Αλεξάνδρα Ζερβού (μικρό βιογραφικό)

 Η Αλεξάνδρα Ζερβού είναι καθηγήτρια Κλασικής Φιλολογίας και Παιδικής Λογοτεχνίας στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Κρήτης. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές Συγκριτικής Λογοτεχνίας, Θεωρίας Λογοτεχνίας και Κλασικής Φιλολογίας στα Πανεπιστήμια Nanterre (Paris Χ) και της Σορβόννης (Ρaris IV). Ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την πρόσληψη και την παρουσία των Κλασικών στο σχολείο και γενικότερα στο σύγχρονο κόσμο. Έχει δημοσιεύσει επιστημονικά βιβλία και άρθρα.

ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΛΕΞΕΙΣ / Ζερβού Αλεξάνδρα

Βαθύτατα συγκινημένες,
σπουδές σωμάτων και ψυχών,
τις απαντούσες στ’ ακρογιάλι,
στις θορυβώδεις αγορές του άστεως
και των τριόδων τους συνωστισμούς.
Κι άλλες καλλίφωνες και σπάνιες,
τις γνώρισες στα σπουδαστήρια,
και στις σχολές και τ’ αρχαιοπωλεία.
Όλες μαζί, να συγκροτούν αρμονικά
κύκλιους χορούς κι ερωτικά ντουέτα,
κομμούς ελληνικούς, χρησμούς,
μελίρρυτες παραμυθίες…
Ντίβες, να τραγουδούν για θεατές
που βρέθηκαν σε λάθος αίθουσα,
τυλίγονται στη βελουδένια λήθη τους
κι αποχωρούν, όλο αρχοντιά και χάρη.
Ωραίες άγνωστες και παρερμηνευμένες.

Η ματαίωση της Τηλεμάχειας / Ζερβού Αλεξάνδρα

                                                 
Η εφηβεία μου  διαρκεί δεκαετίες.
Ήδη με βρήκε το ήμισυ του αιώνος
να διατηρώ μια στάση εφηβική,
 όλο αιφνίδια ερυθήματα αιδούς
και με μια κάμψη του κορμού μπροστά.

Καρφώνω ακόμα στη μοναχική μου κάμαρα
τεράστια πρόσωπα, αφίσες και παντιέρες.
Διαβάζω ευπώλητα για νεανικό κοινό.
Ακκίζομαι, λικνίζομαι σε ξέφρενους ρυθμούς.
Όμως, γυρίζω σπίτι πριν απ’ τα μεσάνυχτα,
(Γι’ αυτό δεν ξέρω αν κρατούν τα μάγια,
ή λύνονται.)

Μιαν ιδιόλεκτο αμφίσημην επίσης
καλλιεργώ με γνώση κι επιμέλεια,
εντροπαλή μαζί κι αυθαδεστάτη.
Όμως, με ποιον να την μιλήσεις τώρα;

Οι σύντροφοι σκορπίσαν ένας- ένας.
Φευγάτοι, κυρτωμένοι, φαλακροί
Και το καράβι σ’ άλλους ναυλωμένο.
Κι ο Μέντης-Αθηνά, γριά παιδίσκη,
ξεμωραμένη, ανδρόγυνη…

Η Τηλεμάχειά μου ματαιώθηκε
Και δεν απέπλευσα ποτέ για μαθητεία.
Και δεν συνετελέσθη ενηλικίωση.
(Δεν ωριμάζεις με τον πόνο,
γερνάς μόνο). 

Εν τούτοις πάλι ετοιμάζω εντατικά
επίπονο ταξίδι θεωρίας
(και εμπορίας, αν κατορθωθεί).
Να δώσω και να πάρω απ’ τους σπουδαγμένους.

Η μαραμένη λογιοσύνη μου εκ-ποιεί
πονήματα μιας γερασμένης εφηβείας.