Αφήστε με να πενθήσω / Μάκης Τζιλιάνος

Αφήστε με να πενθήσω την απουσία μου,

Αυτή η πόλη δεν κατοικείται από αναστεναγμούς!

Οι ζωντανοί δεν βλέπουν την παρουσία μου.

Οι πεθαμένοι δεν άφησαν το ρίγος τους στην μνήμη.

Σε αιολικά πάρκα βιδώνουν την οργή μας

κι είναι των μύλων η περιστροφή μια θερμή ακινησία.

Δεν μπορώ να σηκώσω παιδικά όνειρα

στο φθαρμένο σώμα που δυσανασχετεί

με χαλαρές κινήσεις στην υγρασία.

Η κλίμακα επιθυμίας  δεν συνταράζει τις αισθήσεις!

Αφήστε με να πενθήσω την υπόλοιπη υπόστασή μου

ανάμεσα στους πεθαμένους του παρόντος.

Το χθες βόγγει μέσα στην απουσία μου.

Η μνήμη πάει περπατώντας κουτσά στο νεκροταφείο.

Ρυμουλκώ το χαμόγελό σας στην οδύνη μου.

Τ’  αυλάκι ενός σαλίγκαρου

                    μήτε ποτάμι γίνεται

                    μήτε λεωφόρος.

Πόνου σκιές είναι τα ίχνη των παπουτσιών μου στον ήλιο.

Το μυαλό μου έχει τις χαραξιές τους,

κι είναι η φωνή μου ανήκουστη

                    στο άδειο χάος που υπάρχω.

Αφήστε με να πενθήσω τις ισορροπίες της μετοικεσίας μου

από την πόλη της απουσίας μου

                    στο παρόν ενός θανάτου .

Η απελπισία είναι μια γέφυρα

που δεν μετριέται με δρασκελιές.

Η γέφυρα δεν ενώνει δυο κόσμους,

ο ένας χάνεται στην άκρη της.

Οι πεθαμένοι δεν ακούνε το ξύσιμο των τζιτζίκων στις ελιές

Τα τζιτζίκια δεν ξέρουν την φωνή τους, είναι κουφά.

Κι εγώ πενθώ, οδοιπορώντας στο μονοπάτι του ήχου τους

κι εγώ πενθώ ταξιδεύοντας χωρίς προορισμό

                    στην επιφάνεια της λήθης!

Αφήστε με να πενθήσω στην αυταπάτη του αντικατοπτρισμού

όσο έχω δύναμη να κυλάω σα στεφάνι, το μηδενικό της ύπαρξής μου

στον ζεστό εναγκαλισμό του ήλιου.

Η αγνωσία του παρόντος στην γκριμάτσα ενός χαμόγελου

                    Σας καλημερίζει.

Μάκης Τζιλιάνος (βιογραφικό σημείωμα)

Ο Μάκης Τζιλιάνος γεννήθηκε  στα Λουκάτα της Πυλάρου και μεγάλωσε στο Αργοστόλι. Το 1960 μετανάστευσε Αφρική και το 1967 στη Νέα Υόρκη. Από την νεαρή ηλικία 

επιδιδόταν στην έκδοση περιοδικών: 

• τα «Θιακά Χρονικά» στο Αργοστόλι, 
• το «Σταυρό του Νότου» στο Γιοχάνσμπουργκ, 
• τη «Νέα Εσπερία» στη Νέα Υόρκη. 

Ποιητικές Συλλογές του Ποιητή:

•  Πρώτες Αναζητήσεις, (1958), 
• Εμπειρίες (1975), 
• Άνισες Φωνές (1979) και 
• Αλλοιώσχημα – 100 σονέττα (2010), 

θεατρικά έργα : 

• 
  

  Έξοδος στο πλήθος (1998) και 
• 
  

  Ο καλόγερος και ο καθρέφτης (2001), 

Απεβίωσε το 2017 σε ηλικία 80 ετών

Το ποίημά του: Αι Γιώργης μπορείτε να διαβάσετε στη σελίδα: https://genesis.ee.auth.gr/dimakis/Periplous/9-10/14.html

Αειφυγία / Τζιλιάνος Μάκης

Χωρίς αδίκημα κι επιβολή κάποιας ποινής
στη Νέα Υόρκη ζω σ’ οδυνηρή αειφυγία!
Η ανυδρία του τόπου μου μ’ έσπρωξε σ’ εξορία
χωρίς ασέβεια ή επιβουλή άλλης ζωής.

Σ’ εύθαλη δουλοκράτεια, κατοικώ μιας γης
τ’ ανέλεο σύνδρομο κερδώου θεού στη φιλαυτία.
Πάντοτε ξένος μ’ οδηγίες ξύπνιας αρπαγής,
στ’ άρθρα συντάγματος κοσμώ απρόσωπη σοφία!

Απάτριδη μένει η ψυχή σε κόσμο μετανάστη …
Εκούσια, μια Πηνελόπη έχει παντρευτεί
κι έντονα η σάρκα της φέρνει του ξένου το παρόν!

Στο παρελθόν, εγκλωβισμένη η μνήμη ψευτοζεί:
στα κάγκελα σιωπής ο νόστος κάνει το δυνάστη…
Θα υπάρξει μια δικαίωση όταν με βρουν νεκρόν;