πως δεν σε ενημέρωσα,
πως δε σε πληροφόρησα
επαρκώς·
όλα στο χώμα επιστρέφουν,
εκεί τελειώνει το ταξίδι.
Από τον τάφο σου μιλώ,
μήνυμα- επιβεβαίωση
Σου στέλνω·
δυο λέξεις μόνο
προτού προλάβει και με λιώσει
η αποσύνθεση
/////
Τίποτε δεν συγκράτησε
η πόλη·
χείμαρρος ορμητικός
παρέσυρε τα πάντα.
Μόνος και ξένος
έμεινε
στο ίδιο του το σπίτι
Κλαδιά
φορτωμένα ελιές
ο κόσμος σου`
ελαφρά τον τινάζεις
και γεμίζουν τα χέρια
καρπούς
*
Ρίζωσα
στα στήθη σου
πλουτίζω
απ’ το χυμό σου
*
Σαν τριαντάφυλλα
τα μάτια σου,
αιμάτινα`
όλο φωτιές
*
Κεριά που ανάβουνε
τα μάτια σου
τη νύχτα
*
Τα δυο σου μάτια
φάροι
που φωτίζουν
το σκοτάδι
Το βάραθρο να γίνει φως
πλατύσκαλο
στον κόρφο σου
να περπατήσω
...
Ανοίγουνε
τα φύλλα της καρδιάς σου
και με πνίγουν
...
Σα ναυαγός,
στο σκοτεινό σου βλέμμα
πέφτω
