Γιάννης Ζήσης και Ιωάννα Μουτσοπούλου

Ποίηση του Γιάννη Ζήση και της Ιωάννας Μουτσοπούλου μπορείτε να διαβάσετε στον παρακάτω σύνδεσμο

http://poiisi.gr/

Γιάννης Ζήσης (Βιογραφικό)

Μπορείτε να διαβάσετε το βιογραφικό του ποιητή στον παρακάτω σύνδεσμο:

http://www.solon.org.gr/downloads/cv%20zisis_Greek.pdf

Το τραγούδι της Γης του Γιάννη Ζήση

Το πνεύμα των ουρανών σιγούσε,

ο βυθός των κόσμων ανέμενε,

το ύψος ύφαινε χρώματα

και το πλάτος αντηχούσε τα ξεφωνητά.

Ανάμεσά τους ένα χωράφι αστεριών, 

μικρό και χαριτωμένο, 

γεννούσε σπόρους από τα χαμηλά ως τα όνειρα

κι οι σημαίες της χλόης άρχισαν ν’ ανεμίζουν

και τα στάρια ίππευε ο άνεμος

σαν ξανθός Πήγασος των ποιημάτων

και τα νερά στα πέρατα των χωραφιών

έπλεναν τη μοναξιά της γης με απειροσύνη.

Πάνω η απεραντοσύνη των ουρανών

και καταγής η απειροσύνη των ωκεανών.

Αποστάσεις και νερά κυλούσαν γύρω

και στα σωθικά η ίδια πάντα αλήθεια:

φωτιά, η εικόνα των ουρανών και της αβύσσου.

Κι ήταν πιο πολύ απ’ όλα

του πνεύματος το αμόνι

ο αρμοστής των εικόνων με τ’ Απόλυτο,

ο αργαλειός του χρόνου

και το βύθισμα στο ακρότατο πέπλο του άγνωστου,

το σπίτι το πατρικό καταμεσής του αγρού.

Κι εκεί ξυπνούσα στης πραγμάτωσης το τετελεσμένο

με την νίκη του ανέκφραστου.

Από τα βάθη του χωραφιού

τα μέγιστα της ζωής αιωνίως παρόντα

στην τελειότητα του Πλάστη.

Λατρευτικός Σίτος

  του Γιάννη Ζήση

Στην έρημο 
λατρέψαμε την πέτρα. 
Στα λιβάδια λατρέψαμε 
το νερό.
Στη Γη  λατρέψαμε 
τον ήλιο.
Στον έρωτα  
λατρέψαμε την ομορφιά.  
Στη θάλασσα 
λατρέψαμε τη φωτιά.
 Στην πόλη 
λατρέψαμε εμάς. 
Στην ψυχή 
λατρέψαμε Εκείνον. 
Σ’ εμάς  
λατρέψαμε τον Κόσμο. 
Έτσι με αίνους γέμισε το χωράφι 
και τώρα ο θερισμός
 στο μήνα της αγάπης
 γεμάτος άστρα είναι. 
Λάμπει πιο πολύ κι από μεσημέρι  
ο αίνος,
 του Σίτου το Ειδύλλιο.

Η Βάρκα της Γαλιλαίας

 του Γιάννη Ζήση

Η βάρκα ονειρευόταν

τις πέρα χώρες, ακτές λιασμένες

μέσ’ απ’ τη φαντασία του βαρκάρη,

οι κόκκοι της άμμου μεγάλοι σαν άστρα

και το γαλάζιο τ’ ουρανού

λάμπει μ’ απρόσμενη ευχαρίστηση

για τον επισκέπτη του ήλιου.

--------------

H βάρκα του Ξυλουργού της Ναζαρέτ

πέρασε απ’ της μοναξιάς τον ωκεανό,

νύχτα με κύματα ματαιότητας

ταξίδευε ώς την ακτή της άχρονης γαλήνης.

Το μήνυμα έφτασε σε πολιτείες μακρινές:

“Ιδού, κάνω τα πάντα νέα”,

κι ο σταυρός έγινε βάρκα ζωής

πάνω απ’ τα πέλαγα της λήθης,

τ’ όνειρο Εκείνου.