Ευάγγελος Αξιώτης (μικρό βιογραφικό)

Ο Ευάγγελος Αξιώτης γεννήθηκε το 1983. Σπούδασε χημικός φαρμάκων/φαρμακοποιός.  Ασχολείται με την ποίηση, τη φωτογραφία και την τζαζ μουσική και είναι μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδας. 

Ποιητικές Συλλογές:

• «Υπέρβαση της λογικής», 2007
•  «Η σπείρα της σκέψης» 2012

Λοιπά:

 «Φυτά της Ελλάδας. Η έρευνα στη Λέσβο», 2011, μαζί με τον πατέρα του Μάκη Αξιώτη 

Εγωισμός και πρόκληση

Το τηλέφωνο χτυπά. 
Κανείς. 
 Το ξέρω πως είσαι εσύ. 
Δεν απαντώ 
Αισθάνομαι την αναπνοή σου 
να σβήνει στον μονότονο ήχο 
 της κλήσης σου. 
Το τηλέφωνο σταμάτησε 
να χτυπά και το είναι μου 
 βυθίστηκε στο τίποτα. 
 Εγωισμός, 
 μου έγραψες, 
δεν εξηγείται αλλιώς. 
 Το τηλέφωνο ξαναχτυπά 
επίμονα, προκλητικά. 
Κανείς. 
 Τέλος.

Αξιώτης Ευάγγελος

Via Margutta

Κάθε χρώμα της
και μια διαστολή ενός πόθου.

-Γραφήματα-

υποσχέσεις ξεβαμμένες
στον χρόνο.

-Βήματα βουβά-

Όλα θαμμένα στις αποχρώσεις
του παρόντος.

Εκεί

στην via Margutta
η στιγμή λειώνει στο άρωμα
του καφέ,
παραπλανώντας το είναι
σε μία απόλυτη,
ονειρική ψυχεδέλεια.

Καθρέπτης αισθήσεων

Ο ειρμός της στιγμής
διεκόπη από ήχο συρτό,
μονότονο.
Ήχος που λειώνει τα μεσάνυχτα
βυθίζοντας το εγώ
στην κλεψύδρα του χρόνου,
διαστέλλοντας την βουβή
παρουσία της νύχτας
μέσα στο πορτοκαλί
πρίσμα της πρώτης σταγόνας.
Τα χρώματα της πόλης να καθρεπτίζονται
στους υγρούς, έρημους δρόμους
-μια συνουσία αποχρώσεων-
στο περιθώριο της λήθης.
Η σκιά μου να θρυμματίζεται
στο παλιό πλακόστρωτο
της Via Cavour και η ύπαρξή μου
να εξαϋλώνεται στους απαλούς
ήχους της τζαζ,
μαζί με τον καπνό του μισοτελειωμένου
μου τσιγάρου.
-η απουσία μου-
ανυπέρβλητος πλεονασμός
στον απόλυτο οργασμό των
αισθήσεων…

Σταγόνες βροχής

Αξιώτης Ευάγγελος

..Στίχοι ξέμπαρκοι,
στερεύουν στα ερείπια
της αντοχής.
-Εγώ-
Είμαι πλάι σου
αμίλητος.
Ζωγραφίζω το άρωμά σου,
στων ονείρων μου
τους πολύχρωμους καμβάδες.
-Εσύ-
Με κοιτάς μές στα μάτια.
Σωπαίνεις
και χάνεσαι στο υγρό μονοπάτι
που χάραξε το δάκρυ,
της μοναξιάς μου…