Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΠΡΙΝ ΤΟ ΠΕΝΑΛΤΙ / Κρανιώτης Δημήτρης

Μην πετάς εγκλήματα
Χωρίς όρκους αθωότητας
Στο κουρασμένο μολύβι μου

Δεν μπορώ
Άλλα ποιήματα να σβήσω
Για να φανώ γενναίος

Δηλώνω έντρομος μπρος στο πέναλτι
Της τελευταίας σελίδας
Που δεν πρέπει να χάσω

Κι εσύ εκεί
Περιμένοντας την ήττα μου
Διαβάζεις δοκίμια
Για το θάρρος

Δημήτρης Π. Κρανιώτης, «Γραβάτα δημοσίας αιδούς», εκδ. Κέδρος, 2018 (γράφει ο Χρήστος Μαυρής)

Κριτική του κ. Χρήστου Μαυρή (από την Κύπρο) για τη νέα ποιητική συλλογή του Δημήτρη Π. Κρανιώτη "Γραβάτα δημοσίας αιδούς" (Κέδρος 2018), η οποία δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό "Ποιείν"

Μπορείτε να την διαβάσετε πατώντας επί του συνδέσμου:

http://www.poiein.gr/archives/39568/index.html

Αρνήσεις / Κρανιώτης Π. Δημήτρης

Βουή αυτοκινήτων
σφραγίζει το ξημέρωμα,
με κοφτές απαντήσεις,
με ανένδοτες αρνήσεις,
που επαναλαμβάνονται
ρητά
κάθε δειλινό.

Δημήτρης Π. Κρανιώτης

(από τη συλλογή "Νοητή γραμμή", 2005)

Άψε σβήσε – του Δημήτρη Π. Κρανιώτη

Παραβίασες τα σύνορα
που έθαψαν
το γνώθι σαυτόν,
γκρέμισες φυλακές
πίσω από κουρτίνες
που πυρπόλησε
η σπίθα της οργής σου,
χωρίς ουρλιαχτά,
χωρίς ψιθύρους,
στο άψε σβήσε,
έτσι απλά
γέννησες φως
σαν αγκάλιασες
όσα δεν λέγονται
(μα γράφονται)
στο σκοτάδι.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό περιοδικό: Φρέαρ.]

ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙ / Κρανιώτης Π. Δημήτρης

Έχασα το αλφαβητάρι
της πρώτης δημοτικού
και τώρα 
που ψάχνω απεγνωσμένα
να δώσω στην Άννα
ένα μήλο,
γέρασα από αναμνήσεις,
χωρίς διακοπή
για διαφημίσεις,
πίνοντας αναψυκτικό light
και κάνοντας "like"
σε τετράστιχα ημερολογίου.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ Π. ΚΡΑΝΙΩΤΗΣ

(από ανέκδοτη ποιητική συλλογή)

ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ

του Δημήτρη Π. Κρανιώτη

Γυμνοί πια,

χρώματα ντυθήκαμε,

λέξεις και φωνές γδύσαμε,

τυφλοί πια,

το φως ήπιαμε,

το θάνατο κολυμπήσαμε,

με αλκοόλ και τσιγάρα

στις αποσκευές

ψευδομαρτυρήσαμε,

ποιοι είμαστε ξεχάσαμε,

πάνω σ’ ένα πουλί

τη ζωή μας χτίσαμε

και ξαναπετάξαμε,

απλώς μετακομίσαμε.

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΟΙΗΜΑ

του Δημήτρη Π. Κρανιώτη 

Κόκκινο έβαψα

τον ουρανό,

μέρες που μ’ έχασα

και μ’ απαρνήθηκα,

γελώντας αναίτια

τις έζησα.

Κόκκινο έβαψα

το νερό,

σε δάκρυα μ’ έπνιξα

και με διέσωσα,

ξεχνώντας τύψεις

με ξεγέλασα.

Κόκκινο έβαψα

το ποίημα αυτό,

με λέξεις μ’ έσβησα

και μ’ ανέστησα,

γράφοντας μ’ αίμα

μ’ εκδικήθηκα.

ΧΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑΤΑ

του Δημήτρη Π. Κρανιώτη 

Έσπασα μέσα μου

δυο ποτήρια κρασί,

και τρεις κούπες τσάι,

μα δεν έκοψα το ψωμί

με το μαχαίρι

που πισώπλατα

κάρφωσα τη λογική μου,

το βράδυ που ξέφυγε

η ανάσα μου

απ’ το μετέωρο γιατί,

όταν αράχνη έγινε

και παγίδευσε

χώματα και χρώματα

που η ζωή γεννάει

και τυραννάει

καταραμένες ώρες

έμπνευσης και θανάτου.

ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΠΟΡΤΕΣ / Κρανιώτης Π. Δημήτρης

Όταν οι λίμνες
του μυαλού
στερεύουν σε ερήμους,
την όαση
ψάχνεις να βρεις
στην άκρη του γκρεμού,
γκρεμίζοντας
λέξεις άγνωστες
που στοιχειώνουν μολύβια,
σπάζοντας
πόρτες κλειστές
που ανοίγουν ποιητές.

Θεραπεία Μέσω Ποίησης / Κρανιώτης Π. Δημήτρης

Poetry Τherapy (Θεραπεία Μέσω Ποίησης) είναι η συνειδητή και εσκεμμένη χρήση της ποίησης με στόχο την θεραπεία. Πρόκειται για μια διαδικασία αλληλεπίδρασης ανάμεσα στην προσωπικότητα του αναγνώστη και στο ποιητικό κείμενο. Η ποίηση, ως μια καλλιτεχνική έκφραση ευέλικτη, πυκνή και αφαιρετική, συχνά συμβολική και μεταφορική, αποτελεί ένα δραστικό θεραπευτικό εργαλείο.

Με τον όρο Poetry Τherapy (Θεραπεία Μέσω Ποίησης) εννοούμε την θεραπευτική προσέγγιση που χρησιμοποιεί την ποίηση προκειμένου να βελτιώσει τη φυσική, νοητική και συναισθηματική υγεία των ατόμων ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας και κοινωνικής ομάδας. Στηρίζεται στην πεποίθηση ότι βοηθά στην ανάδυση ενδόμυχων σκέψεων, στην επίλυση συγκρούσεων, στην ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων, στη μείωση των επιπέδων άγχους, στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και της προσωπικής ανάπτυξης του ατόμου.

Στη Θεραπεία Μέσω Ποίησης τα άτομα χρησιμοποιούν την ποίηση για να έρθουν σε επαφή με τα συναισθήματά τους, να επιλύσουν προβλήματα και να συνεχίσουν με μεγαλύτερη αυτογνωσία την προσωπική τους πορεία. Η αλληλεπίδραση που αναπτύσσεται ανάμεσα στο ποίημα και στον αναγνώστη συμβάλλει στην προαγωγή της συναισθηματικής υγείας και μπορεί να δράσει αγχολυτικά, προληπτικά και θεραπευτικά, τόσο στους ενήλικες όσο και στα παιδιά.

Η ενασχόληση μέσω της ποίησης με τη γλώσσα βοηθά ιδιαίτερα στην κοινωνικοποίηση του ατόμου, καθώς οδηγούμαστε στις πηγές της δικής μας έκφρασης και δημιουργικότητας, μέσω του ποιητικού λόγου, ενός λόγου καθολικού και οικουμενικού, που ταυτίζεται και συνδέεται με το εδώ και το τώρα.

Κατά τη Θεραπεία Μέσω Ποίησης, το ποίημα αναδομείται και ανασυντίθεται, έχοντας γίνει η πρώτη ύλη για μια σωματική, συναισθηματική και αισθητική διαδικασία, βοηθώντας μας να ανασύρουμε μνήμες, αισθήσεις και συμπεριφορές. Ένα ποίημα μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για την ανάσυρση μιας μνήμης, ενός τραυματικού γεγονότος, ενός αγαπημένου ή απεχθούς προσώπου.

Η ποίηση, με τη συμπύκνωση και την αφαίρεση που μας προσφέρει, εξυπηρετεί την έκφραση και την επικοινωνία, συνδέοντας το καθολικό και το οικουμενικό με το ατομικό. Η ποίηση μας οδηγεί σε μια γνώση του εαυτού μας, καθώς μπορούμε να πούμε ότι δομικά ένα ποίημα αποτελεί το μοντέλο για την οργάνωση του εαυτού μας.

Όπως από τις ετερόκλητες και συγκρουόμενες λέξεις δημιουργείται ένα ποίημα με ρυθμό και συνοχή, με τον ίδιο τρόπο από τη σύγκλιση των ενστίκτων μας δημιουργείται ένας εαυτός συμπαγής και ολοκληρωμένος. Η «συμπυκνωμένη» ποιητική γλώσσα, πλήρης σε εικόνες και νοήματα, αντιπροσωπεύει τις αντιφάσεις και τα παράδοξα της ύπαρξής μας και απελευθερώνοντας τη δύναμη της εικόνας, της μεταφοράς και του ρυθμού, μας βοηθάει να ανακαλύψουμε και να εκφράσουμε τη βαθύτερη αλήθεια μας.

Στη Θεραπεία Μέσω Ποίησης δεν κρίνονται τα άτομα με βάση την ποιητική τους κλίση, αλλά ενδιαφέρει περισσότερο η διαδικασία και η επαφή του ατόμου με την προσωπική του δημιουργική πλευρά. Αξιοποιείται η μεταμορφωτική δύναμη που μπορούν να έχουν οι λέξεις και η γραπτή έκφραση, η οποία  λειτουργεί ως σημείο εκκίνησης για τη συνάντηση με τον εαυτό μας και την προσωπική μας εξέλιξη.

* Ο Δημήτρης Π. Κρανιώτης είναι Ιατρός Ειδικός Παθολόγος και Ποιητής- Δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική σελίδα της Εφημερίδας "Σύγχρονη Έκφραση" - http://synek.gr

ΗΜΙΤΕΛΕΣ ΑΔΙΕΞΟΔΟ / Κρανιώτης Π. Δημήτρης

 Ξαναφόρεσες το κόκκινο
καίγοντας την καρδιά μου
και στόλισες χρυσό ...
το δάκτυλο που έδειξε
το αδιέξοδο,
την ώρα που ένιωσα
τη δύση να μου ξεφεύγει
και τρομαγμένος φόρεσα
τη μάσκα της αυγής
πριν χαθεί η σκιά σου,
με το μετέωρο βήμα μας
να επαναλαμβάνεται ημιτελές.

ΕΚΠΟΙΗΣΗ / Κρανιώτης Π. Δημήτρης

Εκκωφαντική ένταση
χωρίς προλόγους,
ευτελής ανομβρία
με προκάτ επιλόγους,
φλυαρία κινήσεων
που δεν αγγίζουν την αφή,
αστυφιλία λέξεων
που θρυμματίζουν το φιλί,
οίνος της ευής
σε εκποίηση
μέσω πιστωτικής
ημιτελών αισθήσεων
κι ανένταχτων στιγμών.

ΠΥΡΕΤΟΣ / Κρανιώτης Π. Δημήτρης

Μνήμες άναψαν κεριά,
λιώνουν τον πυρετό σου,
τρέχει η ζωή
για να κρυφτείς
(δεν θες να την κοιτάξεις),
φυσά στα μαλλιά σου
η ξενιτιά
γεμάτη από ρυτίδες,
σύννεφα στο ποτήρι σου
σε πνίγουν
(δεν θες να θυμάσαι).

 

 Α. Τάσσος “Ερωτικό”

δούναι και λαβείν / Κρανιώτης Π. Δημήτρης

Σκάψαμε με τα χέρια
το χώμα της ανάστασης
(μήτρα ζωής η γη
υιών και θυγατέρων)
ποτίζοντας ρίζες
που αλωνίσαμε
(δούναι και λαβείν
κατά φύσιν
κεκτημένα),
ξεθάβοντας νεκρούς
που αφορίσαμε
(δούναι και λαβείν
παρά φύσιν
τεκταινόμενα).

ξένος ήλιος / Κρανιώτης Π. Δημήτρης

Τετραγωνισμένος κύκλος
στην άσφαλτο
αστέγων ονείρων,
ξένος ήλιος
στο παραθύρι
θαμπών ελπίδων
που θέλησες να κεντήσεις
με δύσεις και ανατολές,
χρώματα της παλίρροιας
ξεβάφουν στην άμπωτη
που γιόρτασες το τίποτα,
απρόσκλητοι εραστές
θάβουν βαρκάδες
στο φεγγάρι
και η κόλαση
καίει το δέρμα σου,
χωρίς ανάσταση,
αναίτια ακόμη φυσά,
μάταια πάλι γυρνά,
η απουσία σου
τη νύχτα
ξανά προστάζει.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ / Κρανιώτης Π. Δημήτρης

Η αγωνία πάλεψε
με το είναι του
κι η ελπίδα
που πάλευε μέσα του

δεν έδειχνε
τίποτα το νεότερο.
Χωρίς μιλιά ξάπλωσε
στο λευκό κρεβάτι
που πάσχιζε
να αιχμαλωτίσει
τη σκέψη του.
Η ώρα θα ήταν τρεις
και η μονότονη ησυχία
δεν τέλειωνε.
Η πνοή του κόπηκε
απ’ τη θέληση
της άνοιξης
που δίχως να πιστεύει
στη φρίκη του πολέμου
δίνει τη θέση της
κάποτε στο χειμώνα.
Ίσως να τέλειωνε
η πραγματικότητα
για ότι τον πονούσε,
ίσως ν’ άρχιζε
ένα νέο κεφάλαιο
στη δύση της ζωής του.
Χωρίς να νιώθει
τις πληγές του αύριο,
χωρίς να πλησιάζει
στο ντουλαπάκι του χθες,
σηκώθηκε κι άρχισε
να σκίζει τις φωτογραφίες του.
Έτσι ένιωθε καλύτερα
κι ας έκλαιγε.
Η φωνή
της πληγωμένης του νιότης
έσκιζε τη σιγή της νύχτας.
Δεν ήξερε γιατί
δεν πρόφταινε το τέλος,
γιατί δεν πίστεψε ποτέ
πως η αλήθεια της νίκης
θα ερχόταν κάποτε.

(από την ποιητική συλλογή "Ενδόγραμμα",
εκδόσεις Μαλλιάρης Παιδεία, 2010)

Αντοχές / Κρανιώτης Π. Δημήτρης

Γλυκιά νιότη

του αποψινού τραπεζιού,

που έστρωσες

γιορτινά

για χάρη μου,

πάψε να ρωτάς

τι θέλω απ’ τη ζωή.

Την άκρη ψάχνω

του νήματος,

που κουβάρι έκανε

τις αντοχές μας.

ΕΔΔΑ / Κρανιώτης Π. Δημήτρης

Αγανίππη
μ’ εμπνεύσεις
"à la carte",
σε πεζές εποχές,
βήματα μάρκετινγκ
μεθυσμένων "8"
επάλληλου χθες,
ποιητική Έδδα
αλλότριων καιρών
με δίπολα "Yes!".

ΔΗΜΗΤΡΗΣ Π. ΚΡΑΝΙΩΤΗΣ
(από την ποιητική συλλογή "Ενδόγραμμα",

ΑΜΑΡΤΩΛΕΣ ΓΩΝΙΕΣ / Κρανιώτης Π. Δημήτρης

"Νίκωνος Μετανοείτε"
στο ημερολόγιο
συννεφιασμένου πρωινού,
με τη βροχή ν' αντέχει,
αμετανόητα να ξεπλένει
ενοχών Ερινύες,
νίκες και ήττες
σε αμαρτωλές γωνίες
πεζοδρομίων και δωματίων,
στιγμών ελασσόνων
κι ομοίων.

(από την ποιητική συλλογή "Ενδόγραμμα",
εκδόσεις Μαλλιάρης Παιδεία, 2010)

Αντίθεση / Κρανιώτης Π. Δημήτρης

Ναι,
το χελιδόνι
έφερε την άνοιξη,
μ’ ακόμα χιονίζει.
Το χελιδόνι,
το πρώτο φετινό χελιδόνι,
πέθανε.
Η άνοιξη;
Ζει και χωρίς
το πρώτο χελιδόνι.

(από την ποιητική συλλογή "Ίχνη", 1985)