Απόκριση

Αν με ρωτήσετε, σε τί χωρίζονται
Οι άνθρωποι της πατρίδας - Γης,
Δεν θα σας αποκριθώ...
Σε φυλές, μήτε ... σε χρώματα.
Παρά...
Σε χορτάτους και πεινασμένους.

Ματαιοπονία

Τον Οβριό φαντάρο,
Που στην έφοδο των τανξ, στη Βηρυτό,
Παρατιμόνιασε το δικό του,
Να μη πατήσει μια Παλαιστίνια μάνα,
Φορτωμένη το παιδί της,
Προτείνω για το Νόμπελ Ειρήνης
...................................................
Θεέ μου, τι ζητώ
Κι από ποιους;

Συμβουλή

Μάθετε να περιδιαβάζετε,
Στο βασίλειό σας, της «βολής»
Και να μη ζυγώνετε,
Στους προθάλαμους της «νιότης»,
Μη σκιάξετε,
Την «ελπίδα».
Και στην «Έγνοια»:
Μας ξεστράτισαν,
Από τη λεωφόρο των λουλουδιών.
Και μας υποχρέωσαν να πορευόμαστε,
Στη ρούγα των «τριβόλων».
Άνθρωποι, δεν πονάτε;

Πανοπλία (απόσπασμα)

Τον ψίθυρο,
Τον χρειάστηκα, μια φορά στη ζωή μου.
-Όταν είπα το πρώτο μου σ' αγαπώ.
Ευτύς μετά, Στοιχήθηκα στις φάλαγγες της Ειρήνης.
Κι από τότες, χρειάζομαι Την Κραυγή.
Στο ποίημά του «ερώτημα» μας υπενθυμίζει το χρέος μας:
Όχι, πε μου, αδελφέ μου, πε μου, να χαρείς,
Αν δε λαμπαδιάσουμε εμείς, στην ανηφόρα του Γολγοθά,
Πώς θα φωτιστεί η λεωφόρος της Ανάστασης,
Να πορευτούνε τα παιδιά μας;