Πάμπος Κουζάλης (μικρό βιογραφικό)

Ο Πάμπος Κουζάλης γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1964. Σπούδασε Αρχαιολογία – Ιστορία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Απέκτησε Master in Classical Studies στο Open University UK. Εργάζεται ως φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση. 

Έχει εκδώσει δύο ποιητικές συλλογές: 

• «ραπτός λόγος», εκδόσεις Παράκεντρο, Λεμεσός, 2003.
• «ένα», εκδόσεις Παράκεντρο, Λεμύθου, 2011.

Πώς;

Αλήθεια πώς να σου εξηγήσω
γιατί φιλούσαμε το ψωμί
που είχε πέσει στο πάτωμα;
Αλήθεια πώς να σου εξηγήσω
γιατί μαζεύαμε τα ομορφότερα λουλούδια
για τον επιτάφιο;
Αλήθεια πώς να σου εξηγήσω
γιατί, όταν κάποιος έφευγε ταξίδι,
ρίχναμε πίσω του νερό;
Αλήθεια πώς να σου εξηγήσω
γιατί στρώσαμε τα κρεβάτια μας
πριν φύγουμε κυνηγημένοι απ’ τ’ αλεξίπτωτα
που πέφταν στην αυλή μας;

Τελωνείο

-Τι έχετε να δηλώσετε;

-Λίγο αλάτι

να ξυπνάει τις πληγές

Μια σημαδούρα

για να βρίσκουν το βυθό τους

οι αναμνήσεις

Ένα χαρτοκόπτη

ν' ανοίγει δρόμο

στις άγραφες μέρες

Κι ένα ψαλίδι

για τα εγκαίνια

των νέων συνόρων

Αύριο

Περίοπτα στην προθήκη τους
οκτώ λογιών στεφάνια
Δάφνη ανθισμένη
νικητές
να στέψει αυριανούς
Περίτεχνα πλεγμένη ελιά
και δυο κλαδιά του πεύκου
Δίπλα, της μέθης ο κισσός
και σέλινο του πένθους
Όποιος κρασί θέλει να πιει
ρόδα για τα μαλλιά του
Κι όποιος περνάει απέναντι
παίρνει λευκά λουλούδια
Μα η Αφροδίτη με μυρτιά
τον έρωτα κυκλώνει
Κι εμένα;
Ποιος ξέρει άραγε
τι στεφάνι θα μου ξημερώσει

Ξενοδοχείο Δέλτα

Χτυπούσε το τηλέφωνο κι εγώ απαντούσα Δέλτα

Τα άλλα είκοσι τρία γράμματα κάθονταν ήδη σε τραπέζι γιορτινό

ορθογώνιο και μακρύ

απόσταση ασφαλείας

να μην μπορούν τα κρύσταλλα να σμίξουν

Σε μισή ώρα θα άλλαζε ο χρόνος

Ο καινούργιος έξω απ' την πόρτα

μάθαινε τα λόγια του

κι εγώ επαναλάμβανα το γράμμα Δέλτα

Στην άλλη άκρη της γραμμής ευχές μακρινές

ζητούσαν να μπουν στο δωμάτιο εκατόν τρία, πεντακόσια ένα

σ' ένα δωμάτιο

Στις δώδεκα παρά δέκα άφιξη για μονόκλινο

Ταυτότητα παρακαλώ

Αλβανός είμαι

Δουλεύω στις γεωτρήσεις με Κύπριους

Όταν με σταματά η αστυνομία

μιλάω κυπριακά και μ' αφήνουν ήσυχο

Δέλτα, παρακαλώ! Όχι, απουσιάζει

Θα του το πω πως αλλάζει ο χρόνος σε λίγο

Στον πάγκο της υποδοχής, δώδεκα παρά δύο

δυο ποτήρια πλαστικά με κόκκινο κρασί βαρελίσιο

λαδοτύρι και ψωμί

Στην υγειά σου!

Πώς λέμε Καλή Χρονιά στα Αλβανικά;

Μικρές απαγγελίες

Μονήρης και κατηφής Δεκέμβριος

ζητεί Αλκυονίδα μέρα

για φωτερό σκοπό

***

Ζητείται

αποχαιρετιστήριο βλέμμα

σε παραμεθόριο σκίρτημα

για επείγουσα

σιδηρόδρομη αναχώρηση

***

Σοβαρός κύριος

κυρίως μόνος

ζητεί

για μερική απασχόληση

ανεμοχαρή σκέψη

***

Διατίθεται σώμα

ανεπίσκεπτο

σε άριστη κατάσταση

λόγω αιφνίδιας αναχώρησης

της νιότης του

***

Κερδοφόρος μοναξιά

και πόθος ανεκπλήρωτος

έδωσαν αμοιβαία υπόσχεση γάμου 

***

Ραπτομηχανή ζητά επειγόντως

κλωστή μεταξωτή

για προσαρμογές

σε ρούχα που μεγάλωσαν

μακριά απ’ τα σώματά τους

Κέρμα ασφαλείας

Με τα παπούτσια μου τα πρώτα
σήμερα θα πάω βόλτα τους γονείς μου
Θα τους κρατάω απ’ το χεράκι
στράτα στρατούλα
Τώρα που μάθαν να ξεχνούν
να τους θυμίσω πώς με μάθανε
να περπατώ
στράτα στρατούλα
Θα τους κεράσω παγωτό
Μιαν αρμαθιά τραγούδια
Κι ένα κέρμα θα τους δώσω
για ώρα ανάγκης
να τους κρατήσει το παιχνίδι ως το τέρμα

Ευμετάβλητο

Αν εκπέσουν οι υποσχέσεις μου
και το διπλά υποθηκευμένο σώμα
δεν μπορεί τις δόσεις να πληρώσει
θα εκτυπώσω χαρτονόμισμα ολοκαίνουργιο
χωρίς της όψης σου αντίκρισμα κανένα
Θα εξακολουθήσω κοιτάγματα χρυσού
ν’ αποταμιεύω δίχως σου
μέχρι ν’ αποδείξω πως είναι η γη επίπεδη
Αφού τα βλέπω τα μέλη τα πλεούμενα
να μου μακραίνουν στο χείλος του ορίζοντα
και να κατακρημνίζονται στο σκοτεινό αιδοίο του ουρανού