Οι φήμες λένε.../ 'Ελενα Κίσκη

Οι φήμες λένε...
Λένε πως ήταν μια προσωπικότητα επιρροής και ισχύος.
Αυτή...
Αυτή πίστευε πως οι έννοιες διαφέρουν.
Παραδεχόταν πως είχε την ικανότητα να μαγεύει τους ανθρώπους και να υλοποιούνται οι επιθυμίες της χωρίς προσπάθεια.
Οι άντρες πίστευαν πως ήταν δύσκολο θήραμα,ένα είδος αιλουροειδή έμοιαζε.
Αφηνόταν αβίαστα στα καλοπιάσματα.
Δεν απαιτούσε υπερβολικό δόσιμο,έδινε και αυτό της αρκούσε.
Αστείρευτη η διάθεση για έρωτα και στη συμπεριφορά ένα γνήσιο θηλυκό.
Οι φήμες λένε...
Λένε πως η ζωή της είχε φερθεί άψογα
μέχρι εκείνη τη μέρα
που έχασε την μνήμη της...!

[Κάτι φιλίες] / Κίσκη Έλενα

Κάτι φιλίες
παρθένες κορασίδες
γυρνάν με
λευκή κατανόηση.
Συγχωρούν απεικονίσεις
απωθημένων.
Χαμογελάνε στην ανάγκη
την αμαρτία
φόβος να μην πλησιάσει.

Υπάρχουν και κάτι φιλίες
άδειες γλώσσες
που το σάλιο έθαψαν,
γιατί το λυχνάρι
με απληστία εκτίμησαν.
Υπάρχουν κάτι φιλίες
για λίγα αργύρια εγωισμού
πούλησαν την αβρότητα.

Φταίει το τζίνι που
τόσα χρόνια
στην ανυπαρξία πέθαινε.

Φίλοι φυλαχθείτε...
Το τζίνι τι υπόσχεση
θα δώσει.

Έλενα Κισκη

[Ποιος μπορεί να μου δείξει ένα δέντρο ] / Έλενα Κισκη

Ποιος μπορεί να μου δείξει
ένα δέντρο
που ζηλεύει ένα άλλο;
Ποιος;
Ένα λουλούδι να φθονεί
την ομορφιά ενός άλλου;
Κανείς...

Ένα δέντρο,ένα λουλούδι
μπορούν να μου δείξουν
πολλούς ανθρώπους...!

[Ούρλιαζαν οι ψίθυροι] / Κίσκη Έλενα

Ούρλιαζαν οι ψίθυροι
πλάθοντας στα χέρια μου
των κυττάρων τα τινάγματα,
των πόθων τους κραδασμούς
των ηδονών τις οσμές.
Αλμυρές γεύσεις
που ενάρετα καρτερούσαν
την υγρή σου κορύφωση.
Ασυλλόγιστες αμαρτίες
πάνω σου-μέσα μου....
Ενας απρεπής διάβολος
που γευόταν τα μουδιασμένα
φλογερά απωθημένα σου
πάνω μου-μέσα σου....
Ακόμη αναστενάζω
ότι δεν χόρτασα
στου δανεικού τη καταδίκη.
Βλέποντας το "μαζί"
ο θεός μας έκλαψε.
Εξάλλου
μόνο αν πλησιάζαμε
το θάνατο
είχαμε τη προοπτική
να ζήσουμε....!

Έλενα Κισκη

Δάγκωνε τους κραδασμούς της ζωής

Δάγκωνε τους κραδασμούς της ζωής για να συγχωρέσει κάθε φυλακισμένο δάκρυ. Τραγουδούσε κάθε πόνο που ήθελε να διασκεδάσει τις αντοχές... Και το ξημέρωμα μια τρελή ηλιαχτίδα της ξεγεννουσε απο την μήτρα ένα αβοήθητο σπαραγμό για να ελευθερωθεί. Και ολοι σώπαιναν στην δύναμη της καθώς άνθιζαν τα μπουμπούκια του ουρανού...! Γιατί ήξερε να μην φοβάται τίποτα...!!!

Έλενα Κισκη

[Κυοφόρησα ένα ατίθασο όνειρο] / Έλενα Κίσκη

Κυοφόρησα ένα ατίθασο όνειρο
την κοιλιά μου,
έχοντας ν'αγναντεύει 
τη διαφάνεια του ήλιου.
Τον ομφάλιο λώρο ,
ενός ανθισμένου ουσιαστικού
έκοψαν
οι ανταύγειες των αναγκών.
Απλώνοντας φτερά ματωμένα
μετανάστευσαν
σμήνη φθόγγων,
απο την μήτρα του λιγοστού.
Θέριεψαν τ'ονειρο
οι κραυγές
να ζήσει στο άρρυθμο της ανάσας.
Μια βροντόφωνη γλώσσα βύζαξε υγρή θηλή,
των θεών κατευόδιο.
Τίμημα η γέννα του
η μάνα ενός αύριου
να είμαι......!

Θα αφήσουμε να πολεμήσει .... της Έλενας Κίσκη

Θα αφήσουμε να πολεμήσει
το παρελθόν με τις τύψεις του.
Εχουμε επενδύσει
όλα τα συγχωρεμένα μας
σ'αυτές για να βρεθούμε.
Θ'αφήσουμε μετά τη νίκη
ανυπεράσπιστα
να σηκώνει σιωπές
ανάμεσα στα μάτια
Και το θέλημα του άγρυπνο,
στων χειλιών τ'ανάστημα
να ανατριχιάζει....
Με σπατάλη να εξιστορήσουν
πως βυθίστηκαν
τα χάδια σε πανικό
και ησύχασαν στο χνούδι
της σάρκας μας.
Μετά θ'ανεβάσουμε
ολόκληρο καημό
στα σκέλια μας
για να χαθούμε
στους ανθισμένους
γκρεμούς της λύτρωσης.
Θ'αφήσουμε
τους ηττημένους φραγμούς
να δακρύζουν
που δεν άντεξαν
το θόρυβο της ηδονής..!
Καημε μου βρεθήκαμε
για να κρατήσουμε
το πέταγμα της αγάπης.
Ρωμαλέος ο ερωτας μας
και παντα θα γυρίζει με νίκη.
Καημέ μου....
Σ'ερωτευτηκα καημέ μου...!