Το κρυφτό: Ποιητική Συλλογή του Γάκου Σωτήρη από τις εκδόσεις Ρώμη/ 2016

Βαδίζω πάνω σε μια αδιέξοδη σκηνή
Ελπίζω
Συνεχίζω ν’ αναπνέω βαθιά
Κλείνω τα μάτια μου και βαδίζω
Ξέρω ότι θα σε δω εκεί
Στο φως που έσβησε
Στα λόγια που χάθηκαν
Στο ρόλο που δεν έπαιξα
Στους θεατές που δεν ήρθαν
Στις άδειες κερκίδες
ίσως αναζητάς απεγνωσμένα κάποιες ελπίδες

^^

Μη διστάζεις
παίξε
κρύψου
θα τα φυλάω εγώ
μέσα μου
όλα
Αγάπη,
Κι όταν σε βρω
θα σε ξελευθερώσω.

^^

Ταύρος εν λαβυρίνθω

δαγκώνεις το μίτο της μνήμης

Έστω κι αν είναι γεμάτη αντιφάσεις κι αδιέξοδο η σιωπή της

Χορεύεις/ ακίνητη

σε ρυθμούς αλλόκοτους

σπασμωδικούς

κραυγάζοντας

 σιωπή.

^^

Θυμήσου τα κυριακάτικα απογεύματα

έχουν όλα μια σχολική μελαγχολία...

Ίσως αύριο να πάμε εκδρομή! 

Θα είσαι κι εσύ μαζί/ κι έτσι η εβδομάδα θα συνεχίσει

να μυρίζει Κυριακή 

Επί σκηνής (απόσπασμα) Ποιητική Συλλογή του Σωτήρη Γάκου / Ars Poetica, 2013

ΘΕΑΤΡΙΝΟΙ

Περάσανε τα χρόνια και ζήσαμε όλοι μαζί την ευτυχία,

την ευτυχία να έχουμε ο ένας τον άλλο

μαζί πάνω στη σκηνή:

να περπατάμε, να πέφτουμε, να φωνάζουμε και να ζη-

                                           τάμε τα πάντα από τη ζωή.

Τίποτα δε μας χαρίστηκε ακόμα, για πάντα θα πα-

                                                                     λεύουμε

να έχουμε απλά ο ένας τον άλλο.

Σηκώσαμε το πανό που γράφει πάνω τ’ όνομά μας με

                                                            κόκκινη μπογιά.

- Παλέψαμε για το ψέμα ή για την αλήθεια;

- Παλέψανε για το χαβά τους!

Μα η αλήθεια είναι πάντα νωπή και στάζει.



.......................

Μαζί  βαδίζουμε  πάνω στην άδεια σκηνή χωρίς σκηνοθετημένα όνειρα

Αγνοούμε τον κίνδυνο κι όμως συνεχίζουμε να παίζουμε

να ζούμε το παιχνίδι, να ζούμε τις πράξεις μας

Πρώτη πράξη : εσύ

Δεύτερη πράξη : εγώ

Τρίτη πράξη : εμείς

Κι ύστερα, το τέλος σε μια σκηνή που δεν έχει φως

δεν έχει έξοδο κινδύνου !

...............

ΤΟ ΚΟΥΣΤΟΥΜΙ

Μη! Μη σβήνετε τα φώτα!
Ξέχασα κάπου τον εαυτό μου,
πίσω από ένα κουστούμι
και τώρα το σώμα αναζητά την ψυχή μου.
Μη! Μην αφήνετε το χειροκρότημά σας.
Εγώ ζω για την τρομακτική αναμονή του.

ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

Είναι δύσκολο να ζήσεις το διαφορετικό
εκείνο που δεν έμαθες ακόμα, εκείνο που δεν ένιωσες.
Πρόβα στις ζωές των άλλων δεν έμαθα να κάνω.
Είναι σκληρό να πονάς για άλλους μέσα από σένα!
Είναι οδυνηρό να γελάς για άλλους κι όχι για σένα!
"Σαρξ εκ της σαρκός μου".
Κι οι λέξεις γίνονται δικές μου. Δεν υπάρχει ρόλος.
Τα ψέματα τελείωσαν, "η παράσταση αρχίζει".

Η ΑΦΙΣΑ

Κολλάω τη ζωή μου πάνω σε τοίχους
πάνω σε μια κόλλα ιλουστρασιόν
τετραχρωμία σε μεγάλη διάσταση.
Η διαφήμισή μου επαφίεται στη θέληση του κάθε αφεντικού,
της κάθε σερβιτόρας.
Ντελάλης των ονείρων μου, ο κανένας.
Ένα φύλλο χαρτί μόνο φωνάζει:
“Έλα να με δεις που κλαίω, που γελώ, που γεννιέμαι και πεθαίνω”.
Ένα σαββατοκύριακο γεμάτο υποσχέσεις στη συγκεκριμένη πάντα ώρα!
Όνειρο ήταν, πάει. και πάλι αναμονή,
αβέβαιο μέλλον γεμάτο αισιόδοξη ανεργία.

η αφίσα / Γάκος Σωτήρης

Κολλάω τη ζωή μου πάνω σε τοίχους

πάνω σε μια κόλλα ιλουστρασιόν

τετραχρωμία σε μεγάλη διάσταση.

Η διαφήμισή μου επαφίεται στη θέληση του κάθε αφεντικού,

της κάθε σερβιτόρας.

Ντελάλης των ονείρων μου, ο κανένας.

Ένα φύλλο χαρτί μόνο φωνάζει :

«έλα να με δεις που κλαίω, που γελώ, που γεννιέμαι και πεθαίνω».

Ένα σαββατοκύριακο γεμάτο υποσχέσεις στη συγκεκριμένη πάντα ώρα!

Όνειρο ήταν, πάει και πάλι αναμονή,

αβέβαιο μέλλον γεμάτο αισιόδοξη ανεργία.

Θεωρείο / Γάκος Σωτήρης

Σου κράτησα το χέρι μέσα στο σκοτάδι

να μη φοβάσαι

να χεις τη ψυχή μου ακροβάτη,

μαζί εκεί ψηλά μας βλέπεις ;

Στο θεωρείο, απόμακροι θεατές των λαθών μας.

Δε θέλω να σ’ αφήσω.

Κοίτα αυτούς τους θεατρίνους πόσο καλά ξέρουν

ν’  ακροβατούν στο ψέμα και στην αλήθεια ανάμεσα,

παίζουν τη ζωή τους κορόνα γράμματα.

Εμείς όμως βαδίζουμε αλλιώτικα, αθώα

σα τα παιδιά που μόλις μάθανε να περπατάνε

Σωτήρης Γάκος (Βιογραφικά στοιχεία)

Ο Σωτήρης Γάκος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1980. 

Αποφοίτησε από το τμήμα Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής του Α.Π.Θ.

Πραγματοποίησε  μεταπτυχιακές σπουδές στην κατεύθυνση Γενικής και Συγκριτικής Γραμματολογίας του τμήματος Φιλολογίας.

Έργα του:   “Επι σκηνής” (εκδόσεις Ars Poetica) 2013 και το Κρυφτό από τις εκδόσεις Ρώμη/ 2016

Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά.  Είναι αρχισυντάκτης του ηλεκτρονικού περιοδικού “I act cultural e – magazine” και μέλος της Ομάδας Καλλιτεχνών SourLiBoom.

σιωπή / Γάκος Σωτήρης

Σ’ άκουσα, ήρθες χθες αργά.

Είχα κλείσει τα μάτια μου κι σ’ άκουγα.

Ανέβηκες στο σανίδι,

περπάτησες μέχρι το κέντρο,

στάθηκες για λίγο, με κοίταξες,

γύρισες πλάτη κι έτρεξες να κρυφτείς στα παρασκήνια.

Σιωπή.

Κι εγώ σ’ άκουγα

μέσα στο χειροκρότημα.

οι λέξεις / Γάκος Σωτήρης

Μες το μυαλό σου λέξεις που πασχίζουν να γίνουν εικόνες.

Ίσως να μη γίνουν ποτέ

όμως εσύ θέλεις, παλεύεις μέσα απ’ αυτές να γίνεις κάτι,

ν’ απογυμνωθείς,

να νιώσεις,

να είσαι ένας άλλος, ίσως αυτός που πάντα ήσουν.

Οι λέξεις περνούν μπροστά σου, στήνουν χορό

και πάλι από την αρχή.

Αδιέξοδο.

Μέχρι να βρεις μια λέξη – κλειδί, χάνεσαι.

Γυρνάς πίσω σελίδα,

πρέπει να μάθεις να χορεύεις  λέξη τη λέξη.