Καίτη Βασιλάκου (βιογραφικό σημείωμα)

Γεννήθηκε στα Χανιά. Σπούδασε αρχαιολογία και εργάστηκε στη μέση εκπαίδευση.  

Έργα της:

• Ο πειρασμός του ερημίτη Χάρτμουτ Λιμπέργκερ (Διηγήματα από τις εκδόσεις Ιωλκός) 
• Σιμόν (θεατρικό έργο από τις εκδόσεις Μανδραγόρας) 
• Νυχτώνει αργά (Ποίηση από τις εκδόσεις Νανδραγόρας) 
• Αγαπημένε μου ψυχίατρε, πες μου (Ποίηση από τις εκδόσεις Νανδραγόρας) 
• Αγαπημένε μου ψυχίατρε (Νουβέλα και διηγήματα) 
• Ο Τέταρτος Κλώνος (Διηγήματα από τις εκδόσεις Αίολος) 
• Οι πόρτες (μικρές ιστορίες από τι ςεκδόσεις Ιωλκός) 

"Η ποίηση είναι μάνα..." της Καίτης Βασιλάκου

Η ποίηση είναι μάνα,

σαν κλώσα αγκαλιάζει τα κλωσόπουλα

και τα καλά και τα ζαβά.

Κάθονται κάτω απ’ τα φτερά της τα ζαβά,

στρυφνά, στεγνά, κακοπροαίρετα,

σκαρώνουν τα στιχάκια τους,

έχουν τώρα μια μάνα κι αυτά,

έχουν μια ερωμένη να γλεντούν,

μια κακοποιημένη μούσα

να βιάζουν.

Το άλας της γης είμαστε,

λένε τα ζαβά.

Το κάτουρο της γης είναι

και μόνο καταφύγιό τους

-Καρυωτάκη μου, τι έπαθες... -

η ποίηση,

η κλώσα η αγαθή.

πηγή: http://ketivasilakou.blogspot.com.cy/2013/04/blog-post_18.html

ΝΥΧΤΩΝΕΙ ΑΡΓΑ της Καίτης Βασιλάκου, (εκδ. Μανδραγόρας 2014) (μικρό απόσπασμα)

Τώρα

Τώρα 

εδώ στο ενδιάμεσο 

όπου το σώμα ακόμα

ανυποψίαστο 

όπου ακόμα αθώο 

κι απονήρευτο 

επιθυμεί 

εδώ, 

στο ενδιάμεσο 

που η συνείδηση γνωρίζει 

τι είναι αυτό που έρχεται 

πόσο μοιραίο είναι 

και τρομαχτικό 

στο ενδιάμεσο αυτό εδώ 

λέω στο σώμα μου : 

Ετοιμάσου.

Ο πόνος και η ανημπόρια σου 

βρίσκονται καθ’ οδόν 

Προσευχήσου 

να είναι εύκολο 

το Τέλος.

...

 Ήρθες Εσύ 

κι απέναντί μου στάθηκες

Πως με θέλεις ; ρώτησες 

Σε θέλω Αρχάγγελο με τη ρομφαία 

με βλέμμα ανερμήνευτο 

και ν’αντηχεί η φωνή σου 

ως τους εφτά ουρανούς 

Πως με θέλεις ; 

ξαναρώτησες 

...

Απλώθηκαν οι σκιές 

πιάσανε τις γωνίες 

στέκονται τώρα ύπουλα 

Λίγο το βλέμμα σου 

να αποτραβήξεις 

εκείνες έχουν κάνει 

ένα ακόμα βήμα 

Σου λένε : 

Στένεψε ο καιρός 

δεν προλαβαίνεις πια 

να διορθώσεις τίποτα 

 Σου λένε : 

 Σε λίγο 

θα σ’ αγγίξουμε 

ετοιμάσου . 

«Αγαπημένε μου ψυχίατρε πες μου…», της Καίτης Βασιλάκου,εκδ. Μανδραγόρας (μικρό απόσπασμα)

...
Σου μιλώ 
Όλα είναι ήσυχα και σοβαρά στο χώρο 
Επιστημονικά 
Ψύχραιμα 
Προσεχτικά 
Με περισσή φροντίδα 
Μη σπάσουν ξαφνικά τα ράμματα 
 κι ανοίξουν οι ρωγμές.

...

Θέλω να σβήσει κάθε ήχος 
και μια σιγή από άλλους ουρανούς 
να επικαθήσει πάνω στο κορμί μας 
να διηθηθεί 
ν’ αλλάξει την πορεία του αίματός μας 

...

Όταν εγώ θα μεταμορφωθώ 
σε ορμητικό ποτάμι ηδονής 
 εσύ θα στρέψεις παγερά 
 αλλού την κοίτη μου
Εσύ έμεινες πίσω 
δεν παρέλαβες τίποτα 
Στέκεσαι ακίνητος στο έρημο τοπίο 
 σαν ένα σκιάχτρο 
 μια μίμηση ζωής .

...

Κλαίω
πάλι κλαίω 
Και η λογική μου 
σταμάτησε να με σαρκάζει 
με παρατηρεί αμήχανη 
δεν ξέρει πώς
να μου συμπαρασταθεί

"Το ποίημα είναι ένα ύπουλο λουλούδι..."

Το ποίημα είναι ένα ύπουλο λουλούδι

φυτρώνει στα παράσιτα ανάμεσα

σε κάτι σκοτεινές γωνιές

υγρές και κάπως δύσοσμες

και μένει αφανέρωτο εκεί

με ταπεινότητα υποκριτική

στο βάθος ακατάδεχτο

και κάπως μουτρωμένο

με την αρρώστια του καλά κρυμμένη

μέσα στα πέταλά του

κάποιος μπορεί να το ανακαλύψει

και τότε όλος χαρά το κόβει

στολίζει με αυτό το πέτο του

και περιφέρεται επιδεικνύοντάς το

ιδέα δεν έχει για το σάπιο χώμα που το λίπανε

για το αίμα και τα δάκρυα που χύθηκαν στις ρίζες του

ούτε ακούει τις κραυγές του πόνου του

καθώς αιμορραγεί στο πέτο του

ιδέα δεν έχει πόσο άρρωστο βαθιά

είναι ετούτο το λουλούδι

πόσο επικίνδυνο είναι

και πόσο μολυσματικό.