Δέσποινα Κονταξή (βιογραφικό)

Η Δέσποινα Κονταξή γεννήθηκε στις 22 Ιουλιου του 1978 στην Καβάλα. Τον Ιανουάριο του 1990 μετανάστευσε με τους γονείς της στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νοτίου Αφρικής

Φοίτησε στο SAHETI, το μεγαλύτερο σχολείο του Απόδημου Ελληνισμού. Το 1994 ασχολήθηκε με το μαθητικό περιοδικό ως φωτογράφος, αρθρογράφος και συντάκτρια. Ποιήματά της έχουν βραβευτεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. 

Ποιητικές Συλλογές: 

• 2007  "Εσένα σκέφτομαι που περιμένω" / Ερωδιός
•  2010 «Η μοναξιά του κλινοβάτη»
  
•  «Το πορφυρό φιλί» (Εκδόσεις iWrite) 
• «Χαμένα εδάφη. Αλησμόνητες πατρίδες» (Εκδόσεις iWrite).
• 100 χρόνια λευτεριάς/ ΠΡΑΒΙ

.μπορείτε να επισκεφτείτε και την σελίδα: http://www.probole.com/products/despoina-kontaxi/

Τα τώρα γερασμένα / Κονταξή Δέσποινα

Γερασμένα κορμιά

έχουν από το χρόνο στεγνώσει

από καθετί ζουμερό.

Χάνεται το υγρό φιλί από τα χείλη

σκληραίνει το κάποτε απαλό χάδι.

Θεριεύει ο θυμός που χάθηκε

το κάποτε που έρεε πάθος.

Γερασμένα μυαλά που δεν μπορούν

πια να σκεφτούν και χάνονται

μέσα στο πέρασμα του χρόνου.

Αναζητούν τα νιάτα

και τα τότε τους παθήματα

ερωτικά ή μη.

Γερασμένα μάτια που περιβάλλονται

από βαθιές καλοσχηματισμένες ρυτίδες

και κοιτούν, απογοητευμένα ίσως,

το πρόσωπο που τα κουβαλάει, κάθε πρωί.

Κοιτούν και χάνονται

και το τέλος άλλοτε ποθούν

κι άλλοτε επιθυμούν.

Γερασμένη καρδιά που όμως

ποτέ δεν έπαψε να κτυπά

ποτέ δεν έπαψε να λαχταρά

και να χαρίζει σφυγμούς στο κορμί.

Γιατί μπορεί όλα να φαίνονται

γέρικα από έξω, αλλά μέσα

στη ψυχή και στη καρδιά

τα νιάτα σκιρτούν και βρίσκονται πάντα.

Κηλίδες / Κονταξή Δέσποινα

Κηλίδες πάθους που κυριεύουν

το κορμί και χρωματίζουν

τις σκέψεις με κάτι ανείπωτο.

Με κάτι που περιμένει να αναβλύσει

από τα βάθη της ψυχής

και να μας δώσει τη χαρά

της νιότης,

του έρωτα,

της ίδιας της ζωής.

Στάμπες φιλιών που αφήνονται

σε κάποιο σημείο του σώματος.

Με τον τρόπο τους ανταποκρίνονται

στο κάλεσμα ερωτικού αρώματος

που θέλει με τον τρόπο του

να κυριαρχήσει…

πάνω σε σκέψεις

πάνω σε πράξεις

πάνω στις όποιες προφυλάξεις.

Λευκές σελίδες / Κονταξή Δέσποινα

Λευκές σελίδες που περιμένουν

υπομονετικά κάτι πάνω τους να γραφεί

κάτι να τους χαρίσει η αφή,

ώστε και αυτές με τη σειρά τους

να σκιρτήσουν.

Να νιώσουν τη ζεστασιά του αγγίγματος

καθώς αφήνει τα ακροδάκυλά μου

και δίνει χαρά και ταξιδεύει

καινούργιους ναυαγούς και ταξιδιώτες

ενίοτε και τυχοδιώκτες.