Το γράμμα

του Σωκράτη Μάλαμα

Δε θέλω πια να σκέφτομαι τα ίδια και τα ίδια

Σα να `ταν όλα ψέματα στάχτες κι αποκαΐδια

Θέλω ανοιχτά παράθυρα να με χτυπάει αέρας

Να ’χω το νου μου αδειανό

Να ’χω και πρίμο τον καιρό

Δε θέλω πια να μου μιλάς για όσα έχεις ζήσει

Δε χάθηκε κι ο κόσμος πια το τζάμι αν ραγίσει

Θέλω να `ρθεις και να με βρεις να κάτσεις να τα πούμε

Πως νιώθουμε παράφορα

Πως ζούμε έτσι αδιάφορα

Δε θέλω να πικραίνεσαι

τις Κυριακές τα βράδια

Χωρίς αυτή τη σκοτεινιά

τα χρόνια μένουν άδεια

Θέλω να φύγεις να σωθείς να πάψεις να γκρινιάζεις

Να ξεχαστείς στη διαδρομή ποιος ήσουν και πώς μοιάζεις

Έτσι θα σ’ αγαπώ πολύ και θα σε βλέπω λίγο

Σα μια γυναίκα μακρινή

Που αγάπησα πριν φύγω

Δε θέλω να πικραίνεσαι

τις Κυριακές τα βράδια

Χωρίς αυτή τη σκοτεινιά

τα χρόνια μένουν άδεια

το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=lczn_c51LXA

Ο Φύλακας κι ο Βασιλιάς

 του Σωκράτη Μάλαμα

Αυτή η πόλη που αγάπησα παλιά

κι όλο γυρνούσα στ’ ανοιχτά παράθυρά της

έγινε βάρος που αδιάφορα περνά

σαν μια συνήθεια παιδική, σαν ένα λάθος.

Αυτά τα χρόνια που μετράω με το στανιό

τα λίγα, τα πολλά, τ’ άγνωστα χρόνια

με βρίσκουν μόνο να γυρνάω μ’ ένα φακό

σ’ έναν καθρέφτη μαγικό, μια χούφτα πιόνια.

Ένα που αγάπησε πολύ κι άλλο που τυραννιέται

δυο τρία που ξεστράτισαν κι άγρια παραστράτησαν,

κάποιο που ξόδεψε το φως κι έμεινε άδειος ο καιρός,

λίγα που δυστυχήσανε και τη ζωή γκρεμίσανε.

Φύλακα στην καλύβα σου

κρατάς το βασιλιά τους

είναι αστείο, σοβαρό

δε το χωράει η καρδιά τους.

Φύλακα στην καλύβα σου

κρατάς τον άνθρωπό τους

λείπει το φως, λείπει το φως

κι έχασαν τον καιρό τους.

Φωνάζω μεσ’ στη νύχτα

κι ύστερα σωπαίνω

σαν τα πουλιά μεσ’ στα κλαδιά σου

το χειμώνα.

το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=6N5s1dQ6Ju0

Νοτιάς

του Σωκράτη Μάλαμα

Eσένα πού που περνάς έξω απ’ την πόρτα μου Νοτιά,

θα πω μια προσευχή:

"Να `ναι τα δέντρα ήσυχα

και τα παράθυρα ανοιχτά.

Όμορφα θαύματα ζεστά

για τα μάτια είναι τα δάκρυα

για τους χειμώνες είναι η φωτιά."

το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=tSJUCS2xCOI

η σκιά

του Σωκράτη Μάλαμα

Να περπατάς με τη σκιά σου

να τρως, να πίνεις, να γελάς, να τραγουδάς

και να θυμάσαι αν κοιμάσαι να ξυπνάς

και να ‘ναι δίπλα σου όπου πας

Να ‘ναι θεός το ταίρι σου

κι άμα δεν είναι δεν πειράζει

δε βαριέσαι δε σε νοιάζει

μη σκοντάφτεις δεν αλλάζει

γιατί αύριο χαράζει

Να βγαίνεις βόλτα με τον ίσκιο σου

κι αν σου ‘χει κάνει τη ζωή πατίνι

κι ας τρέχει από πίσω σου χαμίνι

από μπροστά αφεντικό και οδηγός και φυλαχτό

φρουρός και σύντροφος πιστός

αγαπημένος άγνωστος

Να περπατάς με τη σκιά σου

για να ‘χει ο ήλιος συντροφιά

τα σκονισμένα βήματα

τα λόγια σου τα μυστικά

και τα μικρά διλήμματα

το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=E8a2qoJ_PNc

Γυναίκα

του Σωκράτη Μάλαμα

Ρούχα από χώμα και νερό προτού φορέσεις

ήμουν μαζί σου σ’ έναν άλλο ουρανό

κι αν ξέχασες τον δρόμο είμαι εδώ

να σου θυμίσω τα παλιά να μην πονέσεις

Γυναίκα είσαι ζωή

απ’ τη φωτιά των άστρων

απ’ του Ήλιου το φιλί

πνοή του ανέμου, ανάσα μου

τραγούδι σε γιορτή

Κατέβηκα μαζί σου μέχρι εδώ

όνειρο φαίνεται παλιό και ξεχασμένο

έκρυψες φως μέσα σε σώμα μυστικό

κράτησα μνήμες που με φέρανε κοντά σου

το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=XQEN2Tss4tY