Αγία Σοφία! / Δασκαλάκης Τάσος

Αρχόντισσα
μ' αστραφτερές αναφορές
κι ο ζωτικός της χώρος
ιερός
προσφέρει αναζητήσεις διαρκείς...

Το εύρος των συμβολισμών
ανοίγει ορίζοντες ψυχής
που θες ν' ακολουθήσεις
να γευτείς καρπούς
και να υψωθείς...

Έχει την πίστη της ορθή
και πάντα ζωντανή
κοιμάται ήσυχη στο θαύμα
τα περασμένα, τα σαθρά
τα' χει μέσα της ξεπερασμένα.

Ανεπηρέαστο το Θείο
απ'τις βολές και το ψέμα!

Μακρόθεν! / Δασκαλάκης Τάσος

Την ώρα τούτη της γιορτής
σε συλλογιέμαι
κι όλους τους φίλους που κρατούν
ένα "κερί" στο χέρι.

Ξέρεις εσύ από μακρινούς
που σ` έχουνε στη σκέψη
και σου μαγεύουν την θωριά
με δοξαριά "αγιασμένη".

Βγάζεις πλέριο χαμόγελο
στα χείλη απλωμένο
που μες στα βάθη της ψυχής
βλέπουν καθρεφτισμένο.

Γνώστης των εσώψυχων
και δεν βροντοφωνίζεις
χαρίζεις μόνο διέξοδο
ταξίδια με γαλήνη.

Εμβαθύνσεις! / Δασκαλάκης Τάσος

Το Γενάρη και για λίγο
οι κορφές λευκές το Ολύμπου
το Φλεβάρη ανάριο κρύο
αλκυονίδες στο προσκήνιο.

Ρίχνουνε καθάριο φως
στα βουνά μας προπαντός
στα ζεστά λιμάνια πλώρη
για ταξίδια προς την Πόλη.

Με καθρέφτη ωκεανό
όλοι του βυθού οι νόμοι
μας απασχολούν ακόμη.
Σαν αλλάξει ο καιρός
θα 'ναι αντικριστά λαμπρός ...

Εαρινά άνθη! / Δασκαλάκης Τάσος

Τα όποια δώρα
στη ζωή μας προφανώς
έχουν νόημα.

Τα επιπλέον
παίζουν ρόλο συνεχώς.

Αναζητώντας
στην αλήθεια στόχων
την αφθονία.

Περνώντας γονίδια
φωτός στις άλλες γενιές.

Μ` ελευθερίας
λόγια αλτρουιστικά
ως τις εκφάνσεις.

Μακράν από απάτες
και μηχανορραφίες.

Θέμα οπτικής!. / Δασκαλάκης Τάσος

Τα βροχερά τους πρωινά
με άνοιξη φαντάζουν
όσο αψηφούνε τον καιρό
και τρέχουν μες στ` αγιάζι.

Πίσω τους μαύρα σύννεφα
αφήνουνε στη χάση
τ` αυγινά τους όνειρα
απλώνουνε στην πλάση.

Είναι απείρως πιο ζεστά
τα συναισθήματά τους
κει που τα ντύνει απανωτά
η αύρα της καρδιάς τους.

Βλέπουν τα, όλα μπορετά
με δράσεις πρώτης τάξης
όποια σκοτείνιασε μεριά
φωτίζουν την, μ` εκλάμψεις...

Ανά κατεύθυνση.΄/ Δασκαλάκης Τάσος

Επί τη λήξει
η κίνηση και νοητή...
Στις εφαπτόμενες των χρόνων
αγέρωχη
κι αλλού απολογιστική.

Στα περιθώρια
ενεστώσα
με γέρματα ασορτί.
Στ` ανοίγματα των ενδοχώρων
η έγνοια της διακριτική.

Για κάθε ενδεχόμενο
ιπποτική
με το δισάκι συλλογής.
Ανά κατεύθυνση μοιράζει
λεβάντες της δημοφιλείς.

Θερινό φθινόπωρο / Δασκαλάκης Τάσος

Κι όμως
οι άνυδρες ρωγμές
πλαισιούμενες από καθαρό ουρανό
διανοίγουν συνεχώς τα σπλάχνα τους
στις ακτινοβολίες του ήλιου.
Καυτηριάζουν ανέξοδα
δαιδαλώδεις διακλαδώσεις
και ο αμεσότατος αερισμός 
οξυγονώνει υπεδάφιες πτυχώσεις
που αγκαλιάζουν τους σπόρους.

Έτοιμες να δεχθούν
αποσταγμένο ψιλόβροχο
μα και δρολάπια ακόμη
προκειμένου να συμβάλουν
στις διεργασίες εκβλαστήσεως
εγκάρδιων φύτρων
τροφοδοτικών ριζών
για καρπούς που ελπίζουν.

Οι ομπρέλες είναι περιττές...

Απαντοχή! / Δασκαλάκης Τάσος

Βιαζότανε φθινόπωρο για να την συναντήσει
στο πρώτο αγέρι , στις ψιχάλες της βροχής...
Το λάβρο σώμα σιγανά να το ποτίσει
το εγώ να βρέξει , να το ηρεμήσει
να βγει στον ήλιο λουλουδάκι της ψυχής ...
Στις χλωρασιές σταγόνες να απορροφήσει
να ιδεί στο πλάνο φύλλο
στο παρτέρι της μπιγόνιας
στου χρόνου της πλατιάς υπομονής
ας είναι νύχτα
το μάγο αστέρι και το πλέριο
της ημέρας νόημα της ζωής...
Και ν' απολαύσει του βουνού την ξεβγαλμένη σάρκα
του δουλεμένου κάμπου , των φυτών το καρπερό
και τ' ουρανού το έναστρο , που νύχτες μας φωτίζει
και προξενεί στις άμπωτες τον έμπλεο θαυμασμό...

Απ άκρου εις άκρον! / Δασκαλάκης Τάσος

Το ανεπιτήδευτο πρωινό
χύμα στου φωτός τις ανταύγειες
παράθυρο διελεύσεων
θεραπευτικά ανεξάντλητο
και εμψυχωτικό περιπτώσεων
με παρατεταμένο χάδι
ανεπανάληπτα δροσερό
έως το λυκαυγές επόμενης μέρας
ίδια απλό , διάφανο και δημιουργικό.
Οι εντυπωσιακές διαδοχές
ενίοτε κρίνουν τα πράγματα.
Ακαταμάχητες παρορμήσεις
στις σκιές του απρόβλεπτου
εύστροφα λύνουν
περιπλεγμένα περάσματα.\

Νιώσμα! / Δασκαλάκης Τάσος

Το παρ ολίγο
το εντός των ορίων
πώς θεάται ανενόχλητο
το πέραν ανοίγον;
Ακάλυπτες θάλασσες
των όρμων το πλείον
το εκάστοτε ήρεμο
τον παράλιο φλοίσβο.
Των κυμάτων το άγριο
τ' ανατέλλον χωρίο.
Δειλινού τη γλυκύτητα
το προσμένον τοπίο.
Για φαντάσου ανέλπιστα
στο σκιερό και στο γκρίζο
οι αχτίδες μ' ανταύγειες
να χρωτίσουν το λίγο;
Και σε ό,τι ανόμοιο
τραμπαλίζοντα φύλλα
στα εντός συμβαινόμενα
να συνθέσουν το μείζον;

Αύγουστε εωθινέ! /Τάσος Δασκαλάκης

Μαζί με τις διαμάντινες
τις άτρωτες πτυχές
στο θαρραλέο απρόσμενο
το ζέον λυκαυγές.

Ιδίως στην ελεύθερη
την καρπερή μας γη
με τα πολλά του Αύγουστου
τραγούδια που ηχεί

Όλες τις ημέρες του
τους μήνες παρεκεί
στις αποικίες του έναστρου
του απόμακρου μαζί.

Παντού ζωή και πάντοτε
λες κι είναι επιταγή
να βρίσκουμε τα ίσια μας
τις μέρες που δαρκεί...

Προσδοκίες.

Πέρασαν ολόγιομοι
στις σχάσεις του Αυγούστου
με μοιρασιές που όδευαν 
σε φευγαλέο λούσο
κι ο κόσμος μας απόμεινε
ν` αποζητάει ντεπούντο...

Μ` ένα σασπένς και θαύματα
δράσεις αδρές στον ήλιο
κι όσες ευχές , να πιάνονται
και να χαρίζουν μύρο
που αφήνεται απ` τα φύλλα τους
και των καρπών τους ζήλο...

Τάσος Παντ. Δασκαλάκης.

Δύο (2) ποιήματα του Τάσου Δασκαλάκη

 Ερωτόκριτος Bakery

Η φωτεινή επιγραφή
τις νύχτες μας ξυπνάει
δες ανοιχτή στο απέραντο
Αιγαίο και γελάει.

Τη σιγουριά εδέσματος
διαλαλεί πως βγάζει
κάθε πρωί τα φρέσκα μας
κουλούρια και φυσάει.

Απ` όλες τις υπέροχες
τις νοστιμιές και πάλι
στον χώρο μιας υπέρλαμπρης
πέργκολας μας τρατάρει...


***

 
Δίκτυα.

Οι μέρες όσο σφίγγουνε
θαρρούμε μη μας κόψουν
τη Hol ή και τη Vodafone
κι ακόμα τον ειρμό μας.

Κι όλα τα δίκτυα με μιας
και χάσουμε εικόνες
κι όσες φωνές περήφανες
στις ροζ μας ενδοχώρες.

Κι ύστερα με σινιάλα
τα βράδια με πυρσούς
να στέλνουμε μηνύματα
σαν σε παλιούς καιρούς.

Κι αυτό δεν θαν` «προνόμιο»
του ενός φτωχού αστού
θα χαλαρώσει άπληστες
κορφές οικονομικού
.
Κι όσο ασυνεννόητα
τραβούμε στον καιρό
τα νεανικά μας όνειρα
θα πέφτουν στον γκρεμό.


Τάσος Παντ. Δασκαλάκης

Ενοχές.

Σήμερα σε πια ελιά

να `ρθει να ξαποστάσει;

Τα φύλλα τα καψάλισαν

οι συμπλοκές εν δράσει.

Τοξίνες ασυλλόγιστες

τις ρίζες έχουν βλάψει

και τον κορμό τους μαύρισε

αιθάλη τυπολάτρη.

Πού είν` το κλαδί να κόψουμε

σημάδι να κοιτάξει

ο παθιασμένος οπαδός

το μίσος να πετάξει;

Κι όσο αλλοτριωνόμαστε

πληθαίνει το γινάτι

ο πόνος και ο μαρασμός

στον κόσμο τον «εντάξει».

Τάσος Παντ. Δασκαλάκης

Τάσος Δασκαλάκης (βιογραφικό)

   

 Γεννήθηκε στις Παπαδάτες  Αρακύθου του Δήμου Αγρινίου το 1950.  Τελείωσε  το Δημοτικό και το  εξατάξιο Γυμνάσιο της περιοχής που  κατοικούσε. Μετά το Γυμνάσιο φοίτησε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Τριπόλεως και αποφοίτησε τον Ιούλιο του 1973. Υπηρέτησε σε διάφορα Δημοτικά σχολεία. Το έτος 1985-1986 υπηρέτησε στο Δημοτικό σχολείο Παπαδατών, όπου ασκούσε καθήκοντα Διευθυντή. Το έτος 1999 παρακολούθησε με επιτυχία το πρόγραμμα εξομοίωσης του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων(Π.Δ 130/1990) και έλαβε σχετικό πτυχίο στις 18-02-2000. Τοποθετήθηκε Διευθυντής στο 5/θ Δημοτικό Σχολείο Αγρινίου με την με αριθμό51/27-08-2002 απόφαση του Περιφερειακού Διευθυντή Δυτικής Ελλάδας, από 01-09=2002 μέχρι 31-08-2005. Κατόπιν τοποθετήθηκε Διευθυντής στο 11/θ Δημοτικό Σχολείο Αγρινίου από 01-09-2005 μέχρι και 31-12-2007.

      Συνταξιοδοτήθηκε στις 09-10-2009.

Με την ποίηση ασχολείται χρόνια, χωρίς όμως να έχει εκδώσει κάποια ποιητική συλλογή.  Ποιήματά του έχουν αναρτηθεί σε σελίδες του διαδικτύου και σε ποιητικά ιστολόγια. 

Χολές

Απ` τη βαβούρα

από κάματο ημέρας

πάγωσαν σκέψεις τολμηρές .

Θα πορευτούν

οι φλογερές ματιές τους

σε κοίλα δυο βλεφάρων αμπιγέ

και του φωτός τους η φιγούρα

στο μεταξένιο μπλε, σε «μαχητές»

θα συμβολίζει μια απύρετη φωνούλα

να λέει ησυχάστε …

να ντύσω τις χολές.

Αύρα.

Θροΐζει και φτεροκοπά

σε θέσεις ακροβάτη

με τις αισθήσεις διέρχεται

το τέλειο στο μάτι.

Πυκνές διεργασίες του

χύνονται στον αέρα

μοιράζονται τα έσω του

ισορροπίας έρμα.

Έρμα αξιοζήλευτο

στις έρπουσες φιγούρες

λόγοι ανεξάντλητοι

ίπτανται στις ρούγες .

Κεράκια σε μποφόρια…

Παφλάζουνε τα Πέλαγα

που κύματά τους τρέχουν

τις σκέψεις , ν` ανεβάζουνε

σ` ορίζοντες , αφέντες.

Σ` αυτούς που δεν αφήνονται

ως άναρχοι δραπέτες

κι όλο προς νέους ρίχνονται

να προκαλούν ακτές τους !

Ακτές συνεορτάζουσες

για κει γεμίζουν ώρες

χαρά, χειροκροτήματα

πελάζια , σ` ανηφόρες…

Κι όπως μαζί με άνεμο

μας έρχονται με φόρα

ανάβουν στις καρδούλες

κεράκια, σε μποφόρια

Μετερίζι.

Μέσα στο φθινόπωρο

τ` αγέρα που βουίζει

φτιάχνει ο Όλυμπος κελιά

των κλώνων μετερίζι.

Του κόσμου τα χιλιόφυλλα

στο δάσος στροβιλίζει

και τιθασεύει της βροχής

το βάρος που χρονίζει.

Με σθένος η απαίτηση

το χώμα διεμβολίζει

για την τροφή μιας άνοιξης

ανένδοτης που ελπίζει.

Να `χει τα μάτια ανοιχτά

τ` αρώματα να στέλνει

σε κάθε βράχο απέριττο

που ακλόνητα ανασαίνει.

Ελιξίριο.

Ένα διαφορετικό φυτό

ψήνεται στον ήλιο

του ελαττώνει τα υγρά

το καθιστά ελιξίριο.

Οι περισπούδαστες πτυχές

σκοπεύουν να τιμήσουν

με ευωδιές που στέλνονται

το λόγο να υμνήσουν.