Βελέτζα Ειρήνη (μικρή αναφορά)

Η Βελέτζα Ειρήνη ασχολείται με την ποίηση. Ποιήματά της υπάρχουν σε σελίδες του διαδικτύου και στο χώρο του you Tube

 https://www.youtube.com/watch?v=ig78PmZECms

Είναι κάτι μέρες / Βελέτζα Ειρήνη

Είναι κάτι μέρες που όταν ξημερώνουν κι ο Θεός ο ίδιος δεν τις κυβερνά είναι κάτι μέρες που όλα ερημώνουν θρύψαλα κομμάτια μέσα στην καρδιά Είναι κάτι μέρες συννεφιά και γκρίζο μαύρη τρικυμία και θολά νερά είναι κάτι μέρες που σε θέλω τόσο μα είπες το αντίο για στερνή φορά Είναι κάτι μέρες σκοτεινά παλάτια και γυρνά ο νους μου πίσω στα παλιά Είναι κάτι μέρες όνειρα κομμάτια δάκρυ και αλμύρα στάζει η καρδιά Είναι κάτι μέρες που εσένα ναι θυμάμαι τη ζεστή φωνή σου, τα χάδια, τα φιλιά Είναι κάτι μέρες που μόνος μου φοβάμαι κι έχω τόσο ανάγκη μια σου αγκαλιά Είναι κάτι μέρες που μου λείπεις Φως μου πες μου πως ν' αντέξω που είσαι μακριά; Είναι κάτι μέρες που σπάει ο λογισμός μου και το κορμί ζητάει ν' αναστηθεί ξανά
Γύρισε ξανά, μονάχα για ένα βράδυ να σ' έχω αγκαλιά μου με χάδια και φιλιά Γύρισε ξανά, του έρωτα σημάδι ν' αφήσεις στο κορμί μου κι ας πεθάνω πια



από: https://www.youtube.com/watch?v=2mafC0QKzsI

Όταν κοιτάζω Εσένα /Ειρήνη Βελέτζα

Όταν κοιτάζω εσένα..... αίμα σταλάζει η καρδιά και άνθη μαραμένα χάδι γιατρεύει τις πληγές μόνο μ' ένα σου βλέμμα... Όταν κοιτάζω εσένα.... κι άνθισαν όλα ξαφνικά πήραν ζωής αέρα κι έγιναν όλα μαγικά μέσα σε μία μέρα... Όταν κοιτάζω εσένα..... κι έλαμψε ήλιος στην καρδιά για να ζεστάνει εμένα κι όνειρα έπλασα ξανά στο κόκκινο για σένα... Όταν κοιτάζω εσένα.... με φωνή τρεμάμενη και μάτια δακρυσμένα με χείλη ολότελα στεγνά για νέκταρ διψασμένα...... Όταν κοιτάζω εσένα.... με ανατρίχιασμα ψυχής κι αισθήματα μπλεγμένα μ' αέρινο χάδι στο κορμί πνοή μόνο για σένα.... Όταν κοιτάζω εσένα..... κι ανάσαινα μέσα σου βαθιά ζούσα ξανά από σένα γεννήθηκα δεύτερη φορά για ν' αγκαλιάζω εσένα.... Όταν κοιτάζω εσένα..... γιατί στα όνειρα μπορείς να ζεις κι εσύ για μένα και το πρωί που θα χαθείς να ζεις ξανά για σένα.... Όταν κοιτάζω εσένα.... με μάτια ονειρεμένα.....


από: https://www.youtube.com/watch?v=AxgLPmbcSdA

Σούρουπο / Ειρήνη Βελέτζα

Σούρουπο....
Η σκέψη πάλι σε σένα κολλάει..
Το κορμί πάλι εσένα ζητάει...
Πόθοι κρυφοί τρελαίνουν την ύπαρξή μου...
Σε ψάχνω στα μονοπάτια της στείρας ηδονής..
Ξέρεις ;
Δε σβήνει η φλόγα του κορμιού
μονάχα με τη σκέψη..
Σαν θεριό μεγαλώνει και αγριεύει..
Ζητάει κάθε φορά και περισσότερα...
Θέλει πια να νοιώσει....
να γευτεί... να αισθανθεί...
Να ταξιδέψει στα μονοπάτια της επαφής..
Να φτάσει στο τέρμα της διαδρομής
και να σπαράξει από κοινή κορύφωση....
Δεν σου ζητώ να με καταλάβεις...
Μονάχα να με νοιώσεις
εκείνη τη κρυφή σου στιγμή
που καίγεσαι για μένα..

Ίσως κάποτε / Ειρήνη Βελέτζα

κι έρχεται

εκείνη η στιγμή

που κουράζεσαι να

ζεις με όνειρα...

που λαχταράς

έστω μισό

από ένα όνειρο

να γίνει πραγματικότητα...

πώς να ζεις χωρίς ζωή;;;

από που να πιαστείς

και πώς να συνεχίσεις;;

πόσο θα αντέξεις

στο παιχνίδι της φαντασίας;;

πώς θα γευθείς

τις αισθήσεις

δίχως φιλί

και δίχως χάδι;;

δίχως τη λάμψη

από την φλόγα

των ματιών σου

στο σκοτάδι;;

κι εάν επέλεξα

να σε ονειρεύομαι

είναι γιατί ακόμη ελπίζω

στην πραγματοποίηση

του μισού ονείρου....

ίσως τότε....ίσως...

ίσως τότε συνειδητοποιήσεις

τι είσαι για μένα.....

Που να 'σαι άραγε; / Ειρήνη Βελέτζα

Με ποιον Θεό να πολεμάς

ευχές για να ξορκίσεις;

Σε ποια στεριά να σεργιανάς

λιμάνι να ορίζεις;

Σε ποια ψυχή να κυβερνάς

τα θέλω της ζωής σου;

Μία κραυγή είν' η ζωή...

ή την εκφράζεις ή σιωπάς...

Επιλογές και λάθη όλα δικά σου..

[θες είναι η συννεφιά] / Ειρήνη Βελέτζα

θες είναι η συννεφιά

που με κυκλώνει...

θες είναι η βροχή

που πολεμά να ξεπλύνει

κάθε σημάδι της ψυχής...

σαν να προσμένει το άγνωστο

το δάκρυ τ' ουρανού

για να φανερωθεί....

σαν να ζητούν οι αναμνήσεις

οριστική διαγραφή....

δεν ξέρω αλήθεια...

μελαγχολική διάθεση

κι ένα όνειρο

στο γκρίζο φόντο τ' ουρανού

που απεγνωσμένα ψάχνει

για μια ακτίδα φωτός.....

[ένα φιλί...] / Ειρήνη Βελέτζα

ένα φιλί....

κι ένα χάδι....

μια αγκαλιά.....

εκεί να χωθώ

και να χαθώ.....

ίσα που να κλείσουν

τα μάτια μου

και να γεννηθούν

τα όνειρα.....

ίσα που να νιώθω

την ανάσα σου

στο αφτί μου....

ίσα που να εχω εσένα...

έστω και τόσο λίγο...

Νύχτες Σιωπής / Ειρήνη Βελέτζα

νύχτες σιωπής.....

παγωμένο το αίμα

προσπαθεί να κυλήσει

στις φλέβες...

πόση σκληρότητα

αντέχουν τα μάτια

να αντικρίσουν;

πόση οδύνη

μέσα στο δάκρυ

να κυλήσει;

νύχτες σιωπής....

νεκρική σιγή

στον ήχο της σειρήνας....

κομμένη ψυχή

στο πρώτο φως της μέρας...

πόσα αναπάντητα “γιατί”

στον απόηχο του πολέμου...

και μια ψυχή

που άηχα σπαράζει...

Γιατί;

Γιατί;

Γιατί;