Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Nichita Stanescu (Ποιητής της Ρουμανίας). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Nichita Stanescu (Ποιητής της Ρουμανίας). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2014

«Και ου βάρβαρος»

«Όταν υπόσταση πρασίνου παίρνει το χόρτο
έτσι ώστε μοιάζει να μιλά
λύπη εγώ νοιώθω και πίκρα
που Έλλην δεν είμαι.
Όταν γύρω από τους σπόρους στολίζονται
τα μήλα με τη θεία σάρκα των μήλων
κι ο άνεμος τα στρογγυλεύει
λύπη εγώ νοιώθω και πίκρα
που Έλλην δεν είμαι.
Όταν διαβαίνει κι η τρανή παγωνιά
και μας σκεπάζει με την αυτής μεγαλειότητα,
και μας αφήνει να ’μαστε μονάχα η δική της σκιά
που μόνο και πάντα από κάτω της πετά
σαν ψάρι που στη θάλασσα τη μεγάλη κολυμπά
λύπη εγώ νοιώθω και πίκρα
που Έλλην δεν είμαι.
Όταν είμαι, όταν υπάρχω
κι όταν γι’ αυτά τα δυο δε νοιώθω λύπη
πίκρα με πιάνει ωστόσο που Έλλην θα μπορούσα να ’μαι

αλλά, δεν είμαι.»


το βρήκαμε σε μια : ΣΠΟΥΔΗ ΕΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ
 ΤΟΥ ΡΟΥΜΑΝΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΝΙΚΗΤΑ ΣΤΑΝΕΣΚΟΥ
 ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΑΝΩΓΗ

«Ενδέκατον Ελεγείον» Η΄ Κεφάλαιο (απόσπασμα)

«Στο χώμα σου το ίδιο να στηρίζεσαι
σαν είσαι σπόρος όταν ο χειμώνας
υγροποιεί τα λευκά και μακριά κόκαλά του
και το Έαρ εγείρεται.
Στη χώρα σου την ίδια να στηρίζεσαι
Σαν είσαι μόνος, άνθρωπε, όταν σε μαστίζει
ο αντέρως,
ή απλώς σαν ο χειμώνας
αποσυντίθεται κι όταν ο Έαρ
το σφαιρικό του χώρου πια σαλεύει,
όπως σαλεύει μια καρδιά
από τα μύχια προς τις άκρες.
να μπαίνεις καθαρός στα έργα
τα εαρινά, να λες των σπόρων που ΄ναι σπόροι,
της γης που είναι γη! Αλλά πρώτ’ απ’ όλα
Οι σπόροι εμείς είμαστε, εμείς
Οι που μας βλέπουν απ’ όλες τις πλευρές
σάμπως να κατοικούσαμε ίσα – ίσα ένα μάτι.
η κάποια πεδιάδα, όπου αντί για χόρτα,
φυτρώνουνε ματιές κι εμείς με τον εαυτό μας
απότομα σκληρό, σχεδόν μεταλλικό,
τα βλέμματα θερίζουμε έτσι ώστε να μοιάζουν
σ’ όλα τα πράγματα που μεταξύ τους ζούμεν εμείς
και που
η καρδιά μας τα γέννησε.
Αλλά πρώτ’ απ’ όλα
οι σπόροι είμαστε εμείς, κι ετοιμαζόμαστε
από το είναι μας σε κάτι άλλο να ριχτούμε
κάτι υψηλότερο, σε κάτι άλλο…
που τα’ ονομάζουν Έαρ…
Να είσαι εντός των φαινομένων, πάντα
εντός των φαινομένων.
Να είσαι σπόρος να στηρίζεσαι
Στο χώμα σου το ίδιο.»


το βρήκαμε σε μια : ΣΠΟΥΔΗ ΕΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ
 ΤΟΥ ΡΟΥΜΑΝΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΝΙΚΗΤΑ ΣΤΑΝΕΣΚΟΥ
 ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΑΝΩΓΗ

ΔΕΣΜΟΣ

           

                             Έκλεψα το παιδικό μου σώμα,
                              Το φάσκιωσα
                             Το απίθωσα σε κοφίνι ξομπλιαστό
                             Και το’ ριξα στον ποταμό
                             Να πάει να χαθεί στο δέλτα.
                             Ο δύστυχος, ο θλιβερός
                             Και τραγικός πονόψυχος ψαράς
                             Μού ‘ρθε με αυτό στην αγκαλιά
                             Ετούτη δά τη ώρα!.



μετάφραση: Αντώνης Περδικούλης 

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.