Πάλι μαζί

Αν κοιμηθείς σώμα γυμνό
να σκεπαστείς τον ουρανό
και αν το θέλεις το κάνεις ευχή
και θα βρεθούμε μαζί.
Αν κουραστείς να τριγυρνάς
σαν με νοιαστείς και μ’ αγαπάς
ξέρεις πως είμαι για πάντα εδώ
για να σε καρτερώ.
Πάλι μαζί σαν αστεράκια
φώτα μικρά στον ουρανό
Πάλι μαζί δυο συννεφάκια
που γεφυρώνουν το κενό
Πάλι μαζί σαν αστεράκια
φώτα μικρά στον ουρανό.
Αν φοβηθείς κάποια φορά
να μου το πεις όπως παλιά
με της ελπίδας το θάρρος να `ρθω
κοντά σου να σταθώ.

μικρή Μαγδαληνή

Σαν το χελιδόνι
σε παλιό μπαλκόνι
γύρισες, γύρισες
Και σε καρτερούσα
χρόνια σε ζητούσα
μάτια μου, μάτια μου.

Την άνοιξη που θα `ρθει
ο κόσμος θα το μάθει
πως έγινες δική μου
μικρή Μαγδαληνή μου.

Σαν δροσοσταλίδα
κύλησες και είδα
χρώματα, χρώματα
Ρόδα του Απρίλη
τα γλυκά σου χείλη
όνειρα, όνειρα.

Την άνοιξη που θα `ρθει
ο κόσμος θα το μάθει
πως έγινες δική μου
μικρή Μαγδαληνή μου.

Γη της ουτοπίας

Θέλω να γυρίσω
και να πλανηθώ
στους ανέμους που φυσούσαν
λίγο πριν να γεννηθώ.
Μα δε βρίσκω ίχνη
για επιστροφή
στης αγνότητας τον κήπο
και στην πρώτη μας αφή.
Και φεύγει ντυμένη φλόγες
πιρόγα της φαντασίας
για τη λίμνη των θαυμάτων
και τη Γη της ουτοπίας.

Αχ να `ξερες

Νύχτα μου θεά σ’ έχω συντροφιά
δεν το θέλω το φως όταν ζω μοναχός
Σκόνη μαγική σβήσ’ τη λογική
γίνε μια αστραπή τ’ όνειρό μου να μπει

Αχ να `ξερες καρδούλα μου
να `ρχόσουν σαν ανατολή
Αχ να `ξερες καρδούλα μου

Ένας ουρανός σαν χαρταετός
να μας φέρει κοντά με τα μάτια κλειστά
Νύχτα αγκαλιά γίνε μια φωλιά
ως το φως της αυγής μη μας βλέπει κανείς

Αχ να `ξερες καρδούλα μου
να `ρχόσουν σαν ανατολή
Αχ να `ξερες καρδούλα μου

Αναχώρηση

Με χειμώνα καιρό
να φυσάει καημό
διαβαίνω ξανά
γεφύρια παλιά.

Πουθενά δεν μπορώ
δεν μπορώ να σταθώ.

Με το μαύρο παλτό
φορεμένο ριχτό
να μπάζει σιωπή
σε κάθε ραφή.

Πουθενά δεν μπορώ
δεν μπορώ να σταθώ.

Αμοργός

Αύγουστος ζεστός
μας ταξιδεύει
Άστρο για φυγή
μας οδηγεί
Πίσω η στεριά
όλο μακραίνει
Γέρνει το φεγγάρι
να κρυφτεί.
Καινούρια μέρα θα ανατείλει
με τη ματιά σου να μου γελά
Παίζει το κύμα μ’ ένα κοχύλι
κι εγώ με σένα σαν τα παιδιά.
Έπεσε δροσιά
και μ’ αγκαλιάζεις
Φέγγει μακριά
ο Αυγερινός
Σαν τον ουρανό
γλυκοχαράζεις
Λάμπει η Αμοργός
γυμνή στο φως.
Καινούρια μέρα θα ανατείλει
με τη ματιά σου να μου γελά
Παίζει το κύμα μ’ ένα κοχύλι
κι εγώ με σένα σαν τα παιδιά.