Αντώνης Δωριάδηε (μικρή αναφορά)

Ο Αντώνης Δωριάδης είναι ποιητής και θεατρικός συγγραφέας. Ποιήματά του δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά Les Lettres Françaises από τον Louis Aragon και Les Temps Modernes από τον Jean-Paul Sartre. Θεατρικά έργα του έχουν μεταφραστεί και παίζονται σε πολλές χώρες στο εξωτερικό.

βιβλία:

Ένας πολίτης υπεράνω πάσης υποψίας / Εκδόσεις Γκοβότση 
Ωραίος και σέξι / Εκδόσεις Μπουκουμάνης/ 1998 

Αντώνης Δωριάδης – Σε αυτόν που τοποθετεί τις βόμβες στην πατρίδα μου

https://asteritiko.wordpress.com/2016/01/24/%CE%B1%CE%BD%CF%84%CF%8E%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B7%CF%82-%CF%83%CE%B5-%CE%B1%CF%85%CF%84%CF%8C%CE%BD-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%84/

Από τα Σούσα ως τα Εκβάτανα 67

Διαβάζεται το ποίημα στη σελίδα : 

https://genesis.ee.auth.gr/dimakis/mandragoras/10-11/10.html

Για τον Σπύρο Μουστακλή / Δωριάδης Αντώνης

Του ζήτησαν να μαρτυρήσει 
Δε μίλησε 
Του τσάκισαν τα δόντια 
Του τσάκισαν τα δάχτυλα 
Του τσάκισαν τα πλευρά 
Σιωπούσε 
Του ’καψαν το στήθος 
Του ’καψαν τα πόδια 
Του ’καψαν την κοιλιά 
Δε μαρτυρούσε 
Του θραύσαν τις μασέλες 
Του μάτωσαν τα νεφρά 
Του συνθλίψαν τους όρχεις 
Αυτός σιωπούσε 
Κοίταζε μόνο 
Αιώνες μακριά 
Με τα μάτια 
Του Ιησού

ΦΕΙΔΙΑΣ / Δωριάδης Αντώνης

Το σώμα μου θα το νικήσεις,

γιατ’ είναι από ύλη εφήμερη·

το έργο όμως που θ' αφήσω,

αυτό, ποτέ δε θα μπορέσεις,

Χρόνε, να το οικειοποιηθείς –

θα μένεις στους Αιώνες

ηττημένος.

Δεκάξι του μηνός / Δωριάδης Αντώνης

Δεκάξι του μηνός πέθανε

Σαββάτο βράδι είχαμε τηλεγράφημα

- Παρασκευή 7 μ.μ. απεβίωσεν Γιώργος μας.

Τα βιβλία που μου παρήγγειλε τά’χα ήδη αγορασμένα.

Ποιος θα τα διαβάζει τώρα;

Ποιος θα διαβάζει ποίηση στην πόλη τους;

Αθανασία / Δωριάδης Αντώνης

Μέτρησαν τα χρόνια ενός ποιητή

Κ’ ήταν ακριβώς ένας άνθρωπος και λίγες ημέρες

- Μέσα σε κείνες τις μέρες

έζησαν και πέθαναν εκατομμύρια θνητοί.

Δόσμου, Θεέ μου / Δωριάδης Αντώνης

Δόσμου, Θεέ μου, την υπομονὴ που δίνεις σ' έναν εργάτη
που προσπαθεί να χτίσει το σπιτικό του, να κατοικήσει
και που ο άνεμος, η βροχὴ και τα σκάρτα υλικὰ
του το χαλοῦν μα αυτός, εκεί — όλο κι επιμένει.
Που οι χωροφύλακες του ζητούν άδειες και τα τέτοια
κι αυτὸς δεν έχει• καὶ του το χαλούν•
-μα αυτός, εκεί— όλο κι επιμένει
Δόσμου, Θεέ μου, την υπομονὴ που δίνεις σ' έναν εργάτη
που χτίζει, επιτέλους, το σπιτικό του προτού πεθάνει.

Mέτρησα τα χρόνια ενός ποιητή / Δωριάδης Αντώνης

Mέτρησα τα χρόνια ενός ποιητή
και ήταν ακριβώς ένας άνθρωπος και λίγες ημέρες.

-Μέσα σε εκείνες τις λίγες ημέρες
έζησαν και πέθαναν εκατομμύρια.....
θνητοί.

Θα θάψουμε και φέτος το καλοκαίρι / Δωριάδης Αντώνης

Το καλοκαίρι κρέμεται απ’ το κοτσάνι μιας κληματαριάς

Αν πέσει το καλοκαίρι, το κοτσάνι θ’ απομείνει έρημο

Αφήνοντας στο γυμνό τσαμπί κρεμασμένο ένα φθινόπωρο.