Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σπυρέλη Χρυσούλα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σπυρέλη Χρυσούλα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2016
ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ / Σπυρέλη Χρυσούλα
Πετροβολήματα κρυφά
του πέρα Κόσμου
αγάπες δίχως σύμφωνα
κραυγές πνιχτές εντός μου
"Ποτάμι μ' για λιγόστεψε
Ποτάμι μ' στρέψε πίσω"
να περπατάω ξυπόλυτη
μες στις θηλειές του ονείρου
να ζωγραφίζω δάχτυλα
να ζωγραφίζω χέρια
να πλάθω όμορφα κορμιά
με χείλη χαλικένια
να τ' ακουμπάω στις όχθες σου
και να τα ντύνεις μάτια
πώς περπατώ να βλέπουνε
στο κάθισμα του ήλιου.
Γυναίκα της Αιτωλίας / Σπυρέλη Χρυσούλα
Αετού φτερό, ζύγι στον Άνεμο
Ψηλή Πλευρώνα…
Του βασιλιά Ανήλιαγου ερωμένη
σ’ αρχαίο σκαλί
για την αγάπη που δεν μπόρεσα να κρύψω
στέλνω μι’ αχτίδα Φως,
και την τελειώνω…
Ίχνη πολέμου στη γειτονιά σου
αχ Καλυδώνα…
Χολωμένη μάνα για την αγάπη
του αδερφού μου
καίω δαυλό και παίρνω τη ζωή
του γιου μου.
Βουή στον Εύηνο κι οι άνδρες
που ‘ρχονται απ’ τα ποτάμια,
δρακόντων ανάσες, χιτώνες σκισμένοι
φιλιά δηλητήριο
Βία και Νάρκισσοι χέρι με χέρι.
Φωτιά τριάδα, τ’ αρσενικού ο θάνατος
στοιχειό στα κάστρα πηγαινοέρχεται
Δηιάνειρα, Αλθαία, Μαινάδα!
Αγκομαχώ στη θηλυκιά μου τη σπορά
Κρίνα κι ασφόδελοι ολόγυρά μου.
(Πεταλούδα στα χέρια σου) / Σπυρέλη Χρυσούλα
Πεταλούδα στα χέρια σου
-νήπιο-
σε ποτήρι διάφανο
φυλακίζομαι.
Να βλέπεις πως δέρνομαι
πάνω-κάτω
σε ορίζοντα γυάλινο.
Χρωματόσκονη
γίνομαι ύστερα.
Και σκορπίζω.
Τρίτη 6 Ιανουαρίου 2015
Σπυρέλη Χρυσούλα (Χρυσώ) (βιογραφικό σημείωμα)
Η Χρυσούλα Σπθρέλη είναι φιλόλογος και ποιήτρια. Κατάγεται από τον Άγιο
Βλάσιο Αιτωλοακαρνανίας και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες
σπουδές της στη Ναύπακτο. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου
Αθηνών. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα επικεντρώνονται σε θέματα νεοελληνικής λογοτεχνίας.
Συγγραφικό
έργο
Ποίηση
·
2002: Τηλεφάος (εκδόσεις Πασχέντη).
·
2011: Χρωματιστές ενδείξεις (Αθήνα:
Γαβριηλίδης).
Άλλες μελέτες
·
2007: Τα ποιήματα του Αθ. Κυριαζή
(1887-1950). Συμβολή στην επαναξιολόγηση των ελασσόνων του Μεσοπολέμου.
Πρόλογος: Ερατοσθένης Καψωμένος, Αθήνα: Γαβριηλίδης.
·
2010: Το
λογοτεχνικό περιοδικό Μαρτυρίες
(1962-1966). Προλεγόμενα του Αλέξη Ζήρα. Αποδελτίωση-επιλεγόμενα Χρυσούλα
Σπυρέλη (Λευκωσία: έκδοση περ.
μικροφιλολογικά τετράδια 9 ).
·
2012: Ιωάννης Τσαλάκος και ο Σχολάρχης Ιωάννης Κούρος (1854-1912), 100 χρόνια
μετά, Αγρίνιο: Πασχέντης.
Έχει δημοσιεύσει μελέτες
για τα λογοτεχνικά περιοδικά του μεσοπολέμου Η Βίγλα (1923) και Νέα
Γράμματα (1924) καθώς και κείμενα για το έργο σύγχρονων ποιητών όπως:
Κατερίνα Αγγελάκη- Ρουκ, Νίκο Αντωνάτο, Γιώτα Αργυροπούλου, Σταύρο
Βαβούρη, Τάσο Γιανναρά,
Θωμά Γκόρπα, Γιάννη Δάλλα, Μαρία
Καραγιάννη, Τάκη Καρβέλη, Γιάννη
Κουφό, Μάρκο Μέσκο, Βασίλη
Νιτσιάκο, Θανάση Παπαθανασόπουλο, Τάσο Πορφύρη, Κώστα
Ριζάκη, Σωτήρη Σαράκη, Μαρία
Σφήκα, Γιάννη Υφαντή, Ελένη Χωρεάνθη, Νίκο Ψημμένο, κ. ά
ΕΠΙΣΤΟΛΗ (αρ. 6.) / Σπυρέλη Χρυσούλα
στον Κώστα
Ριζάκη
Τρέμω κι αργώ
να λευτερώσω την κραυγή μου
Μισή πνιγμένη
στον καπνό κι άλλη μισή
γυρίζει
απελπισμένη.
-Κοίτα πως
λιώνουν γύρω μας καλώδια
και λάστιχα
παλιών αυτοκινήτων
καίνε της
μάνας μας τη σκάφη
με τα πλυμένα ρούχα
και το μικρό
σκαφίδι της
που ζύμωνε ψωμί.
Οι θύρες μας
λαμπάδιασαν και τα παράθυρά μας
τρέμουν οι
πεθαμένοι μας στα κάδρα καρφωμένοι.
Αποκαΐδια, ,
σύμφωνα, χείλη τραυματισμένα.
(Ποιητική Συλλογή: Χρωματιστές ενδείξεις. Εκδόσεις Γαβριηλίδης 2012)
Τρίτη 28 Αυγούστου 2012
Χρωματιστές Ενδείξεις (απόσπασμα) / Σπυρέλη Χρυσούλα
Πώς ένα όνειρο του Γκόγια σε κλάσματα δευτερολέπτου εκτινάσσει
απ’ τα θολά κλινοσκεπάσματα λευτερωμένο σώμα,
έτσι αρπάζει ο Λόγος μου αυγουστολίδια* τσάμπουρα και τ’ απιθώνει
να σπαρταρώ στον ύπνο μου γλυκά να με πεθαίνει σε χώμα χωραφιού
να μ’ ανασταίνει -πέτρα άσπρη ξέξασπρη -μες στο νερό ριγμένη.
Υ. Γ. *Ποικιλία αμπέλου υψηλής ποιότητας που συνεχώς φθίνει.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)