Ακόμα μια φορά / Κουλάκης Γιάννης

Φεύγεις απότομα
κι αλλάζεις όνομα
χάνεσαι μεσ' τις νυχτιές,
οι ιστορίες σου
είναι αμαρτίες σου
από αγάπες παλιές,
σκορπάς τα χάδια σου
στ' άγρια σκοτάδια σου
ήχοι! ανάσες! φωτιά!
σκέψεις ανόητες
μα πάντα γνώριμες
μεσ' την τρελή σου τροχιά!
Ακόμα μια φορά!

«Μέσα στα σύννεφα» Ποιητική Συλλογή του Γιάννη Κουλάκη / Εκδόσεις Κορνηλία Σφακιανάκη 2010

ΧΛΩΜΗ ΑΝΑΜΝΗΣΗ

Χλωμή ανάμνηση
Δίχως χρώματα

Φθαρμένη απ’ το χρόνο
Στέκεις μπροστά μου και τα κομμάτια σου
πέφτουν σαν φθινοπωρινά φύλλα στο απέραντο κενό.

Καίγεσαι στη φωτιά των καιρών
Λιώνεις! Γίνεσαι στάχτη

Ο άνεμος θα σε σκορπίσει στην αιώνια ανυπαρξία!

Κουλάκης Γιάννης (μικρό βιογραφικό)

Ο Γιάννης Κουλάκης γεννήθηκε στη Κω. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός στο χώρο της ειδικής Αγωγής.  Το ποίημα του :  ‘’Της αυγής’’ απ’ την ποιητική συλλογή "Μέσα στα σύννεφα", έχει μελοποιηθεί απ’ το συγκρότημα "Κρυφές Αλήθειες"  Είναι τακτικό μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος

Ποιητικές Συλλογές:

• 2010 / «ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ» / Εκδόσεις Κορνηλία Σφακιανάκη 

Κόκκινη Μέρα / Γιάννης Κουλάκης

Περπατήσαμε σε δάση τρυφερά,

Ξαπλώσαμε σε κάμπους ανθισμένους

Γνωρίσαμε τα παιδιά της άνοιξης

και γευτήκαμε τους καρπούς της!

Κολυμπήσαμε στο ηλιοβασίλεμα

και τη νύχτα αγκαλιάσαμε το φεγγάρι!

Ταξιδέψαμε στα αστέρια,

στο βασίλειο που ανήκουν

και ζουν τα όνειρά μας!

NEOΣ ΗΛΙΟΣ / Γιάννης Κουλάκης

Χαράματα στου ορίζοντα την άκρη
Ο ουρανός τον ήλιο εγκυμονεί

Θα πλημμυρίσει το φλογισμένο δάκρυ
Πάνω στου αιγαίου το γαλανό κορμί
Η ελπίδα σαν λουλούδι θα ανθίσει
Και τα πουλιά θα αρχίσουμε γιορτή
Την σκοτεινιά του κόσμου θα φωτίσει
Η αχτίδα που θα γεννηθεί.

Ακούω τη σιωπή σου / Κουλάκης Γιάννης

Ακούω τη σιωπή σου και λέει τόσα πολλά!
Νιώθω την ανάγκη σου για ελευθερία
Τη δίψα σου για ουρανό
Το βλέμμα σου έτοιμο να εκραγεί,
γυρεύει καινούργιες εικόνες! Εικόνες γαλήνης!
Ευτυχισμένα πουλιά! Χαρούμενα χρώματα
Αγνούς ήχους! Αγνό φως!
Ακούω τη σιωπή σου! Τη φωνή της ψυχής σου!
Τα όνειρα σου που φωνάζουν!
Ακούω τα κύματα της ταραγμένης θάλασσας σου
που αναζητά την ηρεμία!
Τη λαχτάρα της ψυχής σου που προσμένει το πέταγμα
Το άνοιγμα των φτερών σου
Ακούω τη σιωπή σου....