Αγκαλιάζεις τον άνθρωπο αν αγγίξεις τη θάλασσα / Δημήτρης Μίγγας / Εντευκτήριο, 1995

Σου γράφω από την πολιτειούλα δίπλα στη θάλασσα που' φτασα. 
Η επιστροφή, σκέφτομαι, είναι ένας θάνατος που τον διαλέγεις. Χθες
βράδυ άνοιξα πάλι την Οδύσσεια· ας είναι ευλογημένο το όνομά του, μου έδειχνε πάντα να κρύβομαι... ή να φεύγω.

[Σχίζει τότε την πλάτη της θάλασσας] / Μίγγας Δημήτριος

Σχίζει τότε την πλάτη της θάλασσας

μαύρο καράβι, πολύπαθο

–διπλωμένα πανιά και βγαλμένο κατάρτι–

κι όμως δίπλα τους δένει, ανεπαίσθητα

γδέρνει στις άκριες τη λευκή τους γαλήνη

Κάποιος ναύτης κουπάς, σαν έμεινε μόνος,

της θάλασσας έγειρε,

κι η μορφή του ριπίδιασε του ψαρά την εικόνα

όμοια αιώνες πολλοί, που ομορφαίνουν παράταιρα

σαν τους σβήσουν οι άχρωμες μέρες

τρυφερά αγκαλιάζονται και μικραίνουν, σε έναν.

Μίγγας Δημήτριος (βιογραφικό)

Ο ποιητής και πεζογράφος Δημήτρης Μίγγας γεννήθηκε το 1951.
Ποιήματά του δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά το 1991 στο περιοδικό «Εντευκτήριο». Διηγήματά του έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, Γαλλικά, Κινέζικα.
Ποιήματα και πεζά κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά όπως: «Εντευκτήριο», «Πόρφυρας», «Ακτή», «Εξώπολις», «Ποίηση», «Νέα Εστία», «Διαβάζω», «Πλανόδιον», «Αναλόγιο», κτλ.  Επίσης διηγήματά του έχουν δημοσιευτεί στις εφημερίδες: «Ελευθεροτυπία», «Καθημερινή», «Μακεδονία», «Το Βήμα», «Η Αυγή», «Αγγελιοφόρος».

 Για το βιβλίο του "Των κεκοιμημένων" ("Πόλις", 1999), τιμήθηκε με το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου πεζογράφου του περιοδικού "Διαβάζω". Βιβλία του έχουν μεταφραστεί στα ιταλικά και στα σέρβικα.

λογοτεχνικό έργο:

(2012)	Πλωτά νησιά, Μεταίχμιο
(2011)	Τηλέμαχου Οδύσσεια, Μεταίχμιο
(2011)	Της Σαλονίκης μοναχά..., Μεταίχμιο
(2007)	Τηλέμαχου Οδύσσεια, Μεταίχμιο
(2005)	Στα ψέματα παίζαμε, Μεταίχμιο
(2003)	Της Σαλονίκης μοναχά..., Μεταίχμιο
(2001)	Σπάνια χιονίζει στα νησιά, Πόλις
(1999)	Των κεκοιμημένων, Πόλις
(1995)	Αγκαλιάζεις τον άνθρωπο αν αγγίξεις τη θάλασσα, Εντευκτήριο στοιχεία από: βιβλιονετ και εθνικό κέντρο βιβλίου

[Έξι χιλιάδες στίχους πριν μας είχαν του θανάτου] / Μίγγας Δημήτριος

–Έξι χιλιάδες στίχους πριν μας είχαν του θανάτου.

Παλέψαμε, ακουμπήσαμε τα χείλη στην αρμύρα,

κερδίσαμε του θάνατου το κύμα πολεμώντας

τη θάλασσα, κι όχι φτωχοί σε στρόγγυλο λιμάνι.

Την πέτρα, που είπαμ’ άγκυρα στο μελανό καράβι,

την έγλειψαν και σου ’δωσαν βότσαλο κι υγρή άμμο

οι σκοτεινάδες του βυθού, που τ’ άσπρο κύμα σέρνει