Να σου πω

Έφθασε η στιγμή
να σου πώ
για αυτό
Μην νοιάζεσαι
καθόλου
την ώρα
που θα αιωρούμαι
στο κενό.
Ίσως για λίγο
Ίσως για πολύ
Ίσως για πάντα.
Πάω μακριά
Εκεί
που η πράσινη
θάλασσα
σβήνει
στον βόρειο άνεμο.
Κλείσε τα μάτια
Προσπάθησε
Μάντεψε
τα όνειρα μου
τίς σκεψεις
που πονάνε…..
Ίσως ……
διαισθανθείς
τους σκoτεινούς
μου ιστούς
και το χυδαίο
πλήθος
να χλευάζει.
Και εγώ
απλώς
θα θυμάμαι
μια μέρα
απο την άνοιξη
Τότε που βρήκα
την δύναμη
να κλέψω
από το όνειρο
την πραγματικότητα

μια τελεία

Μόλυνε η παρουσία σου
τις ανηφορικές διαδρομές
της Σαμοθράκης........
Έριξες το ολόγιομο φεγγάρι,
σε στείρο πηγάδι........
Εκείνο αποτραβήχτηκε
να μην το βλέπουν
να δακρύζει......
Πάτησες με ευτέλεια
και μάτωσες,
το κάλλος του Φονιά....
Με χειρονομίες αναίδειας
έδωσες τεφρή γεύση
στις κρυστάλλινες Βάθρες......
Ελπίζω να κάρφωσες
και μια σημαία
αλαζονείας στις Ορτανσίες....
Βάλε μια τελεία σου.....
Θα σε καταδιώκει
δικαίως η ειρωνεία
του ποιητή.......
Οι στίχοι θα σε στιγματίζουν ......
Μα δεν το κατάλαβες ;
Είσαι μια σκιά τελείας,
και η καρδιά σου
δεν χτυπά
άλλο από τελείες........

Γιατί ήρθες απόψε εδώ

Γιατί ήρθες απόψε εδώ ;
Γιατί ....
Εδώ οι στιγμές φαρμακώνονται
από δηλητηριασμένα βέλη......
Εδώ ανάβουν φωτιές τα τρελλόφωτα....
νυσταλέα ομοιομορφία
ουρλιάζει σε σκοτεινές στοές....
Ήρθες απρόσκλητη
στο άσυλο
των ξέμπλεκων ψυχών......
Έφερες δώρα αιμάτινα ....
καμένη την Σαμοθράκη......
πυρπολημένη αδιάφορα
την Μονεμβασία......
χωρίς έρωτα τις δαντελένιες
ακτές του Κορινθιακού.....
Γιατί ήρθες ;;;;;
Δεν σου ανήκει τούτος ο χώρος
που ο βασιλιάς θιασάρχης
μοιράζει γωνιές κρεβατιού
με τον υιό διάδοχο του......
Ήρθες ως παρατηρητής
Τουρίστας Δραπέτης
να διεγείρεις
τα ταραγμένα νερά
των ψυχών......
που καίγονται.
Σκοτεινή ανθρώπινη φιγούρα
με υστερόβουλες σκέψεις
ήρθες ως εκθαμβωτικό φως
ενός σχεδόν γεμάτου φεγγαριού...
Ήρθες εδώ που η ψυχή βυθίζεται..
ομφαλοσκοπώντας χωρίς όνειρα.....
σε μια σκοτεινή ανυπαρξία.......
Εδώ που μιλώ χωρίς να λέω
τίποτα στην σκοτεινιά....
που επεξεργάζομαι την μεγάλη μου φυγή....
Τι μελαγχολικό φως είναι αυτό ψιθύρισες .....
Δεν κατάλαβες .....
ότι είναι μελαγχολικό να φωτίζει
αυτά που εσύ δημιούργησες ....
αγαπημένη........

Αυτή η πανσέληνος

Αυτή η πανσέληνος
θα φωτίσει
δύο μάτια γελαστά
την καμπύλη
του στήθους σου.....
Ο αέρας
θα είναι ζαχαρωμένος
χλιαρός
θα σου χαϊδεύει τα μαλλιά
για ώρα πολύ......
Αθόρυβα
θα φωτίσει
την μυρωδιά σου
η ίδια μυρωδιά
που έχει νοτίσει
τα σκεπάσματα σου....
Εγώ ......
Θα διστάζω
να σου μιλήσω
πάντα διστάζω.........
Θα σου χαρίζω
κομμάτια
από την πραγματική
ζωή μου........
Έτσι που να με φανταστείς
καλύτερα....