Στη θύμηση των γιγάντων / Γκούσκου Μαρί

"Εδώ ελεύθεροι πολιορκημένοι" 

Τρίζει η θύρα 

άνοιξαν τα σίδερα 

τις Αγιες φλέβες 

Ημίθεοι τα στήθια νάματα 

Βογκά η μούσα 

τα φρούρια του τρόμου 

 ξερνούν φωτιά 

Αδέλφι γαρύφαλλο 

στο μέρος της καρδιάς... 

Η ντροπή του Κάιν σημαδεύει.

Μαρί Γκούσκου (μικρή αναφορά)

Η Μαρί Γκούσκου-Καρύδη καταγόταν από την Κέρκυρα. Έζησε στο κεφαλοχώρι Καταστάρι της Ζακύνθου. Ασχολήθηκε με την Ποίηση. Απεβίωσε το 2003. 

Ποιητικές Συλλογές:

• Φθόγγοι Προεκτάσεων, εκδ. Περίπλους, Αθήνα 1990
• Οι ραψωδίες του απροσπέλαστου, εκδ. Ο Τύπος της Ζακύνθου, 1991
• Εσωτερική διάβαση, εκδ. Υλήεσσα, Ζάκυνθος 1992
• Μουσική υδάτων, εκδ. Υλήεσσα, Ζάκυνθος 1993
• Αχνάρια ίσκιων, Αθήνα 1994
• Υπερβατικά ρήματα, Αθήνα 1996
• Πέτρινος κόσμος, Αθήνα 1998
• Έναστρον, Αθήνα

περισσότερα:http://www.politismospolitis.org/archives/998
https://genesis.ee.auth.gr/dimakis/Periplous/11/6.html
https://genesis.ee.auth.gr/dimakis/Periplous/4/5.html

Έδρεψα καρπούς / Γκούσκου Μαρί

Έδρεψα καρπούς
από τη ζωή σου

δάκρυ, πόνο,
χρυσή δόξα.

Τόσα χρόνια
η λάμα του μαχαιριού σου
ράγιζε την παρηγοριά.

Θάνατος ήμουν
εκεί,

Δόξα ήμουν
εκεί,

Στ’ άχραντά σου
ήμουν εκεί.

Σκηνή θανάτου / Γκούσκου Μαρί

Έτσι με κράτησες
ορφανή στη σκιά
της συνέχειας,
τ’ άδεια μου χέρια
μ’ αγγελικές φτερούγες
από πάνω ως κάτω,
να ψάχνουν,
το αόρατο, το μεγάλο
μέσα στη σκηνή
του θανάτου.

Μία νότα / Γκούσκου Μαρί

Ήμουν μια νότα
απαράδεχτη
που φιμωνόταν
όπου άκουγε
κραυγή.
Ένα γιούλι
ανήμπορο να
θηλάσει μηνύματα
σε μια μπόρα,
σ’ έναν ήλιο αγέλαστο
εσύ ένας έρωτας
βραχνός,
πού να σέρνεσαι
τώρα;

Σταυρωτό
αγκάλιασμα
αγγέλων

που παλεύουν
με την μοναξιά
χωρίς να
ξαναβρίσκονται.

Σφυγμός / Γκούσκου Μαρί

Πνοές μούδωσες γιγαντωμένες μα πόδισα αθέλητα
και η κρήνη κουράστηκε νοήματα να κάνει ξεψυχώντας

Ο χάρτινος νους της συντροφιάς μου
το ήμισυ λιποτάκτησε!…

Ξεκάθαρο τ’ αγνάντεμα γυρεύω
δεν ξημέρωσε ακόμα η νύχτα μου
κι ο αυγερινός δεν ήλθε
τον όρθρο μου να δύσει με πυρκαγιά

Είναι νωρίς;
Είναι αργά;
Τ’ ασημωμένο σάλεμα;

Στο διάβα / Γκούσκου Μαρί

Πόσοι σπόροι
πήγαν χαμένοι!…

Στο σκιαγράφημα
σ’ αναπόλησα πυκνά
χωρίς αποτέλεσμα

Το έργο του ιστού μου
ουτοπία.

Στ’ αχνάρια των ημερών
οι δράστες

Της σάρκας η κατακραυγή.

Κραυγή της άρνησης / Γκούσκου Μαρί

Σε σκιαγραφώ σπάταλα…
μα περιθάλπω την ουτοπία
Όχι ότι μισώ τη σκιά σου
στο πείσμα των παλμών μου
Στους καθρέφτες του κάθε ειρμού μου
άπειρα τα είδωλα της φαντασίας
Μόλις που προφθαίνω να αγγίξω
τον κρυψώνα σου στα απάτητα του νου
Και ξεφεύγεις με κραυγές της άρνησης

Από το βιβλίο, Φθόγγοι Προεκτάσεων, 

εκδόσεις Περίπλους, Αθήνα 1990