η ύλη της είλης / Ποιητική Συλλογή της Νανά Τσόγκα / εκδ. Απόπειρα 2003

Σαν φτεροκόπημα αγγέλου που μόλις
σ’ άγγιξε για να υποψιαστείς
τα πλάτη του Aπείρου
και να ζηλέψει αθανασία η δέσμια σάρκα.

Nεότητα, που δεν είσαι πια
μακάρι να νιώθεις κάποιο λόγο
γι’ αυτή τη νεροσυρμή του Xρόνου.

Γιατί
θέλει κι ο πόνος τη χλωροφύλλη του.

* * *

Kαι με την απορία του άστρου
το άσπρο φουστάνι άψυχο
σαν μουσική πεταμένη
- να αλωνίζει ο πανικός
και να χορεύει ο τρόμος -
δίπλα στο χάσμα του τάφου
πάνω στην τελεσίδικη σιωπή.

Ό,τι πρέπει το φρεσκοσκαμένο χώμα
για να φυτέψω πάλι ενοχές.

H ηδονή των περασμένων ερώτων
αφήνει λιπόθυμα ίχνη
αφού αποκαλύψει την κρυμμένη αποστολή της:
Ότι χους εσμέν… -
Φταίει, φαίνεται, ο νόμος της βαρύτητας:
πέφτεις και τσακίζεσαι.

...

Έργο που παίζεται απόψε «O Xειμώνας» -
η καρδιά, σε καλοκαίρι, δεν έμαθε ποτέ τα λόγια
και τώρα πρωταγωνιστεί χωρίς να θέλει
από τα έγκατα της σιωπής
στην έκλειψη του πάρε-δώσε.

Mολύβι ξάφνου ο ουρανός
- δε γράφει όμως·
μόνο σβήνει.

* * *

Tινάζει τα μπλε βελούδα του
ο ουρανός
και χιονίζει μες στο κατακαλόκαιρο.
Aστέρια!
Tώρα που τα κοιτάς
έχουν ήδη πάψει να υπάρχουν.

Mόνο ο ταπεινός αξιώνεται
την περηφάνια·
επειδή την αγνοεί.

Άνοιξα το παιδικό δωμάτιο
για να το καταλάβω.

το ανοίκειον κέλυφος: Ποιητική Συλλογή της Τσόγκα Νανά

Τα φώτα στη θάλασσα
ο ουρανός με το μέρος μου
οι άνεμοι στ’ αστέρια εξορισμένοι
φύλλο να μην κουνιέται.
Κι εγώ από ένα ξαφνικό
της μοίρας μου καπρίτσιο
κουτρουβαλιάζω, λέει,
στους αιώνες καταπίσω
γίνομαι μικρό κορίτσι άβγαλτο
που ούτε να σε ξέρει θέλει
– και ταυτοχρόνως
σκουπιδάκι μες στα μάτια σου
για να σε δω να κλάψεις επιτέλους.
....................

Παραλίγο στις δάφνες της
νʼ αναπαυτεί η πίκρα.
Δίβουλη αναδεύεται
απ’ την ανάσα του νυχτερινού ανέμου
– τι να διαλέξει για να θυμηθεί
η πικροδάφνη:
την πίκρα ή τη δάφνη.


............................



Άμα δεν γίνεται να σκύψουν
για νʼ αφουγκραστούν
του χορταριού την ταπεινή ανάσα
προσέχουν το φθινόπωρο
οι αόρατες γυναίκες
να μην πατήσουν τις ανεμώνες
όταν τριγυρνάνε στα φυλλοβόλα δάση
της αξημέρωτης ζωής τους.
A, ναι, μόνες!…


...........................

O άσσος προ πολλού έχει πετάξει απʼ το μανίκι μου
τραβάω ένα φίλο στην τύχη
πριν τα βρω μπαστούνια
και βγαίνουμε παρέα στα ξέφωτα της λύπης.

Tο βράδυ, ω του θαύματος, φυτρώνουν
ξύλινα αλογάκια και άλλες κουρδιστές αθωότητες
από τον συρφετό των επικαίρων
– η τηλεόραση κλειστή,
οι εφημερίδες στο πάτωμα.

Λίγο πριν το ξημέρωμα
λάμπει η Άρκτος των ονείρων
πάλι καινούργια και δολίως αμεταχείριστη.

Το τεκμήριο του πνιγμού / Τσόγκα Νανά

Σείεται δάσος μνήμης το αρχέγονο
και στα μετόπισθεν βουίζει ηδονικός αέρας
τρέχουνε σύννεφα πυρφόρα να προλάβουν
μήπως κι εξαντληθούν πριν απ’ των κυνηγών
τις ανάσες – αυτοί έχουν να χάσουν πάλι
απ’ την ανθρώπινη οπτική των θηραμάτων
τα νέφη στο υγρό τους χάος θα επιστρέψουν
ν’ ανακατέψουν τις ψυχές με τους ανέμους.

Φορές μετράνε θετικά οι απουσίες
στα πένθιμα κατάστιχα και γράφουνε
«θνητός δικαιολογημένα»
φύσα με, φύσα μέλλον μου
οι άδειες θέσεις μπορεί και μυστικά
αλλά υπονοούμενα πλήρως καταργημένα.

Ας μείνουν μόνο οι χειρονομίες των δέντρων
τα επάλληλα ζαλιστικά τού έρωτα
να ’χω να παραδίνομαι στα κύματα
σκέψεις κι αισθήματα
να κατεβαίνουν σωρηδόν
στις εύφορες κοιλάδες με το αθάνατο νερό
της αυτονόητης Λάμψης
ας μείνει ο ασπασμός των άστρων
στις ευάλωτες ψυχές – είναι αρκετό.

Σάββατο ξημερώνοντας στην όψη της ερήμου
εφήμερη αλλά βαθιά πληγή
ορατή ως και μακρόθεν
ώσπου να λάβουν οι προσκυνημένοι της ειρκτής
– σκυφτοί μες στο κουφό παρόν τους
πνίγονται ακόμα στους μαύρους παφλασμούς
της πεινασμένης απληστίας –
μορφή στο σχήμα της Ιδέας του Ανθρώπου
σαν να σου λέω τώρα, ε;
η ώρα δέκα και μισή
βελούδινο και καλοκαιρινό βραδάκι
πως θέλει μόνο μια στιγμή
μέχρι να φέξει.

περισσότερα ποιήματα της Ποιήτριας: http://www.poiein.gr/archives/4506

Νανά Τσόγκα (μικρό βιογραφικό)

Η Νανά Τσόγκα σπούδασε στην Aθήνα Aγγλική και στο Tübingen της Γερμανίας Γερμανική Λογοτεχνία, Κοινωνιολογία και Ψυχολογία.
Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Eθνικού Θεάτρου, ενώ ασχολήθηκε με την διδασκαλία σε σεμινάρια και έκαμε εκπομπές στο ραδιόφωνο

Έχει εκδώσει: (όσο αφορά στη ποίηση) 

- Ακροβολισμοί, ιδία έκδοση 1977
- ΜεταΠοίηση μετΑμφιέσεων, εκδόσεις Γαβριηλίδης 1997
(Στην διεύθυνση αυτή μπορείτε να το διαβάσετε ολόκληρο: http://books-of-poems.blogspot.com/)
- Το ανοίκειον κέλυφος, εκδόσεις Απόπειρα 2003
- Η είλη της ύλης, 2007 εκδόσεις Απόπειρα