παλιές φωτογραφίες

Εβαλα τη ζωή μου σε κορνίζες
τις στόλισα στο τοίχο με σειρά
στιγμές μου φωτεινές και άλλες γκρίζες
και κάπου δυο φεγγάρια πορφυρά

Η πορεία μου φωτογραφίες σ' έναν τοίχο
ν' απεικονίζουν μια ολόκληρη ζωή
σ' άλλες βάζω λεζάντα ένα στοίχο
σε κάποιες ''Νύχτες που δεν είχανε πρωί''

Στο σαλόνι μου πολλές φωτογραφίες
να μου θυμίζουν περασμένα χρόνια
σαν γέρο -- ναυτικού τις πλοιαρχίες
κάδρα παλιά, με γονείς, παιδιά κι εγγόνια

Κοιτάζω κι όμως λείπει ένα κομάτι
σε μια φωτογραφία δίχως χρώμα
αχ ας μπορούσα να προσθέσω κάτι
να γράψω, πως υπάρχει ελπίδα ακόμα.

πως να σε ονομάσω

Είσαι αγάπη, έρωτας,
πως να σε ονομάσω
και λάθος να 'σαι επιλογή
δεν θέλω να σε χάσω

Είσαι τα δάκρυα που κυλούν
αργά στο πρόσωπό μου
η χείλη που όταν με φιλούν
χάνω και το μυαλό μου

Είσαι μια θάλασσα πλατιά
γλυκά με ταξιδεύεις
η είσαι μια λαβωματιά
νου και καρδιά παιδεύεις

Είσαι αγριολούλουδο
σ' ένα βουνό μονάχο
είσαι το κύμα που φιλά
της θάλασσας το βράχο

Είσαι καθ' ένα χωριστά
κι όλα μαζί, για μένα
και μ' ανασταίνεις όνειρα
που χρόνια έχω θαμμένα.