Πέφτει μια παράξενη βροχή πάνω στα παράθυρα της νύχτας ποια συννεφιασμένη εποχή ξενυχτάει στο φως μιας καληνύχτας δε σου πάει ζωή στην ξαστεριά δε σου παν τα κίτρινα φεγγάρια πώς να φτάσουν για παρηγοριά τέτοιας ερημιάς τα συναξάρια
Σώμα υποταγής φόβος είναι της φυγής φόβος μη μ’ ακολουθείς μια για την καρδιά φόβος δυο για την ψευτιά φόβος τρις θα μ’ αρνηθείς
Πέφτει ένα σκοτάδι από σιωπές γύρω γύρω και στη μέση λύπη όλες η πληγές είν’ ανοιχτές και ο γιατρός του κόσμου, απόψε λείπει
Τέτοιες ώρες στη γωνιά του νου μόλις χαμηλώσει η περηφάνια βγαίνουν τα μαχαίρια του καημού και της μοναξιάς τα γιαταγάνια
Σώμα υποταγής φόβος είναι της φυγής φόβος μη μ’ ακολουθείς μια για την καρδιά φόβος δυο για την ψευτιά φόβος τρις θα μ’ αρνηθείς το ακούτε : https://www.youtube.com/watch?v=nPPk1Q2OuOY
Kάποιο παράθυρο έχει φως, κάποιον τον τρώει ο πυρετός μας φεύγει βήμα-βήμα. Κάποιο καράβι στ' ανοιχτά, με χίλια βάσανα βαστά να μην το πιει το κύμα.
Kι εμείς οι τρεις στον καφενέ, τσιγάρο πρέφα και καφέ βρε δεν βαριέσαι, βρε δεν βαριέσαι αδελφέ κι εμείς οι τρεις στον καφενέ, τσιγάρο πρέφα και καφέ βρε δεν βαριέσαι, βρε δεν βαριέσαι αδελφέ.
Kάποιος στην άκρη του γκρεμού, κοιτάει το τέλος του ουρανού μονάχος του πεθαίνει. Κάποιος στην μάχη πολεμά, η σφαίρα δίπλα μας περνά στα στήθη του πηγαίνει.
Κι εμείς οι άλλοι μα το ναι, κάνουμε πάρτυ ρεφενέ βρε δεν βαριέσαι, βρε δεν βαριέσαι αδελφέ κι εμείς οι άλλοι μα το ναι, κάνουμε πάρτυ ρεφενέ βρε δεν βαριέσαι, βρε δεν βαριέσαι αδελφέ
Έξω αστράφτει και βροντά, κάποιος διαβάτης περπατά χαμένος μες τη μπόρα. Κάπου δεν θα 'χουνε ψωμί, κάπου πεινάει ένα παιδί και κλαίει αυτή την ώρα.
Κι εμείς χορτάτοι μα το ναι, κάνουμε γλέντια ρεφενέ βρε δεν βαριέσαι, βρε δεν βαριέσαι αδελφέ κι εμείς χορτάτοι μα το ναι, κάνουμε γλέντια ρεφενέ βρε δεν βαριέσαι, βρε δεν βαριέσαι αδελφέ.
Πόσοι απόψε ξαγρυπνούν, σαν κολασμένοι τριγυρνούν και κλαίνε και πονάνε. Στάσου και σκέψου μια στιγμή, πόσοι σκοτώνονται στη γη την ώρα που γλεντάμε.
Kι εμείς οι τρεις στον καφενέ, τσιγάρο πρέφα και καφέ βρε δεν βαριέσαι, βρε δεν βαριέσαι αδελφέ κι εμείς οι τρεις στον καφενέ, τσιγάρο πρέφα και καφέ βρε δεν βαριέσαι, βρε δεν βαριέσαι αδελφέ. το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=tM23z4ehoWE
Πες μου που να βρω τώρα νερό και χώμα να πλάσω αγάπη να 'χει άλλο χρώμα Αφού η καρδιά μου φοράει ένα σώμα και τα φιλιά μου έχουν ένα στόμα
Σε σένα πάλι το μυαλό μου κολλημένο και δε σώνομαι τα λόγια μου μπερδεύω όταν σε βλέπω και αγχώνομαι Η γη κάτω απ' τα πόδια μου δονείται Παναγία μου και πάλι αναρωτιέμαι αφού ένα σώμα έχει η καρδιά μου και τα φιλιά μου μόνο ένα στόμα Αποτελεί σχεδόν μυστήριο που αλλάζω όλο χρώμα και στέκομαι μονάχος μου και σκέφτομαι συνάμα αυτό που ζω είναι χαρά ή μήπως κάνα δράμα;
Πες μου που να σε ρίξω, που να σ' αφήσω δάκρυ μου μονο, δάκρυ μου περίσσο αφού η καρδιά μου φοράει ένα σώμα και τα φιλιά μου έχουν ένα στόμα
Φυλακισμένη στο μυαλό μου τα κλειδιά που να τα έβαλα; Ν' ανοίξω για να φύγεις, από μέσα μου πως σ' έβγαλα να πω στον εαυτό μου μπας και ησυχάσω να πάω εκεί που μ' αγαπούν λιγάκι να κουρνιάσω κι ίσως να σε ξεχάσω εκέι μες στη ρουτίνα μου για κοίτα όμως είσαι πίσω απ' την κουρτίνα μου Στέρεψα από νερό, τέλειωσε και το χώμα και η καρδιά μου δυστυχώς έχει μόνο ένα σώμα
Πες μου που να βρω τώρα νερό και χώμα να πλάσω αγάπη να 'χει άλλο χρώμα Αφού η καρδιά μου φοράει ένα σώμα και τα φιλιά μου έχουν ένα στόμα
Τα έρμα τα φιλιά μου που φιλιά ποτέ δε χόρτασαν τα χείλη σου αν φίλαγαν θα 'νοιωθαν ότι γιόρταζαν και θ' άρχιζε η καρδιά πάλι να κοπανάει όπως βροντάει ο ουρανός που κλαίει όταν πονάει και μπάπα μπούπα οι βροντές χτυπάς στο λέω άλλες χορδές Ένα φιλί αν σου 'δινα, ένα φιλί στο στόμα θα 'κοβα τη γη στα δυο να βρω νερό και χώμα
Θέλω να σε φιλήσω κι ας αμαρτήσω τα μέσα μου με σένα να γεμίσω φοβάμαι όμως πως αν σ' αγγίξω άλλη πληγή καινούρια πως θ' ανοίξω Σ' έχω αγαπήσει, σ' έχω ποθήσει νερό εγώ, χώμα εσύ, κάτι θ' ανθίσει Μα η καρδιά μου φοράει ένα σώμα και τα φιλιά μου έχουν ένα στόμα
Για μένα ακόμα η φλόγα καίει Ό,τι κι αν γίνει θα σ' αγαπώ Μη με ρωτήσεις λοιπόν ποιος φταίει Όποιος κι αν φταίει θα πω εγώ
Αντίο λοιπόν αντίο Το χάνω κι αυτό το πλοίο Και κάνει Θεέ μου ένα κρύο Σαν γίνονται ένας οι δύο αντίο λοιπόν αντίο Το χάνω κι αυτό το πλοίο Και κάνει Θεέ μου ένα κρύο Σαν γίνονται ένας οι δύο
Ό,τι κι αν γίνει θα 'μαι κοντά σου Θα ικετεύω τον ουρανό Να μην πληρώσεις τα σφάλματα σου Να τα πληρώσω όλα εγώ Αντίο... το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=scZ5zh3wqpY
Με κάτασπρο πανί ένα καράβι απ' το πενήντα έχει να φανεί και συ βιδώθηκες μες στο λιμάνι με ανθοδέσμη που 'χει μαραθεί. Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί.
Σε εδίκασαν να σπαταλάς τα χρόνια σε μια ζωή χωρίς προοπτική. Χάνεσαι σαν το γλάρο στην Ομόνοια και όταν ψάχνεις λύση στην φυγή. Πληρώνεις όσο-όσο τα διόδια και κομματιάζεσαι στην εθνική. Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι Αριάδνη έχει μουγκαθεί.
Ποιος είναι ισοβίτης στο σκοτάδι ποιος αλαφιάζει δίχως πληρωμή; Ποιος σκύβει στους αφέντες το κεφάλι και ποιος τα βράδια κλαίει σαν παιδί; Ποιος ονειρεύεται πως κάποιοι άλλοι βγαίνουν και κάνουν πρώτοι την αρχή; Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί.
Ναυάγια ονείρων αρμενίζουν και τα κεφάλια γεμισαν σκουριά. Στα σούπερ μάρκετ τέλειωσε η ελπίδα και συ κοκκαλωσες στη σκαλωσιά. Πού πήγαν οι τρακόσοι του Λεωνίδα και τι θα πούμε τώρα στα παιδιά; Ηλεκτρικός Θησέας; Και τα λοιπά.
Φοβάσαι ότι θα 'ρθει καταιγίδα και θα μας πνίξει όξινη βροχή, βάλε σε γυάλα μέσα την πατρίδα και κρύψε την καλά μέσα στη γη. Μήπως την ψάχνουν σαν την Ατλαντίδα αφού η Πανδώρα ανοίγει το κουτί; Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μπερδευτεί.
Ψηφοθηρία, λόγοι κι εμβατήρια ποτέ δεν έφεραν την αλλαγή για αυτό και χάθηκες στα σφαιριστήρια και μες στα γήπεδα την Κυριακή. Τώρα καθώς κοιτάς τα διυλιστήρια ρωτάς ποιοι σ' έχουν βάλει στο κλουβί. Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει τρελαθεί.
Να κλείσεις θες πληγή θανατηφόρα και μες στα νέα ψάχνεις για δουλειά. Τα δάκρυα σου γίνονται μαστίγια και τον λαιμό σου σφίγγουν σα θηλιά. Όσα τα κέρδισες με τα μαρτύρια τα παζαρεύουν πάλι στα χαρτιά, τρέχεις να ψάξεις μες στα καταφύγια και βρίσκεις μιαν αιχμάλωτη γενιά.
Μια πλαστική ανέμισες σημαία, πίστεψες σ' έναν άγνωστο θεό κρέμασες το μυαλό σε μια κεραία ειδήσεις σίριαλ και τσίχλα ροκ. Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν τα λάθη κλέβουν τον καιρό; Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν το ψέμα σέρνει τον χορό;
Ζωγράφισε έναν ήλιο στο ταβάνι, μίλησε με τ' αγέρι της νυχτιάς και χόρεψε μαζί με τη σκιά σου στους ήχους μιας αδύναμης καρδιάς. Πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς. το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=m9rOkmTKFHI
Στο δωμάτιο εδώ με τους καθρέφτες οι εικόνες σου παραμορφωτικές με χαμένες συνυπάρχουν μουσικές μ' ανθοδέσμες με λικέρ και με αγάπες συμπτωματικές
Στο δωμάτιο εδώ με τους καθρέφτες ενεδρεύει ένας ήχος συμπαγής και γελάς και γελάς ευτυχισμένος και μιλάς γι απόπειρα προσαρμογής
Στο δωμάτιο εδώ με τους καθρέφτες τα πολύφωτα σου εκτυφλωτικά να φωτίζουνε αποκαλυπτικά τις ρυτίδες τις ουλές και τις σιωπές σου έτσι ξαφνικά το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=2TO6WNXWixQ
Στο παρακάτω σύνδεσμο ερμηνεύει η Χαρούλα Αλεξίου.
Η εκτέλεση της συμπεριλήφθηκε στην ανθολογία "Κύκλοι"
Όσο κρατήσει η ζωή κρατεί κι ο θάνατος. Ώρα να σκεφτώ τα μελλούμενα σωριασμένα αιφνίδια στο χθες. Φοβερή ασυνέχεια: ο πλούτος μου είναι το στήθος μου. Γι αυτό ποτέ δεν παζάρεψα το ηλιοβασίλεμα και ταξιδεύω σίγουρος, όσο η μίνθη ταξιδεύει και το ασπροθύμαρο.
Απλώνουμε τα χέρια στον ήλιο-στον ήλιο και τραγουδάμε και τραγουδάμε. Το φως κελαηδάει, άιντε κελαηδάει στις φλέβες του χόρτου και της πέτρας. Άξιζε να υπάρξουμε για να συναντηθούμε.
Αγαπούμε τη γη, τους ανθρώπους και τα ζώα. Τα ερπετά, τον ουρανό και τα έντομα. Είμαστε, είμαστε κι εμείς όλα μαζί. Μαζί κι ο ουρανός και η γη.
Απλώνουμε τα χέρια στον ήλιο-στον ήλιο και τραγουδάμε και τραγουδάμε. Ο ήλιος με φωνάζει, ο ήλιος με φωνάζει. Χαρά, χαρά. Δεν μας νοιάζει τι θ' αφήσει το φιλί μας μες στο χρόνο και στο τραγούδι.
Στίχοι: Αντώνης Ανδρικάκης Ώρα μηδέν κι εσύ μονάχος τριγυρίζεις πες μου τι βρίζεις σε ποιον ελπίζεις στο ίδιο θέμα αγωνίζομαι κι εγώ να πολεμήσω, να πολεμήσω ότι με πνίγει και μου λέει πώς να ζήσω
Ώρα μηδέν στην θυμωμένη πολιτεία απόψε δεν μας σώζουνε τ' αστεία ότι πιστέψαμε το άρπαξε η μπόρα όλα τελειώνουν ή αρχίζουν τώρα
Τώρα στα μάτια σου ορμάνε παρελάσεις πως να περάσεις να ονομάσεις όλα τα πράγματα που χρόνια κουβαλάς πως να προφτάσεις τι να προφτάσεις πού να βρεις μέτρα φιλικά να κουβεντιάσεις
Τώρα στα μάτια σου γυρνάνε παραστάσεις τα παιδικά σου χρόνια και οι φάσεις και φορτωμένος με χιλιάδες διαδόσεις τα όνειρά σου πως να ξεπληρώσεις
Γίνεται θόρυβος μα τίποτα δεν μένει είμαστε ξένοι, είμαστε ξένοι νύχτες πολύχρωμες κι εγώ να προσπαθώ να πολεμήσω, να πολεμήσω ότι με πνίγει και μου λέει πώς να ζήσω
Είναι ο θόρυβος που άλλαξε τον χρόνο πιο πέρα απ' την χαρά και απ' τον πόνο ότι πιστέψαμε το άρπαξε η μπόρα όλα τελειώνουν ή αρχίζουν τώρα
Η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι κι όσα για σένα είχες ελπίσει έχουνε τώρα πια όλα σβήσει η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι
Σκιά ήταν ό,τι για ζωή αγαπήθη ήχος στεγνός μιας άδειας λέξης σαν ήρθε η ώρα να διαλέξεις είπες ας φράξουν τη φωτιά άλλα στήθη
ποτάμι που έχει μείνει ξερή η κοίτη πώς να `χεις έτσι ξεστρατίσει σου άξιζε σένα αλλιώς να ζήσεις η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=Whty3i1ElsU
Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους
στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.
Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.
Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.