Κλίμα Ποιήματος / Μαφρέδας Στέλιος

Κανείς από τους στίχους μου δεν έγινε δημοφιλής
κανένας δεν τους έπιασε στα χείλη
στο μέτρο τους ποιος να περπάτησε
ποιος θέλησε να τους απαγγείλει;

Δεν καλλιεργώ κλίμα ηττοπάθειας.
Σε κλίμα ποιήματος θέλω πάλι να βρεθώ
να συγκρουστώ με κάθε βάρβαρο εσμό
με κάθε είδωλο και μάντη,
να έχω την αίσθηση πως είμαι ακόμη στην αρχή
τώρα που το τέλος μια σπιθαμή απέχει.

Δέντρο μαρκαρισμένο για κοπή και ας ανθίζει ακόμη.

Ήμουν λοιπόν στην Τέχνη ένας παρείσακτος
ένας εφήμερος εραστής, αγνοημένος
απόκληρος της ηδονής─ ψυχή μες στον σωρό.
Κι αν κάτι με λυπεί είναι γιατί
δεν φάνηκε η φωτιά πιο πέρα απ’ την αυλή μου,
στην εκστρατεία μου οι σύντροφοι λιγοστοί
ο μονοσάνδαλος εγώ, στις όχθες του Αχέροντα γυρίζω.

Ω! τι απάτη με έθρεψε, ω! ψέμα που με βρήκε.

Ταριχευτής ημερών: Ποιητική Συλλογή του Στέλιου Θ. Μαφρέδας / Αρμός, 2007

Περιφέρομαι ικέτης

Εδώ σ᾿ αυτή την προκυμαία θα μα συναντήσεις
κάθε βράδυ, ικέτης των θεών να περιφέρομαι
ανάμεσα σε σκάφη νεόπλουτων
με ονόματα φαιδρά.

Με τούς άτυχους μελαψούς να συμφύρομαι
που καραδοκούν στο κύτος των πλοίων να χωρέσουν,
ενώ εγώ,
-ο κατά γενικήν ομολογίαν επιτυχημένος-
παρακαλώ στον κόρφο σου να με περιθάλψεις.

Εδώ σ᾿ αυτή την προκυμαία θα με βρεις
με σκυμένο κεφάλι, να ψάχνω τα ίχνη σου.

Αναπάντητες κλήσεις

Τι απόγιναν απόψε οι φίλοι μου.

Όλη μέρα τους αναζητῶ –
κανείς δεν αποκρίνεται στις κλήσεις μου.
Κι εσύ δεν είσαι πουθενά,
συνέχεια ακούω τη φωνή να λέει
αφήστε το μήνυμά σας…

Νοιώθω λύπη, νιώθω αδικημένος,
τώρα που ο πόνος στο στήθος δυναμώνει
να μην είσαι δίπλα μου·
και στο τηλέφωνο η φωνή είναι μαρτύριο,
δεν είναι παρηγοριά…

Οικονομίες κλίμακος / Μαφρέδας Στέλιος

Το λάδι στο καντήλι λιγοστό

τα χρόνια δίσεκτα και η μάνα όλα να τα λογαριάζει.

Τον ύπνο μοίραζε στα δυό –το φυτίλι όπως τσίριζε

καθώς καιγόντανε  ξερό.

Τρίξιμο δοντιών

τι φόβος! όταν γινόντανε σκοτάδι,

οι ίσκιοι πως άρχιζαν τον χορό.

Δυο δάκτυλα αν ήταν πιο πολύ το λάδι

κάπως πιο άγευστο το μεσημεριανό μας φαγητό,

θα ’χαν τα παιδικά μου όνειρα διάσταση άλλη

κι ο ύπνος ήρεμος –κανένα φάντασμα

δεν θα με είχε από τότε στο κυνηγητό.

Στην εταζέρα επάνω θυμάμαι το δεφτέρι

τα χρεωστούμενα, οι δόσεις τους, λειψό το φαγητό

αλώβητο το χρέος, η μάνα όλα να τα παζαρεύει

ν’ αυξάνει κάτι από όνειρο να λιγοστεύει κάτι από χαρά ·

(οικονομίες κλίμακος, θα πω ο γραμματισμένος)

υπομονή! μας πρόσταζε, πάει και τούτη η χρονιά.

Το κέρασμα του καφέ / Στέλιος Μαφρέδας

Το κέρασμα του καφέ

Όπως τον κοίταζα να στέκεται διστακτικός
πάνω απ’ το τραπέζι του υπαίθριου καφενείου,
τα κέρματα να μετράει αν φτάνουν
για ένα καφέ ελληνικό,
θυμήθηκα τον πατέρα.
Ψηλόν, γεροδεμένο και στα γεράματα ακόμη,
με τα ροζιασμένα χέρια
σκληρά και άκαμπτα απ’ τη φωτιά,
παραιτημένον πια απ’ τη ζωή
γεμάτον καημό και νοσταλγία.
Όπως τον κοίταζα και θαύμαζα την αξιοπρέπειά του,
σκέφτηκα προς στιγμή – μα δεν το τόλμησα,
να του προσφέρω τον καφέ
ίσως και κάποιο γλύκισμα για συνοδεία.
Δεν τόλμησα!
κι ας ένιωθα ευγνωμοσύνη
για έναν άγνωστο βιοπαλαιστή
που έμοιαζε με τον πατέρα,
έτσι όπως είχα χρόνια να τον δω
έτσι όπως μου έγνεφε από μακριά πολύ
και μ’ αποχαιρετούσε.

Οι ρόζοι του χεριού / Στέλιος Μαφρέδας

Όταν βγαίναμε απ’ το σπίτι
τον κρατούσα πάντοτε από το
μικρό δάχτυλο του χεριού του.
Ο πατέρας μου! ψιθύριζα
καθώς συγχρόνιζα το βήμα μου με το δικό του
και του χάιδευα τους ρόζους.
Καμάρωνα που ήταν τόσο σκληροί.
Σκληροί, σαν τη ζωή μας…

Στέλιος Θ. Μαφρέδας (μικρή αναφορά)

Ο Στέλιος Θ. Μαφρέδας γεννήθηκε στην Πρέβεζα το 1949. 
Έχει κάνει οικονομικές και τραπεζικές σπουδές.

Ποιητικές Συλλογές:

•   Νεύμα από απέναντι, Εκδόσεις των Φίλων /2017
•   Επιβάτης πορθμείου, Εκδόσεις των Φίλων/ 2014
•   Υπόκλιση στον αυτουργό, Εκδόσεις των Φίλων/ 2012
•   Άξονας περιστροφής, Μεταίχμιο/ 2009
•   Ταριχευτής ημερών, Αρμός/ 2007