Αν

Αν με λαξεύσεις

χέρι αγγελικό

σε άσπρο μάρμαρο

θέλω ελληνικό

το φως της η καρδιά μου

να χύνει γύρω

κι απ' τον αιθέρα τα αισχυλικά

οράματά μου

να στάζουν μύρο

Τις λέξεις μου

Από καμένο δάσος

μέσα στο στόμα τους

σαν άγρια θηρία

φεύγουν

οι λέξεις βάναυσες

ορμούν ουρλιάζοντας

να βρουν και να πληγώσουν.

Τις λέξεις μου εγώ

προσεκτικά και μία μία

τις θηρεύω

έλα η δύναμή Σου, Θέ μου,

λέω και τις σπέρνω

σαν άστρα τις καρφώνω μία μία

στον ουρανό

σαν άστρα να φωτίζουν

να βλέπουνε τα μάτια μου

καθώς μ’ αρέσει

τον ουρανό κατάστερο

Αυτός ο ουρανός

Αυτός ο ουρανός όπου πετάμε

χαρταετούς την Καθαρά Δευτέρα

αυτός ο ουρανός όπου πετά

χρωματιστούς χαρταετούς ο δήμαρχος

στην Πράσινη Γραμμή της Λευκωσίας

αυτός ο ουρανός που χαίρεται

με τις πολύχρωμες εκρήξεις των βεγγαλικών

όταν γιορτάζει η άχαρη αβέβαιη ζωή μας

είναι ένα τσιμπλιασμένο μάτι.

Δεν ξέρει να κοιτά

δεν θέλει να βλέπει

πού πονάμε

πού φοβόμαστε

αδιαφορεί για τον φονιά

τον κλέφτη

τον αλαζόνα δυνατό που σημαδεύει

στο λίκνο την ώρα του ύπνου.

Αυτός ο ουρανός αδιαφορεί–

να μη μας λες πως είσαι

ο ουρανός μας.

Δεν μας αρέσεις

δεν σε ξέρουμε, ουρανέ

Σοφοκλής Λαζάρου (βιογραφικά στοιχεία)

Ο Σοφοκλής Λαζάρου γεννήθηκε στη Νατά της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο. Τέλειωσε το γυμνάσιο στην Πάφο και αποφοίτησε από το τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετεκπαιδεύτηκε στο διδασκαλείο Μέσης Εκπαίδευσης (1963 – 1965) και εργάστηκε ως καθηγητής. Είχε ενεργό δράση στον απελευθερωτικό αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. (1955 – 1959) και το 1958 διώχτηκε και φυλακίστηκε από τα αγγλικά κατοχικά στρατεύματα ως το τέλος του κυπριακού αγώνα. Στο χώρο των γραμμάτων πρωτοεμφανίστηκε επίσημα το 1958 με την ποιητική συλλογή Ανήφορος. Το 1969 κυκλοφόρησε το πεζογράφημά του Οδός Ελευθερίας – Στάση Θανάτου, εμπνευσμένο από την εμπειρία του στα κρατητήρια των άγγλων. Συνεργάστηκε με το περιοδικό Επιθεώρηση Τέχνης, ενώ έγραψε επίσης παιδαγωγικές και φιλολογικές μελέτες και το σχολικό βιβλίο Δημοτικό Τραγούδι. 

 Ι. Ποίηση
• Ανήφορος. Πάφος, 1958.
• Ενδοσκόπιο. Κύπρος, 1961.
• Επιστροφή. Λευκωσία, 1981.
ΙΙ.Πεζογραφία
• Οδός Ελευθερίας – Στάση Θανάτου. Λευκωσία, 1969.
ΙΙΙ. Μελέτες
• Δημοτικό Τραγούδι. Λευκωσία, Τμήμα Ανωτέρας και Μέσης Εκπαίδευσης, 1976.

"Η άδεια τάξη"

Μέσ' από βαθμολόγιο

φθαρμένο,

με αποτυπώματα

κηλίδες κόκκινες των ματωμένων χρόνων

φωνάζει ο μαθητής μου ο κρεμασμένος

παράξενα

φωνάζει τ' όνομά μου.

Χωρίς πίνακα

η τάξη 

άδεια

μονάχα μια μεγάλη

άσπρη κιμωλία

υγρή στη ράχη

σαράβαλου θρανίου του πενηνταπέντε.

Ένα φάντασμα κάθεται στην έδρα

ένα φάντασμα

και μου ζητάει

να πω Ελληνική Ιστορία.

Χώμα της Πάφου

Χώμα της Πάφου

ψυχή αρκαδική που θρέφεις!

Χώμα πυρωμένη καρδιά

γιγάντια

του σκλαβωμένου μου λαού