το κρατικό ποίημα

Ροδάνι ταχογράφου
ή γραφειοκρατική αστραπή
πού θα σκίσει τα έγκατα των εννοιών
για να λευτερωθεί η λέξη
στη συγκατάβαση ν’ αυξήσουμε
ν’ αποταμιευθούμε
φωνήεντα στα Ταμιευτήρια
σύμφωνα στα Δημόσια Ταμεία
καν Δήλωση Φορολογίας Συναισθήματος
σε κρατικό ποίημα

ΚΡΑΤΙΚΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΟ ΨΥΧΙΚΩΝ ΠΑΘΗΣΕΩΝ

εορτής οίνου χειρ εποίησε

Βρεθήκαμε σε παραστάσεις μεθυσμένες

καθένας περισσότερο του ούζου

καθένας δυο και τρεις φορές ο ζύθος

καν φιλέρι παιζόταν

καν ρακί

Τι ρητινίτης θε μου στα ποτήρια

τι ξηρός αρετσίνωτος στη γλώσσα

τι γλυκός κ’ ημίγλυκος και μπρούσκος·

όλη — μεγάλη — η ποικιλία των χειλιών

Κ’ οι κλίμακες του θεάματος στο κάθε βαρελάκι

—Κισσάμου και Μονεμβασιάς και Ζίτσας κι Αμυνταίου—

σκηνές ίδιο σαμιώτικο

πες μαυροδάφνη

Καθένας

κ’ ένας αυτόλυκος της γεύσης

ένας ουράνιος δοκιμαστής

κρασιών κι ανθρώπων

Ηθοποιός πού όχι έχει παίξει

άλλ’ έχει πιει το ρόλο του

στου σανιδιού παράμερα το κουτουκάκι

καν θεατής το έργο κουτσοπίνοντας

ρουφώντας πες στα δάκρια

του συγγραφέα τον οίνο

Οι σκοτωμένοι

Οι σκοτωμένοι δε θρηνούνε

τι έχουνε δάφνες και μεθούν

πετούν ψηλά στα οράματα

μες στα ‘ Ηλύσια ζούνε

Δεν έχουν άλλο φόβο πια

να ξαναγεννηθούν

και στον εμφύλιο —σχεδόν παιδιά-

να κατασκοτωθούνε