Οι πατημασιές του ανέμου (απόσπασμα)

Κοιτώ τον ουρανό.

Σηκώνομαι στις μύτες των ποδιών μου,

τον αγγίζω…

Μήπως χαμήλωσε για μένα,

Τάχα να ψήλωσα γι αυτόν;

===============

Τώρα που λευτερώνομαι

Απ’ τα δεσμά των σχέσεων,

Ενώνομαι μαζί σου. 

 
==============

Το ρυάκι τρέχει με λαχτάρα

να συναντήσει το ποτάμι.

Το ποτάμι ποθεί να σμίξει

με τη θάλασσα

κι εσύ,

στο τζάμι ενός παράθυρου

μικρή σταγόνα!

 

=============

Είναι στιγμές,

  οι άγγελοι,

    λευκές ανάσες

===========

Όταν γεννιόμαστε

Έρχονται οι Μοίρες της ζωής

από παλιά σεντούκια

στοιχειωμένα

και μας χαρίζουν σιγαλά

το δέρμα.

Όσοι λυτρώνονται,

πρώτα πεθαίνουνε χίλιες φορές

   κι έπειτα φως

         η σάρκα τους

              και πνεύμα!

 
 

το θαύμα

Οταν χανόμαστε σε σκέψεις,
χάνουμε αυτή την αμεσότητα του θαύματος
καθημερνού και ατελεύτητου
λίγο πιό δω απ´την οργή μας και τον φόβο μας,
λίγο πιό κει από τα μαραμένα βλέφαρά μας.
Το θαύμα,σταγόνα πρωϊνής δροσιάς στα πέταλα του ρόδου.
Το θαύμα της γαλάζιας της σκιάς
καθώς γλιστράει στους τοίχους των σπιτιών τη νύχτα

Κι ένας αρχάγγελος πάνω απ´τον θόλο της οδύνης μας,

να ραίνει μ´άστρα την αμήχανη σιωπή μας...

Ωδή στην Πανσέληνο

Μη μου θολώνεις άλλο το μυαλό αγαπημένη,
είμαι αδελφή σου και το ίδιο ανόσια
λαβωμένη!

Ελα ν´αγκαλιαστούμε κι οι ψυχρές αχτίνες σου
ας στάξουνε στο έρεβος
αγγίγματα σεληνοβόρων ερπετών!

Στα δίχτυα σου,απατηλά άστους να μάχονται
κι έλα να πιούμε απ´το κρασί το σπάνιο
γιά τις ψυχές που ονειρεύονται μα δεν κοιμούνται.

Χαράζοντας στην άμμο (απόσπασμα)

Όποιος διψά για φήμη, για εξουσία,
έχει τον τρόμο μέσα του, στα κύτταρά του βία.
Εκείνος που πονά και χαίρεται
χαράζοντας στίχους στην άμμο,
ζει την αιώνια λάμψη της στιγμής
και δεν γυρεύει άλλο
==================
 Τώρα, αν με ρωτήσεις
δεν θυμάμαι
τι ήτανε αυτό που πάσχιζα
με τόσο ζήλο να σου πω
και μαύρισα μ’ αυτό αναίτια
τόσα χρόνια (σελ. 12)

====================
Κρατάει λέξεις λιγοστές
τόσες για να μη χάνεται
σε χάος αισθημάτων,
σε φλύαρες περιγραφές τοπίων,
σε ηδυπάθειες,
σε αναλύσεις κι ερμηνείες βιωμάτων (σελ.13)

======================================

 Όταν χανόμαστε σε σκέψεις,
χάνουμε αυτή την αμεσότητα
του θαύματος
καθημερινού και ατελεύτητου
λίγο πιο δω απ’ την οργή μας
και το φόβο μας,
λίγο πιο κει από τα μαραμένα
βλέφαρά μας… (σελ. 18)

====================
Τις ανυπόταχτες γυναίκες,
τις αδέσμευτες τιμώ.
Ερωτευμένες με την αλχημεία της στιγμής (σελ. 25)

============================================

 Ίσως οι στίχοι
που κυλούν κρυστάλλινοι
απ’ της σιωπής τη μήτρα,
ίσως αυτοί τα ποιήματα (σελ. 26)

=============================

 «Νύχτα γιομάτη άστρα.
Άνοιξη.
Στους τοίχους των σπιτιών,
σκιές γαλάζιες.
Παράθυρα σε φως,
ανοίγματα ευτυχίας» (σελ. 28)

===========================
 

 Πάψε ολοένα να γυρίζεις πίσω το κεφάλι
στην καμένη πόλη
σε τους σπασμένους κίονες, την σκόνη.
Γερνάει όποιος θυμάται μόνο» (σελ. 31)

Βασιλική Φράγκου (βιογραφία)

Η Βασιλική Φράγκου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1954. Σπούδασε στη Γαλλία αρχαία ελληνική και σύγχρονη γαλλική φιλολογία. Για δύο δεκαετίες εργάστηκε ως καθηγήτρια γαλλικών στο Γαλλικό Ινστιτούτο και σε άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Έχει σπουδάσει κλασικό τραγούδι στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών και παρακολούθησε θεατρικά σεμινάρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά κι έχουν δημοσιευτεί στο λογοτεχνικό περιοδικό Λύχνος, Connaissance Hellenique.
Ποιήματά της έχουν απαγγελθεί σε μία σειρά ραδιοφωνικών εκπομπών.
Από το 1998 είναι μέλος του Διεθνούς Κέντρου Θεάτρου.
Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές, ένα θεατρικό ποίημα και δύο παραμύθια.
Το θεατρικό ποίημα "Κλυταιμνήστρα", παίχτηκε από επαγγελματικό θίασο στο Γκάζι και σε τέσσερις άλλους δήμους της Αθήνας, το 1999. Έχει μεταφραστεί στα γαλλικά και αναγνωρίστηκε το 1998 στο Πανεπιστήμιο της Aix-en Provence από το Θεατρικό Τμήμα της Φιλοσοφικής Σχολής.
Ανέκδοτα θεατρικά έργα:
- "Ιοκάστη"
- "Ελένη-Ανδρομάχη-Κασσάνδρα"

το διαβάσαμε:  http://www.biblionet.gr/

εργα της: 

(2010)	Χαράζοντας στην άμμο..., Ιδεόγραμμα
(2006)	Οι πατημασιές του ανέμου, Μελάνι
(2003)	Ηρακλής, Εκδόσεις Θωμά Κώτσια
(1999)	Η φεγγαρόστρατα, Εκδόσεις Θωμά Κώτσια
(1998)	Κλυταιμνήστρα, Βερέττας
(1993)	Δια της αφής..., Ηριδανός
(1990)	Και το θέρος ετελεύτα..., Ηριδανός