ΤΟ ΑΓΚΑΘΙ / Δούμου Στέλλα

 

Τριαντάφυλλος Τριανταφύλλου ετών 87, κηπουρός
Ολόκληρος ένα λουλούδι.
Απεβίωσε σήμερα,
παναπεί: στον κήπο μια άδεια λακουβίτσα.
Τα πουλιά δαγκώνουν ουρανό να τη σκεπάσουν.
Γενναίος υπήρξε με τους ανθρώπους.
Στην κάσα του, το αγκάθι που ξεφύτρωσε αντίτιμο
για όλα όσα τον πλήγωσαν και δεν τα εκδικήθηκε.

ΑΝΕΣΤΙΟΣ / Δούμου Στέλλα

 

Για ποια βρόχινα γοβάκια μου μιλάς
που έρχεται η βροχή με βήμα χήνας
κι εγώ είμαι δρόμος;
Το αγαπημένο μου χρώμα είναι αλμυρό
καμένα λάστιχα ζεσταίνουν τον ύπνο
κι απ’ τα νύχια μου κρέμονται καμπούρικα χρόνια
πλυμένα στις μπύρες και στα σάπια νερά.
Κι εσύ για ένα γοβάκι βροχής πετάς τη σκούφια σου…
Ασημένιες αλεπούδες κρατούσαν ψαλίδια
όταν μ’ έκοβαν άνθρωπο
και με πουλούσαν στην κρεαταγορά.

ΘΗΤΕΙΑ /Δούμου Στέλλα

 

Οι φυλές των παραθύρων ζαρκάδια στο Μπρούκλιν
Έχω πυρετό στα δάχτυλα
Έχω έναν Καντίνσκυ κρεμασμένο στη γλώσσα
Κι ένα ευλόγησον
Των γρηγορούντων

Όταν τελειώσουν όλα αυτά
Πυροβολήστε με.

ΑΠΟ ΤΑ ΔΑΣΗ ΚΙ ΕΝΤΕΥΘΕΝ / Δούμου Στέλλα

 

Στο κρεβάτι μου ένα πριόνι
Κάθε βράδυ
Αθόρυβα
Κόβει κι ένα κλαδί
Απ’ την ανάσα
Που έχω φυλάξει για την αθανασία.

ΚΑΤΑ ΤΟ ΜΕΤΑ ΕΛΕΟΣ ΤΗΣ / Δούμου Στέλλα

 

Της διάβαζε τα ποιήματα που έγραφε
Ύστερα τα έπνιγε στον ασβέστη σαν γατιά
Και την παρατούσε με λύσσα
Για να την κάνει να κλαίει
Αργότερα, όταν κανείς δεν κοιτούσε
Τα έθαβε μ’ ένα φτερό για σημάδι
Για να πετάξουν ξανά
Κατά το μέγα έλεος της
Ούτε κι ο ίδιος δεν ήξερε πόσο την αγαπούσε.

Στέλλα Δούμου / Βιογραφικό σημείωμα

 H Στέλλα Δούμου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1962

Ποιητικές Συλλογές:

• Ποίηση – Χαμηλές Οκτάβες (Φαρφουλάς 2013, Α´ βραβείο Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός 2012), 
• Έρως αρόδο (Κουκούτσι, 2015), 
• Χρονορυχείο (Θράκα 2017), 
• Το άλογο που έγραφε (Σμίλη, 2020).