Θωμαή Δ. Ζορμπάκη (βιογραφικά στοιχεία)

Η Θωμαή Δ. Ζορμπάκη γεννήθηκε το 1973 στην Νότια Αφρική από έλληνες μετανάστες. Μεγάλωσε και τελείωσε τα μαθητικά της χρόνια στην Αθήνα όπου και εργάστηκε ως ιδιωτικός υπάλληλος. Ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί στο λογοτεχνικό περιοδικό Μανδραγόρας τεύχος 37, στο Λογοτεχνικό Καφενείο, στο Αλωνάκι της Ποίησης και  στο περιοδικό Ποιείν.  

Χειμώνας

ήρεμα πέφτει η νιφάδα,
φορά μονάχα απόχρωση ημέρας.

Ερημιά

κάτω από το μοβ δέντρο
μιά λάμπα φωτίζει την πλατεία
στο πέτρινο παγκάκι μονάχη μου καπνίζω
ο έρωτας κοιμάται κι η ώρα είναι τρεις
από την κοντινή λεωφόρο δεν φτάνει η βοή των αυτοκινήτων
τα παράθυρα στα σπίτια των ανθρώπων είναι κλειστά
το φεγγάρι είναι κίτρινο
το τραίνο πέρασε από τον σταθμό χωρίς κανέναν επιβάτη.

ΗΛΙΟΣ

Βρήκαν τα όμορφα ροζ τριαντάφυλλα
το πάραυτα
και τα κραγιόν
ημίγλυκο λικέρ της συμφιλίωσης
στην κάθε ανοιξιάτικη μέρα
ένα κομψό παγόνι στα μόβ
ένα εύκολο αντίγραφο
σαν τις βιολέτες του καλοκαιριού
και είναι η θάλασσα
και μη γυρέψεις κύμματα, αγέρι και τραγούδι
το άλφα πάντοτε να αγνοείς.

δάκρυα

ήλιος και αρμονία
χιόνι πάνω στα νούφαρα
στιγμές που εσύ χάνεσαι
στα πρωινά του κρύου

ο λεύκος και το ασπροβούνι

στάθηκα στην σκιά ενός δέντρου, ο ήλιος ήταν ψηλά
το αγέρι γυρνά στον ήχο
απέναντι το σύννεφο μιά κρύα βρύση
και 'γω χάνω το πρόσωπο μου

τώρα κοιτώ τον χρόνο πίσω
αναζητώ, αναρωτιέμαι
το πρόσωπο το παιδικό

κι επιστρέφω στο σπίτι, στο πέτρινο μικρό χωριό

κι όλο το λίγο μεγαλώνει όπως το εγώ

Έξι χαϊκού για την Άνοιξη

όμορφη Άνοιξη,
στο χορτάρι
μια πασχαλίτσα.

--

μια πεταλούδα
κρύβεται
στη σκιά του μεσημεριού

γλυκιά μελωδία της αλήθειας
χρώμα λευκό, του Μάρτη.

--

γκρίζα τα σύννεφα,
σε περιμένω.
πέφτει βροχή

--

τρέχουν τα σύννεφα
κερί ανάβω
στην εκκλησιά

--

άγνωστοι ήρωες
χτίζουν την Άνοιξη.
Λευκή σελίδα.

--

πέρασμα
όλα είχαν τελειώσει
εσύ και η μουσική