Στα απλά ανασαίνει η ζωή
σε μια κούπα αχνιστό καφέ
στη μυρωδιά του ζεστού ψωμιού
σε μια λέξη, μια ματιά
σ’ ένα σφίξιμο χεριού
στο «πρόσεχε» της μάνας.
Στα απλά χαμογελά η ζωή
στο φως που λάμπει πάνω στα βότσαλα
στο κύμα που αγκαλιάζει το χρόνο
με τα γαλάζια του όνειρα
στο αεράκι που χαϊδεύει το πρόσωπο
με τη δροσιά του Θεού
στο γέλιο που σπάει τη σιωπή
μια ηλιόλουστη Κυριακή.
Στα απλά κρύβεται η ζωή
εκεί όπου δεν χωρά βιασύνη
όπου η μέρα ανοίγει διάπλατη
και η κάθε στιγμή αλλάζει το νόημα
όμορφη μες την απλότητά της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου