Φλόγα

Ένας χείμαρρος ασυγκράτητος
Παρασέρνει μ΄ορμή την φλόγα
του πάθους σου,
που καίει την πρόσκαιρη τρέλα σου.

*

Δυναμώνει ο φόβος της απόρριψης.
μεταβάλλει αγνώριστα
την υπέροχη λάμψη
των ματιών σου.

*

Αλλάζει όψη το πεπρωμένο σου,
μακραίνουν οι σκιές,
αφήνοντας πνοή ζωής,
σμιλεμένη
από το φως της μέρας
πάνω στο πρόσωπο
ενός ημίθεου.

*

Κρατώ αυτή την εικόνα
Ανέγγιχτη ψυχή μου ακόμη,
Μη με προδώσεις !!!!

( Εικαστική ποιητική συλλογή "' Δύναμη ψιθύρων"")

Δεν είσαι εκεί

Ρουφώ το άρωμα της φύσης
και νοιώθω στην καρδιά μου
το σκίρτημα του έρωτα!
Μα δεν είσαι εκεί!

Πάνω στο χώμα
νοιώθω τη λάμψη του ήλιου
να με τυφλώνει,
μα τη νικώ με τη σκέψη σου.

Κι ας μην είσαι εκεί!

( Απο την εικαστική ποιητική συλλογή μου "' ΄Εναστρη σιωπή"")

Μυθικός Θεός

Βαθυπράσινα μάτια
σαν μυθικός Θεός
μπροστά της στάθηκε. *
Ρίγησε όταν τον αντίκρισε.
Έφτασε μόνο μια στιγμή
να ερωτευθεί αληθινά.
*
Ποιος στα νιάτα του
δεν κάνει όνειρα
να φτάσει όσο μπορεί ψηλά;
*
Μα τι του μένει
όταν όλα
χάνονται μέσα στη φθορά;
*
Πέρασε ο χρόνος για κείνη.
Τίποτα δεν άλλαξε με τον καιρό,
μόνο μια ελπίδα
ν΄αντικρίσει
ξανά τον μυθικό Θεό.
*
Άγγιξε η ελπίδα την ευχή της,
μα δεν μπόρεσε να κρύψει
την κραυγή της,
τους λυγμούς της.
*
Ποιος πήρε τα νιάτα του,
την τόση ομορφιά;
*
Χρόνε αδυσώπητε εσύ;

Ανάμνησή μου φώναξε,
μείνε όπως τότε
που ερωτεύτηκα
ένα μυθικό Θεό...

( Εικαστική συλλογή "" ΄Εναστρη σιωπή"" )

Στον θόρυβο τ΄ανέμου

Είδε τον έρωτα να φεύγει
και οι φωνές της να χάνονται
μεσ΄στον θόρυβο τ΄ανέμου. *
Ανέμελη νιότη.
Κοίτα τ΄αστέρια
που χαμογελούν,
και φέρνουν φως
στο δρόμο της αγάπης.

*
Όταν ζητάς αυτό που θες
αν και πόνο στην αρχή σου δώσει,
μια ευχή ορμητικά κυλά
για τον ερχομό
μιας καινούργιας αγάπης!!!

(Ποιητική συλλογή ''Κρατώ ένα αστέρι")

Αιωρούμαι

Αιωρούμαι
στην άκρη μιας αχτίδας
που η άχρωμη λύπη
δεν την αφήνει να λάμψει.

*
Αιωρούμαι όταν ο πόνος
απογυμνώνει τα χαμόγελα
στα χλωμά πρόσωπα
κάποιων που υποφέρουν
στην άλλη άκρη της γης.

*

Γλιστρά το βλέμμα μου
πάνω στις πλαγιές των λόφων
όταν οι πρώτες αχτίδες του ήλιου
φωτίζουν το υγρό χώμα
του χειμώνα.

*

Δυναμώνει το χάδι του ήλιου
τα απλά συναισθήματα αγάπης
που εναποθέτω σαν αγνή εικόνα
καρδιάς και νου στα χαμόγελα
των ονείρων μας.

( Από την εικαστική ποιητική συλλογή "" Δύναμη Ψιθύρων "")

Η θλίψη του χρόνου

Πάλεψες μέσα σου
να διώξεις τη θλίψη
που σου άφησε ο χρόνος

Δεν άφησες όμως να σ΄αγγίξει
να σε ισοπεδώσει,
στο πέρασμά του.

Πήρες όλη την ορμή,
τη δύναμή του,
χωρίς να φοβάσαι
την αβάσταχτη οδύνη,
που σου έμεινε όταν έφυγε
παίρνοντας μαζί του
την ανέγγιχτη νιότη σου...

( Από την εικαστική ποιητική συλλογή '' Έναστρη σιωπή'' )

Μόνος

Μετά τη βροχή
έσβησαν τα ίχνη σου
πάνω στην άμμο.
*
Οι αχτίδες του ήλιου
άφησαν μια πνοή
από χρώματα ουράνιου τόξου.

*
Μα εσύ έμεινες εκεί.
Κοιτούσες τον ορίζοντα
και περίμενες
εκείνο το ηλιοβασίλεμα.

*
Μόνος αυτή τη φορά,
αναζητούσες την αγάπη σου,
μα εκείνη χάθηκε σαν σκιά
όπως ήρθε!

( Από την εικαστική ποιητική συλλογή '' Έναστρη σιωπή" )

Ένας ξέπνοος κόσμος

Μέσα σ΄ένα ξέπνοο κόσμο
ο χρόνος δεν κατάφερε να λιγοστέψει
την αντοχή μου για την αγάπη σου.
Μόνο μια αμυδρή σκιά που μ΄ακολουθεί,
σαν εξαγριωμένη αίσθηση
ή εγκατάλειψη συνήθειας
πιότερο κι΄απ΄την μοναξιά!
*
Σβήνει μια ανάμνηση απ΄το παρελθόν
που δεν πληγώνει πια.
Προχωρά το μέλλον.

*
Αφήνω τους στοχασμούς μου
να εξαγνίζονται
στις ιριδιζουσες ψιχάλες
που πέφτουν στο σκοτάδι.

*
Σε συναντώ αλήθεια μου
στην άκρη μιας ελπίδας
σαν άγγιγμα τ΄ανέμου
σε ψίθυρους βροχής
πάνω στο χιόνι!!!!

( Απο την εικαστικη ποιητική συλλογή " Δύναμη Ψιθύρων" )

Αδιανόητη φυγή

Η μορφή σου μια εικόνα,
που σταμάτησε
την ανάσα του χρόνου,
αψηφώντας την μοναξιά.
*
Μέσα απ΄της απουσίας το ψέμα
μιας αδιανόητης φυγής ,
θλίψη κι΄αγάπη αντάλλαξαν ένα λυγμό,
στην ανάμνηση ενός ονείρου
πριν ακόμη γεννηθεί.
*
Προσπερνώ τη λύπη
νικημένη απ΄την αγάπη.
Δεν τραυματίζω πια την ψυχή μου.
Ακουμπώ στα χαμογελά της...

( Από την εικαστική ποιητική συλλογή "'Δύναμη ψιθύρων"

Στην Αχλή του Φθινοπώρου

Τι να όρισε η μοίρα μου όταν σε γνώρισα;
Nα είμαι μια παρουσία στο πλευρό σου;
Kι εκείνη η έρημος που με ακολουθεί παντού;
Mοιάζει σαν το άγριο άλογο,
που καλπάζει μ'οργή
μες την αχλή του φθινοπώρου
και χάνεται στην ανατριχίλα του δάσους

Κι έγω, κλαίγοντας
χαμένη αναζητώ
διψασμένα μια στάλα βροχής
ν'απαλύνει το πρόσωπό μου
να ξεδιψάσει τα χείλη μου!

Δύναμη ψιθύρων (απόσπασμα)

Μιλησέ μου
να κρατήσω
τις χαρές που απόμειναν.
Να διαβώ δρόμους
που ακόμη δεν κατέχω.
Να θωρώ αγάπες να φωτίζουν
με κρίση δίκαιη και σωστή
του ταξιδιώτη νου.

*
Ταξιδεψέ με εκεί ψηλά
ν΄ακούσω ήχους αστεριών
ν΄αγγίζουν το χρώμα της ερήμου.

(Κοίταξε την πρώτη αχτίδα της αυγής)

Κοίταξε την πρώτη αχτίδα της αυγής
πόσο ταιριαστά ακολουθεί τη μέρα.
*
Η κίνηση του κόσμου,
σ΄άφηνε πίσω
εκεί που οι αχτίδες δεν τρυπώνουν
στα καρδιοχτύπια των ερωτευμένων.
*
Δεν τους εμποδίζουν οι δρόμοι.
Τ΄ονειρά τους τόλμηααν ν΄ αγγίξουν,
αν και κάποιοι θολά θωρούν, όμως,
τίποτα ο έρωτας να σβήσει δεν αφήνει.
*
Ανέβα ψυχή μου να παραδοθείς,
στον έρωτα του χρόνου,
πριν φύγουν αυτοί που αγαπούν,
γιατί τους νόμους αψηφούν.
*
Επαναστάτες στην ζωή τους μένουν.
Γνώση η δύναμη του νου τους.
Το μόνο που ζητούν,
ανέγγιχτη ν΄επικρατεί
η αρετή τους !!!!

( Απο την εικαστική ποιητική συλλογή ''Δύναμη Ψιθύρων ")