Νίκος Ανώγης (βιογραφικά στοιχεία)

Ο Νίκος Ανώγης γεννήθηκε στο Ανώγειο Καρδίτσας το 1937.  Τις τρεις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου διδάχτηκε στην Καρδίτσα και τις τρεις τελευταίες στους Σοφάδες. Σπούδασε οικονομικά στην Ανωτάτη βιομηχανική Σχολή Αθηνών –Πειραιώς (σημερινό Οικονομικό Πανεπιστήμιο Πειραιώς). Παρακολούθησε πολλά μορφωτικά και οικονομικά σεμινάρια, πολλά πνευματικά και λογοτεχνικά Συνέδρια και Συμπόσια. Πέτυχε σε πανελλήνιο διαγωνισμό και εργάστηκε στην Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος. Εξελίχθηκε μέχρι το βαθμό του διευθυντού. Το 1981 εκδίδεται η πρώτη του ποιητική συλλογή  «κυνηγώντας τον ίσκιο μας» (εκδ. 1981). Βραβεύτηκε, με πολλά διεθνή και πανελλήνια βραβεία, για το λογοτεχνικό πνευματικό του έργο και την προσφορά του στα ελληνικά γράμματα.  

Ανακηρύχθηκε το 1996 Επίτιμος Πρόεδρος της Επιτροπής Λογοτεχνών «Ακαδημίας Γραμμάτων και Τεχνών», από το πνευματικό κέντρο του Δήμου Αθηναίων, για το πλούσιο λογοτεχνικό πνευματικό έργο του.

 Διετέλεσε Αντιπρόεδρος και Κοσμήτορας της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών και Α΄ Αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Λογοτεχνών.

Εργογραφία:

Διηγήματα:

•  «ΝΙΚΗΣΑΣ ΝΙΚΗΝ ΠΡΩΤΗΝ»
•  «ΤΑ ΧΡΥΣΑ ΦΛΟΥΡΙΑ»
•  «ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΥΜΑ»
•  «ΣΤΟ ΞΥΛΙΝΟ ΓΕΦΥΡΑΚΙ»
•  «Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΛΥΚΟΥ»

Μυθιστόρημα:  Βαθύ κόκκινο στο βαθύ γαλάζιο

Ποίηση:  

• Κυνηγώντας τον ίσκιο μας / 1981
• Καθρεφτίσματα / 1982
• Πέπλο Σιωπής / 2005 
• Ηχους ανασασμοί / 1994
• Μάνα με τ΄ άρωμα μιλάς και τη σιωπή / 1987
• Αδελφέ μου άνθρωπε / 1985
• Σαλπίσματα στη σιωπή / 1984

Ασχολήθηκε με το Δοκίμιο, Μεταφράσεις, Κριτικές και Μελέτες


ιστότοποι: http://www.anoghis.gr/poihsh.php

http://www.anoghis.gr/cv.php

http://www.biblionet.gr/author/43786/%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82_%CE%91%CE%BD%CF%8E%CE%B3%CE%B7%CF%82

Μάχη / Νίκος Ανώγης

https://genesis.ee.auth.gr/dimakis////Perigramma/38/5.html

Με τον αέρα και την σιωπή / Ανώγης Νίκος

Στις πόλεις μέσα
στα χωριά και στα δρομάκια,
στα δάση, στα ποτάμια, στα βουνά,
στις θάλασσες και τ’ ακρογιάλια,
περπάτησα,
αγκαλιά με τον αέρα και τη σιωπή.

Δίπλα στα σπίτια
στους ανθρώπους και στα ζώα
στους παλιούς πολιτισμούς
και στα μνημεία, κατ’ απ’ τον ήλιο,
στάθηκα,
αγκαλιά με τον αέρα και τη σιωπή.

Κι’ όλα της ιστορίας τα σημάδια
του σήμερα, του χθες μεσ’ στους αιώνες,
του ήλιου, του αέρα, του φωτός, ιριδισμοί.
Κι’ όλα κατ’ απ’ το χώμα, το νερό, κάτ’ απ’ τον ήλιο
το ίδιο σχήμα, την ίδια λάμψη, ίδια πορεία.
Αγκαλιά με τον αέρα και τη σιωπή.

Αδελφέ μου άνθρωπε / Ανώγης Νίκος

        

ΙΖ’

Στην ησυχία,

Στο σιωπηλό δάσος,

μέσα στο πανηγύρι των χρωμάτων,

το θρόισμα των φύλλων

στο ξύπνημα της αύρας,

ήταν ο τρόμος των πουλιών.

Του αηδονιού το γλυκόλαλο τραγούδι

κοντά στο γλυκοχάραμα,

μέσ’ στου κισσού τα φύλλα,

ήταν το μήνυμα ζωής κι αγάπης.

Ήταν ο τρόμος της πεταλούδας

με τα πολύχρωμα φτερά.

Στους κρότους του πολέμου

και τις βροντές, στο θάνατο της Ειρήνης,

η λάμψη των πυρηνικών εκρήξεων,

θα ’ναι ο τρόμος των ανθρώπινων όπλων.

Θα ’ναι ο τρόμος των ανθρώπων.

Θα ’ναι ο θάνατος της ζωής.

Συμβατικές ισορροπίες της εξέλιξης.

      

[Ανθίζει η ζωή] / Ανώγης Νίκος

Γέμισε ο ήλιος φως, η νύχτα σκοτάδι
κι αγκάλιαζε η φύση τη ζωή.

(Κάποτε) / Ανώγης Νίκος

Κι ήταν μια στάλα αγάπη ατελείωτη.
Κι αυτό που μ’ έφερε κοντά σου
ο ίδιος ο εαυτός μου
που έτσι πιστά κυνήγησα ως τώρα.

(πλάνη) / Ανώγης Νίκος

Χτυπούσα
μια στιγμή, έναν αιώνα, πολλούς αιώνες
και σκότωσα αυτό που ήμουν
αυτόν που είχα δίπλα μου.
Σκότωσα τον άνθρωπο.

(Άγχος) / Ανώγης Νίκος

Όλα τριγύρω μας είναι ένα βήμα
και η ευτυχία και η χαρά,
μα πρόσεχε γιατί είναι κρίμα
μεσ’ απ’ τα χέρια σου να τα πετάς.

(και συ) / Ανώγης Νίκος

Μούσκευες τις σκέψεις σου
στα ιδρωμένα χνώτα
κι’ αγάπαγες τη γυναίκα
τον άνδρα τη θύελλα.

(μετρώ) / Ανώγης Νίκος

Μετρώ τη ζωή, το χρόνο
κι είν’ όλα μια στιγμή τόσο μεγάλη.

(κυνηγώντας τον ίσκιο μας) /Ανώγης Νίκος

Κυνηγώντας τον ίσκιο μας
ζωγραφίζουμε με βήματα τη γη
και χρωματίζουμε τον ουρανό με σκέψεις
που σβήνουν και γεννιούνται με το θάνατο.

(Ρώτησα την καρδιά μου) / Ανώγης Νίκος

Ρώτησα την καρδιά μου να μάθω
τι είναι, τι είσαι, τι είναι αυτό που λέγεται ζωή
κι εκείνη απάντησε αδίστακτα
αμίλητα με χτύπους χωρίς διακοπή.