
Τα ίδια μάτια έχω
Ή ίδια καρδιά χτυπάει.


ΚΥΝΗΓΗΜΕΝΟΙ

Τις κρύες νύχτες
Αδειάζουν οι δρόμοι
Διπλώνουν τα κόκκαλα

Πέρα από τα δένδρα
Χυμούν ο έξαλλοι

Είτε νεκροί
Είτε αδικημένοι
Ψάχνουν
Το πρόσωπό τους


ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΘΕΣΗ

του Δημήτρη Κίτσεφσκι



Οι άνθρωποι
Δεν είναι από πέτρες και λάβαρα
Ούτε αποό μυνήματα μιας άλλης θάλασσας

Οι άνθρωποι
Είναι φτιαγμένοι από τα ίδια υλικά

Στην ίδια θέση έχουν την καρδιά τους

ΑΥΡΙΟ

Σήμερα ύστερα από αιώνες
Πάλι ξαναβρήκαμε το σπίτι μας

Στο ίδιο αμπάρι βάλαμε το σιτάρι
Στο ίδιο δωμάτιο βάλαμε το τραπέζι

Αντίκρυ ορθώνεται το βουνό
Πιο πέρα η πεδιάδα

Αύριο θα πάμε στο ποτάμι
Ξημερώνει η μεγάλη νύχτα

Ξημερώνει

Πατρίδα / Κορίδης Γιάννης

Εδώ που ρημάξανε τα καΐκια
Η θάλασσα αποφεύγει την άνοιξη
Δεν υπάρχει ήλιος για τα μάτια της
Δεν υπάρχει χάδι για το κορμί της.
Οι απόμαχοι με τα βαθουλωτά μάτια
Οι παλιές ιστορίες, τα ταξίδια
Τεμαχισμένες εικόνες τις νύχτες
Λύνουν τα μαλλιά τους.

Εδώ που ρημάξανε τα καΐκια
Είναι ο τόπος μας
Κάθε πρωΐ κατεβαίνουμε
Μ’ ένα βάρος στην καρδιά μας.
Όσοι μας λησμόνησαν
Όσοι μας απαρνήθηκαν
Εδώ θα μας βρούνε.

Αμετάκλητο / Κορίδης Γιάννης

Κατεβαίνω
Στην αίσθηση του φύλλου
Μετρώ το περπάτημα της αυγής
Στο νοτισμένο πάτωμα
Της μοναξιάς μου.
Καρδιά μου
Εσύ πρωτοκάθησες
Στην τραυματισμένη καρέκλα του γείτονα
Στη μέση ακριβώς
Της λυπημένης ιστορίας.

Εωθινό / Κορίδης Γιάννης

Ουρανέ της αγαπημένης
Στιγμή της παντοδυναμίας
Στις γιορτάσιμες πασχαλιές
Στη δόξα του πράσινου
Το είναι μου
Βασιλεύει.