ΑΥΤΟΙ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ / Οικονόμου Λ. Γιώργος

 

Τι όμορφα που ζουν
οι αγαπημένοι μες στις φωτογραφίες
κι ας στάθηκε σκληρός ο χρόνος μαζί τους

αυτοί εξακολουθούν
να σηκώνουν ψηλά το ποτήρι
αφήνουν το χαμόγελό τους ακέραιο
φέρνουν μια στροφή στη μέση της πίστας
με το αγαπημένο τους τραγούδι

Περήφανοι μ’ ένα λουλούδι στο στόμα
ξέροντας καλά πώς να κρατούν
έξω απ’ τη φωτογραφία
τα σφάλματα

που τους ακρωτηρίασαν

ΘΗΤΕΙΑ / Οικονόμου Λ. Γιώργος

 

Κάθε βράδυ
δυο με τέσσερις
νούμερο γερμανικό
ξύλινη σκοπιά

Μια νύχτα
τρόμαξε πολύ
τη γκρέμισε ο αέρας
φοβήθηκε για Τούρκους

μα ήταν μόνο ο αέρας
πήρε και σήκωσε ψηλά
χρόνια ισόβιας θητείας

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ / Οικονόμου Λ. Γιώργος

 

Και που να πάω μου λες
γεννήθηκα μεγάλωσα αλήτεψα
πέθανα κι αναστήθηκα εδώ

Δυο χρόνια μόνο έλειψα μακριά
όταν με πήρανε φαντάρο

Πώς γίνεται ζωή χωρίς τις Εξοχές
την Αρετσού τα Κάστρα το Ντεπώ
χωρίς την Τσιμισκή με τις ωραίες γκόμενες

Και πού να πάω μου λες
κοντά στο σπίτι μου η Τούμπα
άμα κερδίσει ο Ολυμπιακός και λείπω
πώς θ’ ακούσω τη σιωπή της κερκίδας

ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ / Οικονόμου Λ. Γιώργος

ακουμπούσε στην κολώνα της ΔΕΗ

πίσω του η θάλασσα

επαιζε κιθάρα

ήμουν ο μόνος περαστικός

γέμισα τη χούφτα κέρματα

και τ'αφησα στο αναποδογυρισμένο καπέλο

''πάρε φίλε ! ωραία παίζεις !''

χαμογέλασε κι ευχαρίστησε

μ'αυτο το χαμόγελο ξύπνησα

5+1 εικόνες του Γιώργου Λ. Οικονόμου [αποσπάσματα]

 

Κρατώ στα χέρια μου το φυλλάδιο " 5+1 εικόνες "  του Γιώργου Λ. Οικονόμου.  Ένα φυλλάδιο τεσσάρων μόλις σελίδων που σε παρασέρνει να το διαβάσεις ολάκερο και να μην αφήσεις καμιά σκέψη του ποιητή παραπονεμένη. Λιτό αλλά τόσο μεστό στις προσωπικές του μνήμες που μοιάζει σαν μια απολογία, σαν μια προσπάθεια συγχώρεσης, σαν ικεσία. Δεν ξέρω πρόσωπα και πράγματα που περιγράφονται στις εικόνες του κ. Οικονόμου, όμως δεν μπορείς παρά να σταθείς με σεβασμό στο λόγο του που είναι αληθινός και κυρίως ανθρώπινος. Ο ποιητής μέσα από τις λέξεις και τους στίχους του γεννιέται ως μεγάλος. 

Δημήτριος Γκόγκας

ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΡΙΟ / Οικονόμου Λ. Γιώργος

Ήρθαν στον ύπνο μου οι δικοί μου
μα τάϊσαν,μ'έπλυναν μου φεραν ρούχα καθαρά.
''Πέσε να κοιμηθεις τώρα'' μου είπαν.
''Δεν έχεις ανάγκη να ζητιανέψεις σήμερα''
Απο τότε κρατώ τα μάτια κλειστά
μη χάσω την εικόνα τους.

[Να ξημερώσει] / Οικονόμου Λ. Γιώργος

Να ξημερώσει
τους δρόμους να πάρω

ένα κεράκι
μιά καλημέρα
ένα χαμόγελο
για όσους δε βρήκαν
κρεββάτι απόψε

έναν καφέ
κουλούρι,τυρόπιττα
τσιγαρο

να μην ξεχάσω τ'όνομά τους
κι άμα δε ξέρω
πότε γιορτάζουν
να ρωτήσω

έτσι να φτάσω στο γραφείο
το ψωμί της μέρας να δικαιολογήσω
και τα ποιήματα που γράφω

[Η δική μου Παναγιά] / Οικονόμου Λ. Γιώργος

Η δική μου Παναγιά
λύνει σταυρόλεξα
πίνει καφέ και καπνίζει τσιγάρα.
Δακρύζει
όταν βλέπει τα μάτια μου συννεφιασμένα.
Άβαφη γυρνάει στους δρόμους
μ'ένα μακό και γυαλιά ηλίου
κάνει το σταυρό της κρυφά
και προσεύχεται για όλους.
Λόγια πολλά δε θέλει
της αρκεί μιά καλημέρα
βγαλμένη απ την καρδιά

Αλόννησος 1989 / Οικονόμου Λ. Γιώργος

Αυγουστιάτικο φεγγάρι
το κορμί σου φώτισε
και στο πρόσωπο
ο ήλιος πίκρα αιχμαλώτισε

Καλοκαιρινό φεγγάρι
θέλω να'μαι πλαϊ σου
ήλιος θα'μαι μεταξένιος
που φεγγοβολάει γιά χάρη σου

Αυγουστιάτικο φεγγάρι
δίνω φως στα άστρα σου
έτοιμος να κυριεύσω
τ'άπαρτα τα κάστρα σου.

[Μόλις ο πατέρας τελειώνει το κούρεμα] / Οικονόμου Λ. Γιώργος

Μόλις ο πατέρας τελειώνει το κούρεμα
Έρχεται η σειρά του
Μ ’ένα μαύρο βουρτσάκι
Καθαρίζει το σβέρκο
Και τα ρούχα του πελάτη.
Παίρνει γι ανταμοιβή
Μια δυο δεκάρες.
Δεν ξοδεύει καμιά τους.
Όταν μεγαλώσει
Μ ’αυτές τις δεκάρες
Θα γράφει
Δακρυσμένα ποιήματα.

[Πιάνω στασίδι από νωρίς] / Οικονόμου Λ. Γιώργος

Πιάνω στασίδι από νωρίς.
Έξω από την εκκλησία.
Μπροστά σ'αυτόν που πουλάει κουλούρια
πίσω απ'αυτόν με το ξύλινο πόδι
δίπλα στο γυφτάκι
που με μια αγκαλιά ζουμπούλια
προσπαθεί να ξεγελάσει
πως τάχατες δεν ξέρει να μετράει ως το δέκα
πιάνω στασίδι νωρίς νωρίς
στον περίβολο πάντα
να καμαρώνω ποιοι μπαίνουν μέσα
σαν έτοιμοι από καιρό.
Που θα πάει ;
Μια μέρα κι εγώ θα τολμήσω..

Ένα με τη σκόνη / Οικονόμου Λ. Γιώργος

εκδόσεις Τύρφη 2017

Ύστερα
δεν είπα τίποτα.
Άφησα μόνο
ο κουρνιαχτός να κοπάσει
κι έγινα ένα με τη σκόνη.
Ένας αέρας να φυσήξει
και θα σηκωθώ.

[Ηλεκτροφόρο καλώδιο] / Οικονόμου Λ. Γιώργος

Ηλεκτροφόρο καλώδιο
τη σιωπή / της ψυχής του κορμιού μου
να καίει.
Που να σε βρω;
Τα ξένα σώματα βαρειά / πλήξη κι ερημιά.
Που ;
Πες μου που να σε βρω;
Ο τόπος σου δύσβατος.
Κόλαση με φως.
Θέλω να σε βρω.
Στην εγκατάλειψή σου,θα σε προδώσω
στον δύσβατο τόπο σου δεν θα ενδώσω,
για πάντα θα σε κλείσω
στη φυλακή του εδώ.

ΕΝΑ ΜΕ ΤΗ ΣΚΟΝΗ / Γιώργος Λ. Οικονόμου

Κρατώ στα χέρια μου την Ποιητική Συλλογή του Γιώργου Οικονόμου: ΕΝΑ ΜΕ ΤΗ ΣΚΟΝΗ. Ουσιαστικά είναι ποίηση που αντλεί τα θέματά της από προσωπικά βιώματα, δημιουργεί ένα περιβάλλον από εικόνες της ζωής και κυρίως συγκινεί και δεν αφήνει τον αναγνώστη αμέτοχο. Τον προκαλεί δε, να διαβάσει το επόμενο. Κι αν στη σελίδα 31 του βιβλίου κραυγάζει : Δεν είναι ποιήματα αυτά/ θα τα πετάξω όλα/ Δεν δείχνουν την αλήθεια μου... ο Γιώργος Οικονόμου κατορθώνει  με μια παραδειγματική καθαρότητα του λόγου να προσεγγίσει τις αλήθειες της πρόσκαιρης ζωής μας και να μας κάνει αληθινά κοινωνούς της.  Δεν μπορώ να πω με απόλυτη βεβαιότητα ότι ο ποιητής με τις εύστοχες αναφορές στις πληγές και τα τραύματα που κουβαλούμε θα βρει τις ιάσεις και θα καταστήσει τον κόσμο καλύτερο. Όμως είμαι βέβαιος ότι ο κήπος της ποίησης γεμίζει με μικρά ευωδιαστά ανθάκια που δεν είναι άλλα από τα μοσχομυριστά ποιήματά του. 

ΕΝΑ ΜΕ ΤΗ ΣΚΟΝΗ

Ύστερα 
δεν είπα τίποτα. 
Άφησα μόνο
ο κουρνιαχτός να κοπάσει 
κι έγινα ένα με τη σκόνη.

Ένας αέρας να φυσήξει 
και θα σηκωθώ. 

***

ΟΙ ΠΛΗΓΕΣ ΜΟΥ

Γι ΄  αυτό σου λέω. 

Μην τις λυπάσαι 
τις πληγές μου
σημάδια είναι.

Να με αναγνωρίζει 
η αγάπη μου
όταν - κατά καιρούς- 
χάνομαι. 

***

ΑΛΙ ΑΧΜΕΤ

Κι αν το ποίημα αυτό 
ήταν καλύτερο
σε τι θα άλλαζε
η τύχη του ζητιάνου;

***

ΒΑΜΜΕΝΑ ΝΥΧΙΑ 

Καμιά τους ξύλο δεν έφαγε 
για τα βαμμένα νύχια. 

Έφαγες εσύ 
για τα βρώμικα
οχτώ χρονών παιδί. 

***

ΤΡΑΥΜΑ ΠΑΛΙΟ

Άραγε είδε κανείς 
την άδολη ψυχή σου
όταν σε λοιδορούσαν 
για τη γύμνια του κορμιού;


***

 ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΟΥ

Τα ποιήματά μου μοναχικά 
και λυπημένα
μα η ψυχή μου ήσυχη

αφού κατάφερα
και τα ΄ βγαλα στο φως. 

Με τον καιρό
θα βρουν κι αυτά
τον άνθρωπό τους. 

***

ΜΑΝΑ

Στον ύπνο μου 
ακόμα εσένα φωνάζω.

Όταν κρυώνω
ρίξε μια κουβέρτα μάνα
όταν διψώ
νεράκι μαμά

κι ανοίγω τα μάτια 
κι έχεις μόλις φύγει

και κλείνω τα μάτια 
όσο περισσότερο μπορώ 
να σε κρατήσω 
κοντά μου. 

***

Η ΚΡΥΨΩΝΑ

Το καταφέραμε κι αυτό 
αγαπημένη

όταν φύγει 
ο ένας απ΄ τους δυο μας
ο άλλος θα γελάει

γιατί θα ξέρει 
την κρυψώνα του! 


***

ΤΟ ΚΑΡΦΙ

Κι εκείνο το καρφί στον τοίχο
τώρα που ξεκρεμάσαμε την εικόνα 

έμεινε απαρηγόρητο. 


***

ΜΑΖΙ 

Μαζί προχωράμε 
χωρίς πατέρα και μάννα
μόνοι μας.

Φίλοι, αδέλφια, δάσκαλοι 
ο ένας για τον άλλον 

κι όταν μεγαλώσω 
θα γίνω άνδρας σου. 

Άτιτλο / Οικονόμου Λ. Γιώργος

Οι παππούδες που δε γνώρισα /
είκοσι χρόνια η μάνα στ'αζήτητα/
όλο το βράδυ έψαχνε ένα λεμόνι και λεμόνι δε βρήκε/
τελευταία επιθυμία της γιαγιάς Ζαφείρως/
το κατοστάρικο που μου ζήτησε δανεικό ο Θανάσης κι έκανα πως δεν έχω/
ο πατέρας με το καμμένο πόδι/
το κορίτσι απ'το Καλοχώρι που το'ριξα στο στόμα λύκων/
το τρενάκι που πήρε φωτιά και ποτέ στα χέρια μου δεν έφτασε μα εγώ ακόμα το περιμένω/
κι άλλα πολλά έχω να πώ/
όταν θα ρθεί η ώρα της εξομολόγησης.

[Δεν έχω κάτι σπουδαίο να σου πω] / Οικονόμου Λ. Γιώργος

Δεν έχω κάτι σπουδαίο να σου πω
Ανάληψη - Διοικητήριο το καθημερινό δρομολόγιο
έμεινε από μπαταρία το αυτοκίνητο προχτές
κι αναγκάστηκα να ακριβοπληρώσω ταξί
75 ευρώ η μπαταρία και 15 το κόμιστρο
πολύ μ'έτσουξε,εδώ που φτάσαμε όλα τα μετράμε
σήμερα έχουμε φασολάκια γιά μεσημεριανό
οι συνάδελφοι σχεδιάζουν τις καλοκαιρινές διακοπές
εμείς -ελλείψει προορισμού- θα μείνουμε εδώ
Ανάληψη - Διοικητήριο
και βράδυ Σαββάτου θερινό σινεμά
αν είναι καλή η κωμωδία θα γελάσουμε .

Γιώργος Λ. Οικονόμου (Μικρή αναφορά)

Ο Γιώργος Οικονόμου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1960. 

Έργα του:

• Prova Generale, 1984 
• Κόντρα, 1988 
• Γιός δασκάλας, 1988 
• Prima Vista, 1989 
• Στρωμνίτσης 6, 1991
• Ένα με τη σκόνη/ 2017

Από τις εκδόσεις Μπιλιέτο: Flash Back, 2010

Ένα με τη Σκόνη: Ποιητική Συλλογή του Γεωργίου Λ. Οικονόμου από τις εκδόσεις ΤΥΡΦΗ / 2017

Ένα σημάδι
ν' αφήσω θέλω
ένα -μικρό κι ασήμαντο
για τους πολλούς- σημάδι.
Σαν τα τραγούδια
που ακούγονται απ' τα μεγάφωνα
κάθε Κυριακή στα στρατόπεδα
κάθε γιορτή στο Ψυχιατρείο.

Γύρισα / Οικονόμου Λ. Γιώργος

Ένα πρωί θα σηκωθώ
χωρίς τσιγάρο κι αναστεναγμό
ήρεμα, δίχως βιασύνες
θα φορτωθώ
όλα τα απαραίτητα υλικά
ένα χαμόγελο, μια καλημέρα
κι ύστερα
μια μια με τη σειρά
όλες του κόσμου
τις κλειδαμπαρωμένες φυλακές
θ’ ανατινάξω.
Φυλάξου!
από σένα θ’ αρχίσω.

Στιγμιότυπο / Οικονόμου Λ. Γιώργος

Έγειρε να τη φιλήσει
στη μέση του δρόμου
μα απ' την πολλή λαχτάρα τους
ένα φιλί εξέφυγε.
Το μάζεψα προσεκτικά
κι όταν έφτασα σπίτι
κάτω απ'το μαξιλάρι μου το' κρυψα
να ονειρεύομαι
την αγάπη του κόσμου.