Βάγια Κάλφα (βιογραφικά στοιχεία)

Η Βάγια Κάλφα γεννήθηκε το 1984 στην Αλεξανδρούπολη. Είναι απόφοιτη του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης και μεταπτυχιακή φοιτήτρια του Κέντρου Βυζαντινών, Οθωμανικών και Νέων Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ.

Έργα της:

•  "Απλά πράγματα" (Εκδ. Γαβριηλίδης, 2012).
•  ''Ληθόστρωτο'', εκδ. Εκάτη, 2013)

Σημείωση:  Για την   ποιητική συλλογή Απλά Πράγματα (εκδ. Γαβριηλίδη)  της απονεμήθηκε το «Βραβείο Γιάννη Βαρβέρη για Πρωτοεμφανιζόμενο ποιητή» από την Εταιρία Συγγραφέων καθώς και το «Βραβείο Γιώργου Αθάνα» της Ακαδημίας Αθηνών. Η συλλογή ήταν υποψήφια για βράβευση στα λογοτεχνικά βραβεία του Αναγνώστη και στο 33ο Συμπόσιο Πατρών.

οι θεοί

Υψώνονται
Μπρούτζινοι
Οι λαοί ως το γόνατο
Περνούν από δίπλα
Και κάτω
Ανεβαίνουν στα ρούχα
Σκαρφαλώνουν στ’ αφτιά τους
Ψιθυρίζουν αιτήματα
Κρύβονται στην παλάμη
Στις εντάσεις του πέτου
Κι από εκεί, καταφάσεις μαντεύοντας

Ατενίζουν τον κόσμο

Ανθρωποι

Ζητάνε
Βοήθεια
Κάτω από τις
Μεγάλες ταμπέλες
Και βγαίνουν γιγάντιοι
Λίγο
Μετά μακραίνουν
Μικραίνουν
Χάνονται
Μέσα στην
Ανθρώπινη θάλασσα
Κι έρχεται ένα ακόμη
Ανθρώπινο κύμα

Τους τσαλαπατά

Σωστή ένταση

Μιλάω σιγά
Για ν' ακουστώ

Σε αυτούς που ξέρουν

Διαβάσεις

Μόνος στη βαβούρα που σε ζαλίζει
Ένας ίλιγγος σε πάει και σε φέρνει
Μες στα σώματα που κούφια χτυπιούνται
Ταράζοντάς σε λίγο απ' τη μέρα σου

Μετά, μακραίνουν

Εργαζόμενοι

Πρόσωπα
Το ένα δίπλα στο άλλο
Κι απέναντι
Γεμάτα σκαλωσιές
Όπου μύες εργάζονται σκληρά
Να φτιάξουν ένα άρτιο χαμόγελο
Εγκεκριμένο από την πολεοδομία
Που αγαπά

Τις καλές προσόψεις

Αναβολές

Καταστρώνεις
ένα σχέδιο ανατίναξης του κόσμου
λέξεις-περίστροφα
στη μνήμη των αδιάφορων
στην κοιλιά των δυνατών

-τα πάντα είναι στη γλώσσα σου-

Κι ύστερα

Ένας άνθρωπος σ' αγαπά
και το αναβάλλεις

Λόγια του αέρα

Χόρεψε γύρω μου
Είμαι πέτρα

Τάραξέ με
Θα μείνω νερό

Παράσυρέ με
Ως φωτιά σε ακολουθώ

Δε θ' αλλάξω, ούτε κι εσύ
Μπορείς όμως
Να μου μιλάς γι' αυτό

Αδιάκοπα.......

Μαγεία

Αγαπώ
Τις διαλέκτους των πουλιών
Τα ξόρκια μαγισσών
Αλχημείες ήχων και στίξεων

Το ανάποδο ερωτηματικό
Των Ισπανών
Την υπογεγραμμένη
Των αρχαίων Ελλήνων
Φθαρμένους παπύρους
Φλογισμένα χειρόγραφα
Που οι απολήξεις μπερδεύονται

Τις παιδικές χορωδίες
Για τις λέξεις που χάνω

μικροπρέπεια

Μην περιμένεις να σε νιώσω
Η αγάπη που ξέρω εγώ
Είναι σκληρή : σε θέλει στη βροχή
Κι όχι με τριπλό πανωφόρι
Δε νοιάζεται τι συνέβη στη μέρα
Με ποιον μάλωσες
Πόσες ώρες ταξίδευες
Δε θέλει να βλέπει
Κούραση επάνω σου
Ή απροσεξία
Και στον εκνευρισμό σου
Απαντά με οργή - δε γέρνει
Δεν κατανοεί - όχι, όχι
Καθόλου μητρική δεν
Είναι η δική μου αγάπη

Δεν αρκείται
Στα μαντέματα, δεν είναι απαλή
Απόλυτη, απαιτεί
Όλο σε θέλει
Κι αν δεν είσαι μαζί της
Μέχρι θανάτου σε θέλει

Δυστυχή

Ληθόστρωτο

Από πού έρχεσαι, θλίψη

Κι εσύ πού καταλήγεις, σιωπή

Κι εγώ, ποιους δρόμους μπερδεύω

Ποια σημάδια που

Νόμισα ακίνητα –έφυγαν-

Συνέχεια επάνω σας πέφτω

Πάροδοι συνωστισμένες

Σχεδόν τουριστικές

(Συλλογή «Ληθόστρωτο», εκδ. Εκάτη, 2013)