ΚΩΝ/ΛΙΣ 1910

ΕΒΡΕΧΕ δυνατά και φυσούσε 
Έτρεχε από σπίτι σε σπίτι 
έτρεχε μεθυσμένος στα πουταναριά του Γαλατά

Ώ φιληνάδες μου
το αγκάλιασμά σας φέρνει τον θάνατο
Πως τον ζυγώνω σαν μας μυσταγωγεί η Αφροδίτη
Με σα ςθαρρώ θα αναστήσω απ΄ την τέφρα το γένος μου
και τον μαρμαρωμένο βασιλιά. 

Ποιητική Συλλογή :ΕΚ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ 

ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (εκδοσεις ΑΓΡΑ) 

Εκ του Μετώπου (απόσπασμα)

1918
--------


Απέθανε στο μέτωπο ο Μπαλάσκας
Ήτο ένα λαμπρό λεβέντικο παιδί
Ή Δ/νις Κλεονίκη εκ Σεβαστουπόλεως
ψάλλει το Υπερμάχω και θρηνολογεί


- Ορίστε τα που ήσουν κι εσύ
υπέρ της "εξόδου"



εκ του μετώπου

Τα γιασεμιά σου τα έκρυψα στο συρτάρι μου
μην κάνω ξεχασμένος και τα μυρίζω
μπροστά στον Κωνσταντίνο

Έσφαλα και συχνά αμάρτησα
εζήτησα όμως πάντα το αγαθό

Η ψυχή μου ματωμένη
από τους φίλους που έχασα
από την φρίκη του πολέμου .

Αδριανούπολη 1920

ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ το αυτό επιθυμώ 
και δια σέ. Η ζωή εδώ φτηνή 
2,5 δραχμές το κοτόπουλο 
Εγνωρίσθην με όλους τους ανωτέρους 
υπαλλήλους και με πολλούς εμπόρους 
Τούρκους κι Οβριούς 
Τα βράδια μελέτη είτε χαρτί 

Δια όσα μου γράφεις: 
Ας γίνομε κι ολίγον Βέλγοι 
Παντελή μου 
Αλλιώς πολύ φοβούμαι 
πάει χάθηκε το γένος!

Η ΖΩΟΦΟΡΟΣ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

  

Ψάρια μικρά μεγάλα με το στόμα ανοιχτό

τέρατα δύτες κολυμβητές

στρατιές λογχοφόρων ο δράκος

που θα μας καταβροχθίσει όλους

γυναίκες πάνω σ’ ατίθασα άλογα

αρχαίες νεκρικές πομπές

Το γαϊτανάκι της φαντασίας

η ζωοφόρος του ουρανού

τέρπει τρομοκρατεί

Σαν το απειλητικό σάπιο

πορτοκάλι ξεπρόβαλε απ’ τα βάθη

της γης στοιχειωμένο

Θέλει να μας επιβληθεί

να μας αφανίσει

Αλλά θ’ αντισταθούμε

Νίκος Αλιφέρης (βιογραφικό)

Ο Νίκος Αλιφέρης γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Μαθηματικά και Φιλοσοφία στο Λονδίνο και το Παρίσι αντίστοιχα. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Άβυδος (Άγρα, 1994), Eκ του Mετώπου (Άγρα, 1998), Προσωπογραφίες και άλλα ποιήματα (Άγρα, 2005).

Έχει μεταφράσει: τα Γράμματα από την Ελλάδα του Γ. Φλωμπέρ (Άγρα, 1984), τις Φιλοσοφικές επιστολές του Βολταίρου (Αλεξάνδρεια, 1990), το Φινιστέρε και άλλα ποιήματα του Ε. Μοντάλε (Άγρα, 1995), το  Hμερολόγιο του ΄72 του Ε. Μοντάλε (Άγρα, 1999), το  Περί ποιήσεως (Άγρα, 2005).

Το 2013 θα κυκλοφορήσει σε μετάφρασή του από τις εκδόσεις Άγρα το Ημερολόγιο του ΄71 του Ε. Μοντάλε.

 

το διαβάσαμε:  http://agrapublications.blogspot.com

ουράνια γατα

Σάντρα βασίλισσα του φεγγαριού
Μαύρη σφίγγα θρονιασμένη στην ψάθα
Της Ερήμου

Είσαι η ουράνια γάτα του θεού Ρα
Που πάλεψε το σκοτάδι της νύχτας
Αγγελιοφόρος μηνυμάτων κρυφών
Η χαρμοσύνη της γονιμότητας

Τριγυρνάς στους κήπους του Νείλου
Το αστέρι ανάμεσα στα μάτια
Κάτω από την σελήνη που στάζει
Ευωδιά από γιασεμί

Κι έπειτα έρχεσαι κι εδώ σε μας
Εμφανίζεσαι μεγαλοπρεπής
Σ’ ένα πλατύσκαλο
Και ξαφνικά γεννιέται ένα ποίημα

εκ του μετωπου

Τα γιασεμιά σου τα έκρυψα στο συρτάρι μου
μην κάνω ξεχασμένος πως τα μυρίζω
μπροστά στον Κωνσταντίνο
Έσφαλα και συχνά αμάρτησα
εζήτησα όμως πάντα το αγαθό
Η ψυχή μου ματωμένη
από τους φίλους που έχασα
από την φρίκη του πολέμου

Νίκη

Σημαίες και λάβαρα υψώνονται
μέσα στο πανδαιμόνιο της νίκης
ζητωκραυγές αλαλαγμοί ανεμίζουν
από χαρά κι οι δαίμονές μας
φεύγουν τρομαγμένοι.

Μας καρτερούν
σαν ξεπροβάλλει η άλλη μέρα
στην γωνιά του κρεβατιού

δημιουργώντας τριγύρω ένα κενό
απειλητικό που χαίνει.

Ἀφροδίτες

Λαχταριστὲς Ἀφροδίτες
μὲ καλλίγραμμα μέλη
ἀκόρεστα μεγάλα μάτια
καὶ μικρὲς ψυχές
Θὰ σᾶς βάλω στὴν κόλαση
τὴν καθεμιὰ καὶ σ’ ἕνα κύκλο.
Στὸν κύκλο τῆς λαγνείας
τῆς πλεονεξίας
τῆς φιλαργυρίας, τῆς σπατάλης
τοῦ δόλου, τῶν ὑποκριτῶν
Στὸν κύκλο τῆς ἀνυπαρξίας καὶ τῆς λήθης.
Στὸ βάραθρο τοῦ μηδενός

ουράνια γάτα

Σάντρα βασίλισσα του φεγγαριού
Μαύρη σφίγγα θρονιασμένη στην ψάθα
Της Ερήμου
Είσαι η ουράνια γάτα του θεού Ρα
Που πάλεψε το σκοτάδι της νύχτας
Αγγελιοφόρος μηνυμάτων κρυφών
Η χαρμοσύνη της γονιμότητας
Τριγυρνάς στους κήπους του Νείλου
Το αστέρι ανάμεσα στα μάτια
Κάτω από την σελήνη που στάζει
Ευωδιά από γιασεμί
Κι έπειτα έρχεσαι κι εδώ σε μας
Εμφανίζεσαι μεγαλοπρεπής
Σ’ ένα πλατύσκαλο
Και ξαφνικά γεννιέται ένα ποίημα

Μυτιλήνη

Θα γεράσουμε κι ίσως πεθάνουμε εδώ
Στο απρόσμενο πέτρινο σπίτι
Στον κήπο μύστη
Μιας ζωής πιο κρυφής
Η Ιωνία θα ξεπροβάλλει αντικρύ
Στολισμένη την άσβεστη λάμψη
Των πανάρχαιων θρύλων

πλεύσεις

Κορίτσια της πρώτης νεότητας
Που αρμενίζετε για τα σαράντα
Σκορπίζετε το αινιγματικό χαμόγελό σας
Στον ύπνο μου και τον φωτίζετε
Γυναίκες πια ανεμίζετε
Τα αργυρά σειρήτια των μαλλιών σας
Στα σκαλοπάτια του Λυκαβηττού
Κορίτσια που δεν ενωθήκαμε ποτέ
Μιαν άλλη ένωσή μας καρτερώ
Μιαν άλλη νεότητα.
Κορίτσια των πρώτων φωτισμών
Και των πρώτων ανοίξεων