Τάσος Ρήτος (βιογραφικό σημείωμα)

Ο Τάσος Ρήτος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Είναι απόφοιτος της σχολής ΙΕΚ Πυθαγόρα, με την ειδικότητα του Τεχνικού Υπολογιστών και Δικτύων. Είναι μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού Vakxikon.gr, ενώ αρθρογραφεί τακτικά στο vakxikon.blogspot.com.

Ποιητικές Συλλογές:

• Συμμετοχή  στην ανθολογία ποίησης Moνοδιάλογοι των εκδόσεων Ash in Art. (2008)
• Ο δαίμονας που κρύβεις μέσα σου, από τις εκδόσεις Ash in Art σε συνεργασία με το περιοδικό Vakxikon.gr.  (2008)
• «Μέσα στο σκοτάδι κρύβεται το φώς» από τις Εκδόσεις Vakxikon.gr (2012)

Ποιήματα και κείμενα του έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά ενώ παράλληλα συμμετέχει σε ημερίδες και παρουσιάσεις βιβλίων. 

Δύο ποιήματα του / Τάσος Ρήτος

[Απ' τη ζωή ενός μικρού παιδιού]

Μέσα απ` τα μάτια μου κοιτώ
τα χρυσαφένια είδωλα
και είναι τα χέρια μου νεκρά,
απ` τον πάγο ακρωτηριασμένα!

Στους δρόμους των ονείρων μου,
ξεδιάντροπους, δειλούς της πολιτείας συναντώ,
και τώρα πάλι μόνος θα ζητώ
λίγη απ` την δυστυχία τους!

Τα χρόνια μου δεν ξεπερνούν
τις μέρες που θα ζήσω ανάμεσα στο δρόμο,
είναι οι ώρες μου αυτές οι τελευταίες
καθώς συναντώ στο κάθε βράδυ μου
τους χάροντες να τρέχουν μανιωδώς να πάρουν την ψυχή μου!

*

[Για την καρδιά ενός μικρού παιδιού]

Κοίταξε οι λύπες μας καραδοκούν,
τα βλέφαρά μας μισόκλειστα
αντέχουν το ψύχος του ανέμου.
άλλωτε στα μάγουλα το δάκρυ,
κι άλλωτε στη μνήμη το γέλιο ενός παιδιού!

Τί χαρά, τί ευτυχία
όταν το μικρό σου χαμογελά
όταν θα πλαντάξει για ένα χάδι τρυφερό!

Μα τί λύπη όταν θα ραγίσει
την καρδία του ένα αιώνιο κακό!
Ένα αιώνιο της καρδιάς κακό!

πηγή: http://www.vakxikon.gr/%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%AC%CF%83%CE%BF%CF%82-%CF%81%CE%AE%CF%84%CE%BF%CF%82/

Λέξη κραυγή / Τάσος Ρήτος

Αυθόρμητα σε πέταξα πάνω στο τσαλακωμένο χαρτί
Μέσα στη στάχτη στο σπασμένο τασάκι σε έσβησα
Μέσα σε θάλασσες σε βύθισα για ώρες ατελείωτες
Στα υγρά ποτήρια σε μέθυσα
Πάνω σε άστρα σε εκτόξευσα
και σε σκύλους σε τάισα νυχτιάτικα.
Πάνω στους ώμους μου σε κουβάλησα,
μέσα σε βιβλία και ξεχασμένους στίχους.
Στους τοίχους σε ζωγράφισα
μαζί με τις εικόνες ξεπεσμένων σύννεφων.
Τυχαία λέξη, λέξη κραυγή.
Λέξη πληγή, σε είχα μέσα σ' όλα,
σε όλες τις γιορτές και τις λύπες,
σε όλα τα όνειρα και τις ευχές,
σε όλες τις βρισιές και τα παράπονα,
σε όλα τα απωθημένα και τα λησμονημένα.
Λέξη κραυγή!