Ανατολέας Φοίβος (βιογραφικό)

Ψευδώνυμο του  Σταύρου Χαβαράνη. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1895. Δραστηριοποιήθηκε στη Λέσβο. 

Ήταν ζωγράφος αλλά ασχολήθηκε με τη συγγραφή δοκιμίων, χρονογραφημάτων και ποίησης.
Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στις εφημερίδες «Ελεύθερος Λόγος», «Σάλπιγξ» και «Δημοκράτης». Εξέδωσε , την εφημερίδα «Εφημερίς των Λεσβίων» 1936-1941. 

Τα πρώτα του ποιήματα δημοσιεύτηκαν  στο περιοδικό «Ο Λόγος».

Ποιητικές Συλλογές:

·         1924 «∆ίαυλος»

·         1934 «Ως πρόβατον επί σφαγήν».

·        1947  «Γαλάζια συµφωνία»

·        1948  «Το τραγούδι το ατελείωτο» (εκδόσεις Καραβάκος) 

·         1950 «Τιτανική συµφωνία»
.     1959 Λυρικά
.      1958 «Η κλεψύδρα µε τις βάρκες του ήλιου». (Εκδ. οίκος "Δελφοί")

Επιλογή από όλο το ποιητικό έργο του εξεδόθη στην Αλεξάνδρεια µε τίτλο «Λυρικά».

Δοκίµια :

·         «Οι ελληνικές δηµιουργίες και το πνεύµα της εποχής µας»  

·         «Η αρχαιότητα, το Βυζάντιο και η Αναγέννηση».

ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ

   του Φοίβου Ανατολέα 

Γκρίζα κι ασημοπράσινη, απ’ τον ήλιο χρυσωμένη, 

ελιά, περνά από πάνω σου η αμέτρητη αιωνιότη 

κι ούτε ένα φύλλο σου σκορπά κι ούτε λαφριά σ’ αγγίζει. 

τα γερατειά σου σέβεται, πανίερη, κάθε πλάσμα. 

  

Το σύμβολο είσαι μιας ζωής ειρηνικιάς κι ωραίας 

― η ομορφιά σου αρρενωπή, ασήμι η καλωσύνη ― 

πίσω από τα ξανοίγματα των μπράτσων σου μ’ αρέσει 

το βαθυγάλαζο ουρανό, τα σύγνεφα να βλέπει. 

  

Σου πρέπει πράσινο χαλί, τις ρίζες σου ν’ απλώνεις 

και τ’ οργωμένο κόκκινο το χώμα σου ταιριάζει. 

Του τρύγου είναι τρελή η χαρά, η δική σου ξεχωρίζει 

όταν σε τριγυρίζουνε μαζώχτρες, ραβδιστάδες. 

  

Λιγνά στα νιάτα και κομψά τα μπράτσα σου υψώνεις 

κι όταν γεράσεις και σκεβρή πάνω στο χώμα γύρεις, 

δεν παραδίνεις την ψυχή ― την ιερή ψυχή σου ― 

πριν νια βλαστάρια πεταχτούν στη γέρική σου ρίζα. 

  

Λιτή, αυστηρή, γαληνική, σα ενάρετη κοπέλα, 

μακαρισμένη μια χαρά και ειρήνη συμβολίζεις. 

Είναι ευλογία του σπιτιού ο καρπός σου και το ξύλο 

όταν στο τζάκι το χειμώνα ωραία λαμπαδίζει. 

πηγη: Κώστας Γ. Μίσσιος Ανθολόγιο Λεσβίων Ποιητών, τόμος 9ος, σελ. 98, Μυτιλήνη 1998

Το τραγούδι τής Θάλασσας (απόσπασμα) του Φοίβου Ανατολέα

Φύσα παληκαρά βοριά

κι' ομορφονιέ μου Μπάτη!

Κατάπρυμα σαν τη λευκή μπρατσέρα

πας ψυχή μου

Φτερά έχει το κορμί μου

Έγνοιες και μικροβάσανα τούτου τού ψεύτη

κόσμου

σας πήρε στις φτερούγες του το δυνα-

τό μελτέμι...

Κύμα πετιέμαι απάνω

και λούζω τ' άστρι πού γελά

και γνέφει εκεί

στον κάβο.