(Ημουν εδώ πριν από εσένα)

Ημουν εδώ πριν από εσένα.
Θα φύγω από εδώ πριν από εσένα.
(Ησουν μπροστά όταν σου είπα
Οτι σ' αγαπάω;)
*
(Αραγε η περιγραφή
Του μέλλοντος
ήταν η σωστή;)
*
Ανάσα μεγάλη ανάσα
Βαθιά ανάσα με αναστεναγμό
Νυχτώνει παντού με δυσκολία
Ο πιο ασφαλής τρόπος
Για να φανερωθώ.
*
Εύκολη συνήθεια να γράφεις.
Δύσκολη συνήθεια να ζεις.
Στον κήπο μοιραία παίζουν ξένα
στρουμπουλά παιδάκια
Συνεχίζεται η ζωή από μακριά
*
(Σου είχα τάξει τον ουρανό
με τ' άστρα.
Βρήκες τίποτα;)

Ποιήματα από τη συλλογή Λέει ότι είναι κήπος,
Εκδόσεις Γαβριηλίδης 2012

Η ωραιότερη εικόνα του κόσμου

*
όλο το αλφάβητο σε μια
ερώτηση
με αγαπάς;
όλο μου το αλφάβητο
για μια απάντηση
με αγαπάς; 

*
γιατί ξαφνικά μιλάω πολύ;
για να ξορκίσω
την πεζογραφική διάθεση
που φέρνει ο χρόνος



*
κοιτάζω με τις ώρες το ποτάμι
κολυμπάει το μυαλό
άσπρο στο καράβι
όλα δεν έχω
γυρίζω να φύγω δεν υπάρχω
ένα κορίτσι στην όχθη
είμαι η μνήμη της
ευγενική βροχή
η ωραιότερη εικόνα του κόσμου

*
περιμένω στην όχθη
να με δεχθεί το ποτάμι
ανεβαίνω αργά στη βροχή
φιγούρα κάνω γιατί πετάω
αμίλητη για καιρούς πολλούς
πέφτω με τα μούτρα
χωρίς καμιά κομψότητα
να πνιγώ θεαματικά

το ξέρω ότι λέω τα ίδια
η αρχή μοιάζει στο τέλος
άσε που η ζωή

τα ψηλά δέντρα της γαλλικής επαρχίας'

Ι.

Αν έγραφα ένα ωραίο ποίημα

Θα σου το χάριζα.

Όλα γύρω θ΄αναιρούσαν

Το ωραίο ποίημα

...

Εκείνα τα χρόνια φυσούσε

...

Ένα μοτέλ

Φαινόταν δε φαινόταν

Περίπου στην άκρη του κόσμου

Στα φώτα του μικρές γραμμούλες

Τις μετρούσε ο θάνατος

Και τις έσβηνε.

...

Ήτανε όμορφος με μάτια ασυνόρευτα

...

Στις κουρτίνες τ' αεράκι δε φαινόταν.

Βαριές κουρτίνες γεμάτες μυστικά.

Στέκονταν αντικριστά.

Σαν να είχαν γεννηθεί γι' αυτό.

...

ΙΙ.

Πετιέμαι γιά λίγο έξω

Διακρίνεται άδεια η θέση

...

Βαδίζεις γιά να φτάσεις παντού.

Πουθενά αλλού.

...

Ησυχία ακίνητη σχεδόν αληθινή

...

Αποσπάσματα από το  βιβλίο της Μαρίας Κούρση, Τα ψηλά δέντρα της γαλλικής επαρχίας